მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2006: ფინალი

მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2006
ტურნირი	მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2006
	იტალიამ მოიგო პენალტების სერიით 5-3
თარიღი	9 ივლისი 2006
არენა	ოლიმპიური სტადიონი, ბერლინი
საუკეთესო ფეხბურთელი	ანდრეა პირლო
მსაჯი	ჰორაციო ელისონდო (არგენტინა)
დასწრება	69 000
	← 2002 2010 →

მთავარი სტატია: მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2006.

მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2006: ფინალი — მუნდიალი 2006-ის დასკვნითი მატჩი. ფრანგი ზინედინ ზიდანი, რომელიც 8 წლით ადრე გამართული ფინალის გმირი იყო და საკუთარ ნაკრებს მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული მოუტანა, გაძევებული იქნა მოედნიდან. ეს ზიდანის უკანასკნელი მატჩი იყო. მან მოწინააღმდეგე გუნდის მცველ მარკო მატერაცის სიტყვიერ პროვოკაციას მკერდში თავის ჩარტყმით უპასუხა.

გზა ფინალამდე

იტალია

რაუნდი

საფრანგეთი

ოპოენტნი

შედეგი

ჯგუფური ეტაპი

ოპონენტი

შედეგი

1-ლი ტური

მე-2 ტური

მე-3 ტური

გუნდი	თ	მ	ფ	წ	გატ	გაშ	სხვ	ქ
იტალია	3	2	1	0	5	1	+4	7
განა	3	2	0	1	4	3	+1	6
ჩეხეთი	3	1	0	2	3	4	−1	3
აშშ	3	0	1	2	2	6	−4	1

ცხრილი

გუნდი	თ	მ	ფ	წ	გატ	გაშ	სხვ	ქ
შვეიცარია	3	2	1	0	4	0	+4	7
საფრანგეთი	3	1	2	0	3	1	+2	5
სამხრეთი კორეა	3	1	1	1	3	4	−1	4
ტოგო	3	0	0	3	1	6	−5	0

ოპონენტი

შედეგი

პლეი-ოფის ეტაპი

ოპონენტი

შედეგი

მერვედფინალი

მეოთხედფინალი

ნახევარფინალი

მატჩის მიმოხილვა

გუნდებმა პირველ 20 წუთში გაცვალეს გოლები. მე-7 წუთზე იტალიის კარში საეჭვო პენალტი დაინიშნა, რომელიც ზიდანმა გაიტანა.^[1] ანგარიში ანდრეა პირლოს ჩაწოდებული კუთხურის შემდეგ თავური დარტყმით მატერაციმ გაათანაბრა. გატანის შანსი ორივე გუნდს ჰქონდა. 35-ე წუთზე ლუკა ტონიმ ხარიხას მოარტყა ბურთი, ხოლო 53-ე წუთზე ფლორან მალუდა საჯარიმოში ჯანლუკა ძამბროტამ წააქცია და პენალტი უნდა დანიშნულიყო. დამატებით დროში ჯანლუიჯი ბუფონმა ზიდანის თავური დარტყმის შემდეგ იხსნა საკუთარი კარი გოლისგან.

ზიდანის გაძევება

დამატებითი დროის მეორე ტაიმში მატერაციმ ზიდანს სიტყვიერი შეურაცხყოფა მიაყენა, რის შემდეგაც ზიდანმა მას თავი ჩაარტყა მკერდში. თამაში შეჩერდა. მსაჯ ჰორაციო ელისონდოს არ დაუნახავს ეპიზოდი, მას ამის შესახებ ინფორმაცია მეოთხე მსაჯმა, ლუის მედინა კანტალეხომ, მიაწოდა.^[2] მსაჯმა ზიდანს 110-ე წუთზე წითელი ბარათი უჩვენა^[3]

პენალტების სერია

პენალტების სერიაში გოლი გაიტანა ყველა ფეხბურთელმა, გარდა დავიდ ტრეზეგესი, რომელსაც იტალიის წინააღმდეგ ევრო 2000-ის ფინალში ოქროს გოლი ჰქონდა გატანილი. ტრეზეგემ ბურთი ხარიხას მოარტყა. იტალიამ მოიგო 5-3.

შედეგები

ეს იყო პირველი ფინალი 1978 წლის შემდეგ, რომელშიც არ მონაწილეობდნენ გერმანიის ან ბრაზილიის ნაკრებები. ეს იყო ასევე მეორე ფინალი 1994 წლის შემდეგ, რომელშიც გამარჯვებული პენალტების სერიით გამოვლინდა. ამ ტიტულის მოპოვებით, იტალიამ გაასწრო გერმანიის ნაკრებს და ერთით მიუახლოვდა ბრაზილიას.

მატჩი

დეტალები

9 ივლისი 2006 20:00	იტალია	1–1 (დ.დ.)	საფრანგეთი	ოლიმპიური სტადიონი, ბერლინი მაყურებელი: 69 000< მსაჯი: ჰორაციო ელისონდო (არგენტინა)
	მატერაცი 19'	ანგარიში	ზიდანი 7' (პენ.)
		პენალტები
	პირლო მატერაცი დე როსი დელ პიერო გროსო	5–3	ვილტორი ტრეზეგე აბიდალი სანიოლი

იტალია

საფრანგეთი


GK	1	ჯანლუიჯი ბუფონი
RB	19	ჯანლუკა ძამბროტა	5'
CB	5	ფაბიო კანავარო
CB	23	მარკო მატერაცი
LB	3	ფაბიო გროსო
RM	16	მაურო კამორანეზი		86'
CM	8	ჯენარო გატუზო
CM	21	ანდრეა პირლო
LM	20	სიმონე პეროტა		61'
AM	10	ფრანჩესკო ტოტი		61'
CF	9	ლუკა ტონი
შეცვლები:
MF	4	დანიელე დე როსი		61'
FW	15	ვინჩენცო იაკინტა		61'
FW	7	ალესანდრო დელ პიერო		86'
მწვრთნელი:
მარჩელო ლიპი


GK	16	ფაბიენ ბარტეზი
RB	19	ვილი სანიოლი	12'
CB	15	ლილიან ტურამი
CB	5	უილიამ გალასი
LB	3	ერიკ აბიდალი
CM	4	პატრიკ ვიეირა		56'
CM	6	კლოდ მაკელელე	76'
RW	22	ფრანკ რიბერი		100'
AM	10	ზინედინ ზიდანი	110'
LW	7	ფლორან მალუდა	111'
CF	12	ტიერი ანრი		107'
შეცვლები:
MF	18	ალუ დიარა		56'
FW	20	დავიდ ტრეზეგე		100'
FW	11	სილვაინ ვილტორი		107'
მწვრთნელი:
რაიმონ დომენეკი

საუკეთესო მოთამაშე:
ანდრეა პირლო (იტალია)

თანამსაჯები:
დარიო გარსია (არგენტინა)
როდოლფო ოტერო (არგენტინა)
მეოთხე მსაჯი:
ლუის მედინა კანტალეხო (ესპანეთი)
მეხუთე მსაჯი:
ვიტორიანო ჯირალდეს კარასკო (ესპანეთი)

სტატისტიკა

საერთო
	იტალია	საფრანგეთი
გოლი	1	1
დარტყმა	5	13
დარტყმა კარში	3	6
ბურთის ფლობა	55%	45%
კუთხური	5	7
ჯარიმა	17	24
თამაშგარე	4	2
ყვითელი ბარათი	1	3
წითელი ბარათი	0	1

სქოლიო

↑ Stevenson, Jonathan (9 July 2006). „Italy 1–1 France (aet)“. BBC Sport. British Broadcasting Corporation. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 8 ივლისი 2010. ციტირების თარიღი: 9 April 2010.
↑ „Fourth Official: I saw Zidane's Headbutt“. ESPNsoccernet. 11 July 2006. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 18 ივლისი 2006. ციტირების თარიღი: 11 July 2006.
↑ Williams, Richard (10 July 2006). „Zidane exits the stage with a walk of shame“. The Guardian. London. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 29 სექტემბერი 2006. ციტირების თარიღი: 10 July 2006.

[1] Stevenson, Jonathan (9 July 2006). „Italy 1–1 France (aet)“. BBC Sport. British Broadcasting Corporation. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 8 ივლისი 2010. ციტირების თარიღი: 9 April 2010.

[2] „Fourth Official: I saw Zidane's Headbutt“. ESPNsoccernet. 11 July 2006. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 18 ივლისი 2006. ციტირების თარიღი: 11 July 2006.

[3] Williams, Richard (10 July 2006). „Zidane exits the stage with a walk of shame“. The Guardian. London. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 29 სექტემბერი 2006. ციტირების თარიღი: 10 July 2006.

[1]

[2]

[3]