ოდიში (ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი)

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
Disambig-dark.svg სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ ოდიში.
სოფელი
ოდიში
Odishi.jpg
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე სამეგრელოს და ზემო სვანეთის მხარე
მუნიციპალიტეტი ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი
კოორდინატები 42°31′37″ ჩ. გ. 41°55′41″ ა. გ. / 42.52694° ჩ. გ. 41.92806° ა. გ. / 42.52694; 41.92806
ცენტრის სიმაღლე 130
მოსახლეობა 1 846[1] კაცი (2014)
ეროვნული შემადგენლობა ქართველები[2]
ოდიში (ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი) — საქართველო
ოდიში (ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი)

ოდიში სოფელი საქართველოში, სამეგრელოს და ზემო სვანეთის მხარის ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში, ოდიშის დაბლობზე. მდინარეების ჯუმისა და ინწრის სანაპიროებზე. ზღვის დონიდან 130 მეტრი, ზუგდიდიდან 5 კმ.

დემოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1 846 ადამიანი.

აღწერის წელი მოსახლეობა კაცი ქალი
2002[2] 2 034 1 005 1 029
2014[1] Decrease2.svg 1 846 910 936

ოდიშის ნამოსახლარი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სოფლის ბოლოს კორცხელის საზღვართან, მდინარე ჯუმის (ენგურის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა სანაპირო ზღვის დონიდან 273 მეტრზე აღმოაჩინეს გვიანდელი ნეოლითური ხანის ნამოსახლარი. იკვლევდნენ 1936–1937 წლებში. მოპოვებულია დაახლოებით 5050 ნივთი. იარაღის უმეტესი ნაწილი დამზადებულია კაჟისა (პრიზმული, კონუსური და ფანქრისებური ნუკლეუსები, ანატკეც–ანამტვრევები, ნამგლის ჩასართები და სხვ.) და რიყის ქვისაგან (გახეხილ–გაპრიალებული ცულები, სახეხები, შურდული ქვები, სანაყები, ხელისსაფქვავები, საპრიალებები და სხვ.). ობსიდიანი მცირე რაოდენობითაა გამოყენებული.

იქვე აღმოჩნდა ცილინდრული ბრტყელძირა კერამიკული ჭურჭლის ნატეხები, რომლებსაც აქვს ვერტიკალური ჭდეები და ნაკაწრები. მასალა აკრეფილია ზედაპირულად. უძრავი კულტურული ფენა არ აღმოჩენილა. ოდიშის ნამოსახლარი კავკასიაში ადრინდელი სამიწათმოქმედო კულტურის ერთ–ერთი კლასიკური ძეგლია.

აღმოჩენილი მასალა ურთის, ანასეული II-ის, გურანთის და სხვა გვიანდელი ენეოლითური მასალის მსგავსია და მათთან ერთად დასავლეთ ამიერკავკასიის კულტურულ წრეში ერთიანდება. მასალა დაცულია ს. ჯანაშიას სახელობის საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმსა და ლენინგრადის მიკრო–მაკლაის სახელობის ეთგოგრაფიულ და ანთროპოგენულ მუზეუმებში.

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). წაკითხვის თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
  2. 2.0 2.1 საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • კალანდაძე ა., მეზოლითურ და ნეოლითურ კულტურათა ნაშთები საქართველოში «ენიმკის მოამბე», 1939, ტ. 4, ნარკ. 3
  • ნებიერიძე ლ. დასავლეთ ამიერკავკასიის ნეოლითი, თბ. 1972.
  • საქართველოს არქეოლოგი, თბ. 1959.