სევილია (საფეხბურთო კლუბი)

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
სევილია
logo
სრული სახელი Sevilla Fútbol Club
მეტსახელი

Sevillistas

Los Rojiblancos (წითელ-თეთრები)
დაარსდა 14 ოქტომბერი, 1905 (108 წლის წინ)
სტადიონი ესტადიო რამონ სანჩეს პისხუანი,სევილია, ანდალუსია, ესპანეთი
(ტევადობა: 45.500)
პრეზიდენტი ესპანეთის დროშა ხოზე კასტრო კარმონა
მწვრთნელი ესპანეთის დროშა უნაი ემერი
ლიგა ლა ლიგა
2013-14 მე-5 ადგილი
ძირითადი ფორმა
რეზერვის ფორმა
მესამე ფორმა

სევილია (Sevilla Fútbol Club) — ესპანური პროფესიული საფეხბურთო კლუბი ესპანეთის ლა ლიგაში. დაარსდა 1905 წლის 14 ოქტომბერს და ამგვარად უძველესი კლუბია სევილიაში, და მეორე ანდალუზიაში. კლუბი სამი უდიდესი თასის მფლობელია: უეფას თასი, უეფას სუპერ თასი და კოპა დელ რეი.

„სევილია“ საშინაო მატჩებს „რამონ სანჩეს პისხუანის“ სახელობის სტადიონზე ატარებს, რომელიც იტევს 45 500 მაყურებელს.

ისტორია[რედაქტირება]

საფეხბურთო კლუბი “სევილია” დაარსდა 1905 წელს, ანდალუსიის გუბერნატორის მონაწილეობით, კლუბის პრეზიდენტი გახდა ხოსე ლუის გალიეგოსი. მაგრამ კლუბმა პირველი ოფიციალური მატჩი ჩაატარა მხოლოდ 1908 წელს, ეს იყო შეხვედრა კიდევ ერთ ანდალუსიურ კლუბთან, “რეკრეატივოსთან”. 1909 წელს მოხდა კონფლიქტი კლუბის ხელმძღვანელობაში, რის შედეგადაც სევილიის კლუბს გამოეყო საფეხბურთო კლუბი “ბეტისი” და ეს გუნდი გახდა სევილიის მთავარი მოწინააღმდეგე. სოციოლოგიური გამოკითხვის თანახმად სევილის გულშემატკივარი არის ქალაქის მოსახლეობის 40%.

1916/17 წლის სეზონიდან კლუბი რეგულარულად იგებდა ანდალუსიის თასს. 1929 წელს “სევილია” გახდა სეგუნდა დივიზიონის გამარჯვებული, მაგრამ პლეი-ოფში ვერ შეძლო “რასინგ სანტანდერის” დამარცხება და დარჩა სეგუნდაში. მეორე მცდელობა პრიმერაში მოხვედრისთვის იყო 1930-31 წლის სეზონში, თუმცა კლუბს ცოტა დააკლდა და მხოლოდ მე-2 ადგილზე გავიდა სეგუნდაში. 1931/32 წლის სეზონში “ბეტისმა” შეძლო და მოიპოვა უფლება პრიმერაში თამაშის. 2 წლის შემდეგ კი “სევილიაც” გადავიდა პრიმერა დივიზიონში. 1935 წელს კი ორივე სევილიური კლუბი გახდა მთავარი ესპანური ტურნირის გამარჯვებულები - “ბეტისი” პირველად გახდა ქვეყნის ჩემპიონი, “სევილია” კი დაეუფლა ესპანეთის თასს.

სამოქალაქო ომის დროს ჩემპიონატი არ იმართებოდა და გაგრძელდა 1939 წელს, “სევილია” შევიდა ესპანური ფეხბურთის ლიდერ კლუბთა სიაში, მეორედ მოიგო ქვეყნის თასი, 1939/40 წლის სეზონში კი გახდა ვიცე ჩემპიონი, ეს შედეგი გაიმეორა კლუბმა 1942/43 წლებში. მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ კი კლუბი პირველად გახდა ესპანეთის ჩემპიონი. ეს იყო 1945/46 წლების სეზონი, ამის შემდეგ კლუბი აღარ გამხდარა ჩემპიონი. კლუბის ამ წარმატებაში დიდი წვლილი მიუძღოდა სევილიის მწვრთნელს რამონ ენსინასას. ამ მწვრთნელის ხელმძღვანელობით “სევილიამ” აიღო კიდევ ერთხელ ქვეყნის თასი 1947/48 წლის სეზონში.

კიდევ ერთი მცდელობა ჩემპიონობისთვის იყო 1950/51 წლებში, მაშინ “სევილიას” “ატლეტიკომ” გაუსწრო 2 ქულით. 1958 წელს დაარსდა კლუბის სარეზერვო გუნდი სევილია ატლეტიკო. 1968 წელს გუნდი გავარდა სეგუნდაში და დაბრუნდა მომავალ წელს თუმცა 1970 წელს ისევ გავარდა და პრიმერაში ისევ დაბრუნება 1974/75 წლებში შეძლო. 1990 წლამდე კი იწყება პერიოდი, რა დროსაც კლუბი ვერ ახერხებს მაღალი ადგილების დაკავებას და იკავებს მხოლოდ დაბალ პოზიციებს. хх საუკუნის ბოლო წლებში კი რამდენიმე სეზონი ითამაშა სეგუნდა დივიზიონში.

2000/01 წლებში “სევილია” იგებს სეგუნდას. 2003/04 წლებში აღწევს ესპანეთის თასის ნახევარფინალამდე და ამით მოიპოვა ევროთასების საგზური. ხუანდე რამოსის ხელმძღვანელობით კლუბი პირველად ისტორიის განმავლობაში ხდება უეფას თასის მფლობელი, “სევილიამ” ფინალში ინგლისური “მიდლსბროს” დამარცხება შეძლო ანგარიშით 4:0. შემდეგ კლუბს ელოდებოდა ახალი წარმატებები. პირველად შეძლო კლუბმა და მოიგო უეფას სუპერთასი, “სევილიამ” “ბარსელონა” 3:0 დაამარცხა. 2006/2007 წლის ესპანეთის თასის გათამაშებაში იმარჯვა “სევილიამ” და ამავდროულად გახდა უეფას თასის მფლობელიც. “სევილიამ” “ესპანიოლის” დამარცხება შეძლო თერთმეტმეტრიანი დარტყმების სერიაში. იმავე წელს კლუბი პირველად ეუფლება ესპანეთის სუპერთასს.

ამ ტრიუმფების შემდეგ კლუბს ტოვებს ხუანდე რამოსი და ანდალუსიელთა სათავეში მოდის მანოლო ხიმენესი, რომელმაც კლუბი გაიყვანა ჩემპიონთა ლიგის პლეი-ოფში 2007/08 წლების სეზონში. აგვისტოში მოხდა ტრაგედია, რომელმაც შეძრა მთელი სამყარო, მოედანზე თამაშისას გონება დაკარგა და მალევე გარდაიცვალა ანტონიო პუერტა 22 წლის ასაკში. ის ითვლებოდა გუნდის უმთავრეს მოთამაშედ და განიხილებოდა ესპანეთის ეროვნული ნაკრების კანდიდატად. ხიმენესი დაეხმარა კლუბს ჩემპიონატში მე-3 ადგილის დაკავებაში და თასის მოპოვებაში, ამის შემდეგ იწყება პერიოდი, რომელშიც ხშირად იცვლებოდნენ მწვრთნელები. ეს დასრულდა 2013 წელს, როდესაც კლუბში მოვიდა უნაი ემერი, რომელმაც მოაპოვებინა მე-3 ადგილი “სევილიას” ქვეყნის ჩემპიონატში 2012/13 წლის ბოლოს წითელ-თეთრებმა დაიკავეს მე-9 ადგილიეს იყო ყველაზე ცუდი შედეგი კლუბისთვის უკანასკნელი 10 წლის მანძილზე, თუმცა იმის წყალობით, რომ “მალაგას” და “რაიო ვალეკანოს” არ ჰქონდათ მოგვარებული ფინანსური პრობლემები, ამიტომ ისინი ვერ მოხვდნენ უეფას გათამაშებაში, ამის გამო კი “სევილიას” მიეცა უფლება ევროპის ლიგაზე თამაშის. ამ პერიოდში კლუბმა გაყიდა თთავისი ლიდერი ალვარო ნეგრედო და ხესუს ნავასი “მანჩესტერ სიტიში”, მათ სანაცვლოდ მოყვანილი ფეხბურთელებით კი ემერიმ კი შეძლო ევრპოის ლიგის ფინალში პორტუგალიური “ბენფიკის” დამარცხება თერთმეტმეტრიანი დარტყმებით.

შემადგენლობა[რედაქტირება]

ნომერი პოზიცია მოთამაშე
1 ესპანეთის დროშა მეკარე ხავი ვარასი
2 საფრანგეთის დროშა მცველი ბენუა ტრემულინასი
3 ესპანეთის დროშა მცველი ფერნანდო ნავარო
4 პოლონეთის დროშა ნახევარმცველი გრეგორი კრიხოვიაკი
5 პორტუგალიის დროშა მცველი დიოგო ფიგეირაში
6 პორტუგალიის დროშა მცველი დანიელ კარისუ
7 საფრანგეთის დროშა თავდამსხმელი კევინ გამეირო
8 ურუგვაის დროშა ნახევარმცველი სებასტიან კრისტეფორო
9 კოლუმბიის დროშა თავდამსხმელი კარლოს ბაკა
12 ესპანეთის დროშა ნახევარმცველი ვისენტე იბორა
13 პორტუგალიის დროშა მეკარე ბეტუ
14 ესპანეთის დროშა ნახევარმცველი იაგო ასპასი
15 საფრანგეთის დროშა მცველი ტომოთე ტოლოჯიეჟაკი
16 ესპანეთის დროშა მცველი ალერტო მორენო
17 ესპანეთის დროშა ნახევარმცველი დენის სუარესი
18 ესპანეთის დროშა ნახევარმცველი ჟერარ დელოფუ
19 არგენტინის დროშა ნახევარმცველი ევერ ბანეგა
ნომერი პოზიცია მოთამაშე
20 ესპანეთის დროშა ნახევარმცველი ვიტოლო
21 არგენტინის დროშა მცველი ნიკოლას პარეხა
22 ესპანეთის დროშა ნახევარმცველი ალეიქს ვიდალი
23 ესპანეთის დროშა მცველი კოკე
24 ბრაზილიის დროშა მცველი სისინიო
25 კამერუნის დროშა ნახევარმცველი სტეფან მბია
29 ესპანეთის დროშა მეკარე სერხიო რიკო
არგენტინის დროშა მეკარე მარიანო ბარბოსა
ესპანეთის დროშა მცველი ალეხანდრო არიბასი
ესპანეთის დროშა ნახევარმცველი ხავი ერვასი
ჩილეს დროშა ნახევარმცველი ბრაიან რაბელიო
ბოსნია და ჰერცეგოვინის დროშა ნახევარმცველი მიროსლავ სტევანოვიჩი
ესპანეთის დროშა თავდამსხმელი მანუ დელ მორალი
სენეგალის დროშა თავდამსხმელი ბაბა დიავარა
რუმინეთის დროშა თავდამსხმელი რაულ რუსესკუ

ტიტულები[რედაქტირება]

  • ესპანეთის ჩემპიონი 1:

1946


  • ესპანეთის ჩემპიონატის მეორე ადგილოსანი 4:

1940, 1943, 1951, 1957


  • ესპანეთის თასი 5:

1935, 1939, 1948, 2007, 2010


  • ესპანეთის თასის ფინალისტი 2"

1955, 1962


  • ესპანეთის სუპერ თასი 1:

2007


2005-06, 2006-07, 2013-14


2006

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება]