ლეონიდ კანტოროვიჩი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება

ლეონიდ კანტოროვიჩი
Леонид Канторович

ლეონიდ კანტოროვიჩი
ლეონიდ კანტოროვიჩი 1975 წელს.
დაბადების თარიღი 19 იანვარი, 1912
დაბადების ადგილი სანქტ-პეტერბურგი, რუსეთის იმპერია
გარდაცვალების თარიღი 7 აპრილი, 1986
გარდაცვალების ადგილი მოსკოვი, რსფსრ, სსრკ
სამეცნიერო სფერო მათემატიკა, ეკონომიკა
ალმა-მატერი ლენინგრადის უნივერსიტეტი
ცნობილია როგორც ხაზობრივი პროგრამირების ავტორი
ჯილდოები Nobel prize medal.svg ნობელის პრემია ეკონომიკის დარგში (1975)
ლენინის ორდენი  — 1967 ლენინის ორდენი  — 1982 შრომის წითელი დროშის ორდენი  — 1949 შრომის წითელი დროშის ორდენი  — 1953 შრომის წითელი დროშის ორდენი  — 1975 საპატიო ნიშნის ორდენი  — 1944

ლეონიდ კანტოროვიჩი (რუს. Леонид Канторович; დ. 19 იანვარი, 1912, სანქტ-პეტერბურგი — გ. 7 აპრილი, 1986, მოსკოვი) — საბჭოთა მათემატიკოსი და ეკონომისტი. ხაზობრივი პროგრამირების ერთ-ერთი ავტორი. 1975 წელს მიანიჭეს ნობელის პრემია ეკონომიკის დარგში „რესურსების ოპტიმალური განაწილების თეორიაში შეტანილი წვლილისთვის“ (ტიალინგ კუპმანსთან ერთად). მიღებული აქვს მრავალი ჯილდო.

ბიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ლეონიდ კანტოროვიჩი დაიბადა 1912 წელს, ებრაელი ექიმ-ვენოროლოგის, ხაიმ (ვიტალი) კანტოროვიჩისა და დანტისტ პესი გირჩევნას ოჯახში. 1926 წელს ჩააბარა ლენინგრადის უნივერსიტეტის მათემატიკის ფაკულტეტზე, 4 წლის შემდეგ დაასრულა ბაკალავრიატი და სწავლა განაგრძო ასპირანტურაში. 1930-1939 წლებში იყო მასწავლებელი, ხოლო შემდეგ უკვე პროფესორი ლენინგრადის სამრეწველო მშენებლობის ინჟინერთა ინსტიტუტში. 1935 წელს დისერტაციის დაუცველად მიენიჭა ფიზიკა-მათემატიკის დოქტორის ხარისხი.

ძირითადი ნაშრომები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • „ვარიაციული გამოთვლები“, 1933, ვლადიმერ სმირნოვთან და ვლადიმერ კრილოვთან ერთად.
  • „ორგანიზაციის მათემატიკური მეთოდები და წარმოების დაგეგმარება“, 1939.
  • „ინტეგრალების განსაზღვრა და ფურიეს სერიები“, 1940.
  • „ალბათობის თეორია“, 1946.
  • „ფუნქციონალური ანალიზი და გამოყენებითი მათემატიკა“, 1948.
  • „ფუნქციონალური ანალიზი და გამოთვლითი მათემატიკა“, 1956.
  • „ფუნქციონალური ანალიზი ნორმირებულ სივრცეებში“, 1959, გლებ აკილოვთან ერთად.
  • „ოპტიმალური გადაწყვეტილებები ეკონომიკაში“, 1972, ალექსანდრ გორსტკოსთან ერთად.
  • „მათემატიკა ეკონომიკაში: მიღწევები, სიძნელეები, პერსპექტივები“, 1975.

იხილეთ აგრეთვე[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]