ზეინდარი
| სოფელი | |
|---|---|
|
ზეინდარი | |
| ქვეყანა |
 საქართველო |
| მხარე | იმერეთის მხარე |
| მუნიციპალიტეტი | ვანის მუნიციპალიტეტი |
| თემი | ზეინდარი |
| კოორდინატები | 42°05′36″ ჩ. გ. 42°40′36″ ა. გ. / 42.09333° ჩ. გ. 42.67667° ა. გ. |
| ცენტრის სიმაღლე | 100 მ |
| ოფიციალური ენა | ქართული ენა |
| მოსახლეობა | 971[1] კაცი (2014) |
| ეროვნული შემადგენლობა | ქართველები 99,8 % |
| სასაათო სარტყელი | UTC+4 |
| სატელეფონო კოდი | +995 |
.svg)   | |
ზეინდარი — სოფელი საქართველოში, ვანის მუნიციპალიტეტში (იმერეთის მხარე), ზეინდრის (სოფლები: ზეინდარი, შუა გორა) ადმინისტრაციული ერთეულის ცენტრი.
მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, მდ. ფერეთის (რიონის აუზი) ნაპირას, ვანი–ბაღდათის საავტომობილო გზაზე, ზღვის დონიდან 100 მ-ზე, ვანიდან 15 კმ-ში.
XVIII-XIX საუკუნეებში ზეინდარი „ბარის ერისთავთა“ (გედევან ერისთავის შთამომავალთა) მფლობელობაში იყო. შემორჩენილია ერისთავთა XIX საუკუნის რეზიდენციის ნაშთები. სოფელში მამულები ჰქონდათ ლორთქიფანიძეებსაც.[2] ამავე სახელწოდების სოფელი ცნობილია ასევე ისტორიულ სამცხე-საათაბაგოში, რომელიც ოსმალთა ბატონობის პერიოდში ფოცხოვის ლივის მზვარეს ნაჰიეში შედიოდა.[3]
დემოგრაფია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 971 ადამიანი.
| აღწერის წელი | მოსახლეობა | კაცი | ქალი |
|---|---|---|---|
| 2002[4] | 1296 | 640 | 656 |
| 2014[1] |  971 | 486 | 485 |
ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 340.
- ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 503.
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1 2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
- ↑ ბერაძე თ., ვანის რაიონის ისტორიული გეოგრაფიიდან — „ვანი—III“, თბ., 1977. — გვ. 29.
- ↑ ჯიქია ს., გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი, წგნ. II, საქ. სსრ მეცნიერებათა აკადემიის გამომცემლობა, თბ., 1941. — გვ. 19.
- ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
| ||||||||||
