ეკატერინე მედიჩი

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ეკატერინე მედიჩი
Catherine de Médicis
Catherine-de-medici.jpg
საფრანგეთის დედოფალი
მმართ. დასაწყისი: 31 მარტი 1547
მმართ. დასასრული: 10 ივლისი 1559
წინამორბედი: ელეონორ ავსტრიელი
მემკვიდრე: მარიამ სტიუარტი
პირადი ცხოვრება
დაბ. თარიღი: 13 აპრილი 1519
დაბ. ადგილი: ფლორენცია, იტალია
გარდ. თარიღი: 5 იანვარი 1589 (69 წლის)
გარდ. ადგილი: ბლუის სასახლე, საფრანგეთი
მეუღლე: ანრი II
მამა: ლორენცო II მედიჩი
დედა: მადლენ დე ლა ტურდე

ეკატერინე მედიჩი (ფრანგ. Catherine de Médicis) ანუ ეკატერინე მარია რომოლა დი ლორენცო დე მედიჩი (იტალ. Caterina Maria Romola di Lorenzo de' Medici) (13 აპრილი 1519, ფლორენცია5 იანვარი 1589, ბლუა) — საფრანგეთის დედოფალი და რეგენტი. საფრანგეთის მეფის ანრი II-ს მეუღლე და მეფეების ფრანსუა II-ს, შარლ IX-ს და ანრი III-ს დედა.

ბიოგრაფია[რედაქტირება]

ეკატერინე მედიჩი ათვალიერებს წმ. ბართლომეოს ღამეს ფრანგი ჰუგენოტების მასობრივი ჟლეტის ადგილს

ეკატერინე მედიჩი დაიბადა დიდგვაროვანთა ოჯახში, რომელიც 1434-დან 1737 წლამდე თითქმის უწყვეტად და დესპოტურად მართავდა ფლორენციას. 1533 წელს ცოლად გაჰყვა საფრანგეთის სამეფო ტახტის მემკვიდრეს, რომელიც 1547 წელს ანრი VII გახდა. მართალია მას საყვარლად საყოველთაოდ ცნობილი ქალი — დიანა პუატიე ჰყავდა, ეკატერინემ ათწლიან ქორწინებაში 10 შვილი გაუჩინა.

1558 წელს ანრი დაიღუპა — მას შემთხვევით, მისმა ერთ-ერთმა შოტლანდიელმა გვარდიელმა თავში შუბი მოარტყა. 1560 წელს გარდაიცვალა ეკატერინეს უფროსი ვაჟი ფრანსუა II, რომელსაც შოტლანდიელთა დედოფალი მერი ჰყავდა ცოლად. სამეფო გვირგვინი ეკატერინეს 10 წლის ვაჟს, შარლს დაადგეს, ხოლო დედამისი რეგენტი გახდა.

ამ დროს საფრანგეთი დაყოფილი იყო კათოლიკეებად, რომლებსაც ესპანეთი ეხმარებოდა, და პროტესტანტებად, რომლებსაც ჰუგენოტების სახელით ცნობილი ჯგუფი ედგა სათავეში. 1572 წელს ეკატერინემ ამ ურთიერთდაპირისპირების აღმოფხვრა სცადა და ამ მიზნით, 4000 ჰუგენოტის მოკვლა ბრძანა, რაც „ბართოლომეს ღამის“ სახელით შევიდა ისტორიაში. პაპმა გრიგოლ XIII-ემ ამ მოვლენის აღსანიშნავად, მედალი მოაჭრევინა. მაგრამ კონფლიქტის დასრულების ნაცვლად, მასობრივ ჟლეტას მტრობის ახალ-ახალი ტალღები მოჰყვა.

1574 წელს შარლ IX გარდაიცვალა და ტახტზე ანრი III ავიდა. ეკატერინე კვლავ რეგენტი გახდა და პოლიტიკაში ჩარევასა და რელიგიური კონფლიქტების გაღვივებას განაგრძობდა.

ლიტერატურა[რედაქტირება]

  • ნ. ქოთორნი. ტირანები, გვ. 68 — თბილისი, „კლიო“, 2011.