ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი
SZSM-zugdidi-ka.svg

ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი  დროშა ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი გერბი

რეგიონი

სამეგრელოსა და ზემო სვანეთის მხარე

გამგებელი

ედიშერ თოლორაია     

დეპუტატი პარლამენტში

როლანდ ახალაია     

სიმჭიდროვე

157,89 კაცი/კმ²

ფართობი

668 კმ²[1]

მოსახლეობის რაოდენობა

Decrease2.svg 62 511 კაცი (2014 წელი)

ეროვნება

ქართველები 99.3%
რუსები 0.5%
აფხაზები 0.1%[2]

ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი საქართველოს რუკაზე.

ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში. მუნიციპალიტეტის ტერიტორია 1917-მდე შედიოდა ქუთაისის გუბერნიის ზუგდიდის მაზრაში, 1921-დან ზუგდიდის მაზრაში. 1930-დან ცალკე რაიონია.

ბუნება[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მუნიციპალიტეტს უჭირავს ოდიშის დაბლობი, ოდიშის პლატო და ურთას მთიანი ზონა. ტერიტორია — 668 კმ², მათ შორის სასოფლო-სამეურნეო სავარგულებს უკავია 340 კმ². რაიონში მდინარეთა ხშირი ქსელია, ბევრია ჭაობი და მცირე ტბები. გარდა მდინარე ენგურისა, ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიას კვეთს მდინარეები: ჯუმი, ჩხოუში, ჭანისწყალი, რუხი და სხვა.

მოსახლეობა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რაიონში 58 დასახლებული პუნქტია. დიდი სოფლებია: ინგირი (5,8 ათასი), კახათი (5,9 ათასი) და რუხი (5,2 ათასი).

აღწერის მონაცემები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

აღწერის წელი მოსახლეობა
1989 125 444
2002 166 463 Increase2.svg
2014 62 511 Decrease2.svg

ადგილობრივი თვითმმართველობა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მუნიციპალიტეტის ადგილობრივი თვითმმართველობის უმაღლესი ორგანოა საკრებულო, აღმასრულებელი თანამდებობის პირი — გამგებელი. მუნიციპალიტეტი იყოფა შემდეგ ტერიტორიულ ერთეულებად:

ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის რუკა

ეკონომიკა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ეკონომიკაში მთავარი როლი ეკუთვნის სუბტროპიკულ სოფლის მეურნეობას, კერძოდ მეჩაიეობას და მასზე დაფუძნებულ გადამამუშავებელ მრეწველობას. სოფლის მეურნეობის სხვა დარგებია მეციტრუსეობა, მეხილეობა, მევენახეობა. მნიშვნელოვანი საწარმოებია ჩაის ფაბრიკები, ფაიფურის, ავეჯის და ღვინის ქარხნები, ცელულოზა-ქაღალდის კომბინატი. რაიონის ტერიტორიაზე გადის სამხრეთ კავკასიის რკინიგზის მაგისტრალი.

კულტურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რაიონში 80 სახელმწიფო და 3 კერძო ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლაა, 4 საშუალო პროფესიული სასწავლებელი, 41 ბიბლიოთეკა.

ღირსშესანიშნაობანი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

გალერეა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]