ოთარ ჭილაძე
სტატიის 
| ოთარ ჭილაძე | |
 |
|
| დაბადების თარიღი: | |
|---|---|
| დაბადების ადგილი: | |
| გარდაცვალების თარიღი: | |
| გარდაცვალების ადგილი: | |
| ეროვნება: |
ქართველი |
| საქმიანობა: | |
| პერიოდი : |
1952 – 2009 |
| თემატიკა: |
წარსული და თანამედროვეობა |
| მიმდინარეობა: | |
| Magnum opus: |
„თიხის ფირფიტები“, 1963 |
| ჟანრი: | |
| დებიუტი: |
ლექსები ალმანახში „პირველი სხივი” 1952 |
|
გავლენა მოახდინა
|
|
|
გავლენა მოახდინეს
|
|
ოთარ ჭილაძე (დ. 20 მარტი, 1933, სიღნაღი — გ. 1 ოქტომბერი, 2009, თბილისი) — ქართველი მწერალი, პროზაიკოსი, პოეტი, დრამატურგი. 1998 წელს, ჭილაძე ნომინირებული იყო ნობელის პრემიაზე ლიტერატურის დარგში, მსოფლიოს მხოლოდ ხუთ სხვა მწერალთან ერთად.
სექციების სია |
[რედაქტირება] ბიოგრაფია
მშობლები: მამა – ივანე ჭილაძე, ეკონომისტი. დედა – თამარ მათეშვილი. მეუღლე: ნანა თოფაძე–ჭილაძისა (1933–1990). შვილები: ზაზა (1955), თამარი (1962).
მისი ძმა თამაზ ჭილაძე მწერალია, ხოლო შვილი, ზაზა ჭილაძე კი ინგლისურიდან მთარგმნელი.
1938 წელს შეიყვანეს ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის სკოლაში. 1946 წელს გადავიდა თბილისში და დაამთავრა ვაჟთა მე-7 სკოლა.
1956 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი ჟურნალისტიკის განხრით.
მუშაობდა ჟურნალ „ცისკარში“ (1958–64). იყო შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემიის რესპუბლიკური კომიტეტის პ/მგ მდივანი (1964–73), ჟურნალ „საბჭოთა ხელოვნების“ მთავარი რედაქტორი (1973–81), საქართველოს მწერალთა კავშირის გამგეობის მდივანი (1981–87). 1991 წლიდან პროფესორია და დრამატურგიის კურსი მიჰყავდა საქართველოს თეატრისა და კინოს სახელმწიფო ინსტიტუტში, 1997 წლიდან ჟურნალ „მნათობის“ მთავარი რედაქტორი.
პირველი ლექსები გამოაქვეყნა ალმანახში „პირველი სხივი” 1952 წელს, პირველი პოეტური კრებული „მატარებლები და მგზავრები“ — 1959. მას შემდეგ მისი მრავალი წიგნი გამოქვეყნდა.
მისი სცენარის მიხედვით გადაღებულია მხატვრული ფილმი „ლონდრე“ (1965).
მწერალს მიღებული აქვს საქართველოს სახელმწიფო (1993), ილია ჭავჭავაძის სახელობისა (1997) და შოთა რუსთაველის სახელობის (1983) პრემიები. იყო თბილისის საპატიო მოქალაქე და ნობელის პრემიის ნომინანტი.
[რედაქტირება] ნაწარმოებები
[რედაქტირება] პოეტური კრებულები
- „მატარებლები და მგზავრები“ (1959)
- „თიხის ფირფიტები“ (1963)
- „რკინის საწოლი“ (1965)
- „სინათლის წელიწადი“ (პოემა, 1967)
- „ბავშვი უკრავდა სტუმრების თხოვნით“ (1968)
- „ცხრა პოემა“ (1969)
- „გულის მეორე მხარე“ (1974)
- „გახსოვდეს სიცოცხლე“ (1984)
- „ლექსები” (1987)
- „მზე დეკემბერში” (1999)
- „კიბე“ (2002)
[რედაქტირება] პროზა
- „გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა” (რომანი, 1973)
- „ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან“ (რომანი, 1976)
- „რკინის თეატრი“ (რომანი, 1981)
- „მარტის მამალი“ (რომანი, 1991)
- „აველუმი“ (1995)
- „ბედნიერი ტანჯული“ (2003)
- „გოდორი“ (2003)
- „წათეს წითელი წაღები“ (2007)
[რედაქტირება] ცხოვრებისეული კრედო
"რაც არ უნდა პათეკიტურად ჟღერდეს, ჩემი ცხოვრებისეული კრედო სამშობლო და სიმართლეა! სხვა იდეალების დევნა, ჯერჯერობით, თუ უნებლიე დანაშაული არ არის, აშკარად ფუფუნებაა ჩვენთვის. ფუფუნება, რა თქმა უნდა, კარგია, მაგრამ ჯერ ღირსი უნდა გახდე ფუფუნებისა, ანუ, უნდა დაიმსახურო, ისევ და ისევ, სამშობლოსა და სიმართლის სამსახურით", – აცხადებდა მწერალი.
