ინდოჩინეთის მეორე ომი

ვიკიპედიიდან, თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ვიეტნამის ომი
ცივი ომის ნაწილი
VietnamMural.jpg
თარიღი 195930 აპრილი, 1975
მდებარეობა ვიეტნამი, კამბოჯა და ლაოსი
შედეგი ჩრდ. ვიეტნამის გამარჯვება
  • კომუნიზმის გავრცელება ვიეტნამში, კამბოჯასა და ლაოსში
ტერიტორიული
ცვლილებები
ჩრდ. ვიეტნამისა და სამხ. ვიეტნამის გაერთიანება
მხარეები
ანტი-კომუნისტური ძალები:

სამხრეთი ვიეტნამის დროშა სამხრეთი ვიეტნამი
აშშ-ის დროშა აშშ
სამხრეთ კორეის დროშა სამხრეთ კორეა
ავსტრალიის დროშა ავსტრალია
ახალი ზელანდიის დროშა ახალი ზელანდია
ტაილანდის დროშა ტაილანდი
კამბოჯის დროშა ქმერების რესპუბლიკა
ლაოსის დროშა ლაოსის სამეფო

მხარს უჭერდნენ:
ფილიპინების დროშა ფილიპინები
ესპანეთი
ჩინეთის რესპუბლიკის დროშა ტაივანი[1]

კომუნისტური ძალები:

ჩრდილოეთი ვიეტნამის დროშა ჩრდილოეთი ვიეტნამი
ვიეტ კონგი
კამბოჯის დროშა წითელი ქმერები
ლაოსის დროშა პატეტ ლაო

მხარს უჭერდნენ:
საბჭოთა კავშირის დროშა საბჭოთა კავშირი
ჩინეთის დროშა ჩინეთი
ჩრდილოეთ კორეის დროშა ჩრდილოეთი კორეა
ჩეხოსლოვაკიის დროშა ჩეხოსლოვაკია[2][3]
კუბის დროშა კუბა
ბულგარეთის დროშა ბულგარეთი[4]

ძალები
~1,200,000(1968) 520,00(1968)

ინდოჩინეთის მეორე ომი, ვიეტნამის ომი ეწოდება ომს, რომელიც მოხდა 1964-1975 წლებში ინდოჩინეთში: ერთი მხრივ სახმელეთო ომი სამხრეთ ვიეტნამსა და სასაზღვრო რეგიონებში, კამბოჯასა და ლაოსში და მეორე მხრივ ჩრდილოეთ ვიეტნამის დაბომბვა (ოპერაცია როლინგ სანდერი).

კონფლიქტს ვიეტნამში ამერიკის ომი ეწოდება. სინამდვილეში ამერიკის ინტერვენცია ვიეტნამში იყო 30 წლის განმავლობაში მიმდინარე შეიარაღებული კონფლიქტის მწვერვალი, რომელიც 1945-1946 წლებში საფრანგეთის კოლონიალური ჯარების ქვეყანაში დარჩენამ გამოიწვია.

ერთ მხარეზე იბრძოდა აშშ-ის, სამხრეთი ვიეტნამის, ავსტრალიისა და სამხრეთი კორეის სამხედრო კავშირი; მეორეზე კი — ვიეტნამის დემოკრატიული რესპუბლიკა და ეროვნულ-განმანთავისუფლებელი ფრონტი (დასავლეთის ქვეყნებში ცნობილი, როგორც ვიეტკონგი), რომელიც სამხრეთ ვიეტნამის კომუნისტურ გერილია-ორგანიაციას წარმოადგენდა. სსრკ და ჩინეთი ჩრდილოეთ ვიეტნამს სამხედრო დახმარებას აწვდიდნენ, თუმცა კონფლიქტში ღიად არ ერეოდნენ.

სექციების სია

იხილეთ აგრეთვე [რედაქტირება]

ლიტერატურა [რედაქტირება]

  • Ronald Spector: After Tet: The Bloodiest Year in Vietnam . The Free Press, New York 1993, ISBN 0-02-930380-X (ინგლისური)
  • Paul Elliott: Vietnam – Conflict & Controversy. 1998, ISBN 1-85409-320-7 (ინგლისური)
  • Oriana Fallaci: Wir, Engel und Bestien. Ein Bericht. Econ-Verlag, Düsseldorf/Wien 1970, ISBN 3-430-12603-7; zuletzt Wir, Engel und Bestien. Ein Bericht aus dem Vietnamkrieg. dtv, München 1988, ISBN 3-423-10259-4 (გერმანული)
  • Gilles Férier: Les trois guerres d'Indochine. Presses Universitaires de Lyon, 1994, ISBN 2-7297-0483-3 (ფრანგული)

რესურსები ინტერნეტში [რედაქტირება]

სქოლიო [რედაქტირება]

  1. ALLIES OF THE REPUBLIC OF VIETNAM. წაკითხვის თარიღი: 24 September 2011.
  2. http://www.svet.czsk.net/clanky/svet/koreapokusy.html czech
  3. http://www.e-polis.cz/mezinarodni-vztahy/322-bilateralni-vztahy-ceske-republiky-a-vietnamske-socialisticke-republiky.html czech
  4. Foreign Affairs in the 1960s and 1970s. Library of Congress (1992). ციტატა: „Throughout the 1960s and 1970s, Bulgaria gave official military support to many national liberation causes, most notably in the Democratic Republic of Vietnam, (North Vietnam)...“