სახაროვის პრემია
ვიკიპედიიდან, თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედიიდან
| სახაროვის პრემია | |
 დაჯილდოების ცერემონია. 2009 წელი, სტრასბური. |
|
| ჯილდო | €50,000[1] |
| წარადგენს | ევროპის პარლამენტი |
| ქვეყანა | საფრანგეთი |
| ადგილმდებარეობა | სტრასბური |
| პირველად გადაეცა | 1988 |
| ბოლოს გადაეცა | 2011 |
| მიმდინარე მფლობელი | მოჰამედ ბუაზიზი, ასმაა მაჰფუზი, აჰმედ ალ-სენუსი, ალი ფარზატი, რაზან ზეიტუნეჰი |
| ოფიციალური ვებ-გვერდი | |
|---|---|
ანდრია სახაროვის სახელობის პრემია დაარსდა 1988 წელს ევროპის პარლამენტის მიერ.
ჯილდო გაიცემა ყოველწლიურად შემდეგ სფეროებში წარმატების შემთხვევაში:
- ადამიანის უფლებების და ძირითადი თავისუფლებების დაცვა.
- დემოკრატიის განვითარება და კანონის უზენაესობის დაცვა.
- საერთაშორისო სამართლის პატივისცემა.
- უმცირესობის უფლებების დაცვა.
ლაურეატები [რედაქტირება]
.jpg)
| წელი | ლაურეატი | ეროვნება | შენიშვნა | სქოლიო |
|---|---|---|---|---|
| 1988 | ნელსონ მანდელა | სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა | აპარტეიდის წინააღმდეგ მებრძოლი აქტივისტი და ს. ა. რ.-ის პრეზიდენტი | [2] |
| 1988 | ანატოლი მარჩენკო (სიკვდილის შემდეგ) | სსრკ | საბჭოთა დისიდენტი, ავტორი და ადამიანის უფლებების აქტივისტი | [2] |
| 1989 | ალექსანდრე დუბჩეკი | ჩეხოსლოვაკია | სლოვაკი პოლიტიკოსი, სცადა რეფორმების გატარება პრაღის გაზაფხულის პერიოდში | [2] |
| 1990 | აუნ სან სუ ჭი | მიანმარი | ოპოზიციონერი პოლიტიკოსი, ადამიანის უფლებათა დამცველი და პაციფისტი | [3] |
| 1991 | ადემ დემაჩი | კოსოვო | პოლიტიკოსი და პოლიტპატიმარი | [2] |
| 1992 | მაისის მოედნის მშობლები | არგენტინა | არგენტინელ მშობელთა ასოციაცია რომელთაც შვილები დაკარგეს ბინძური ომის დროს | [3] |
| 1993 | Oslobođenje | ბოსნია და ჰერცეგოვინა | პოპულარული გაზეთი | [3] |
| 1994 | ტასლიმა ნასრინი | ბანგლადეში | ფემინისტი | [3] |
| 1995 | ლეილა ზანა | თურქეთი | ქურთული წარმოშობის პოლიტიკოსი ქალი, 10 წლით ჩასვეს ციხეში მხოლოდ იმის გამო, რომ თურქეთის პარლამენტში რამდენიმე სიტყვა წარმოსთქვა მშობლიური ენაზე | [2] |
| 1996 | უეი ჯინშენგი | ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა | ჩინეთის დემოკრატიული მოძრაობის აქტივისტი | [3] |
| 1997 | სალიმა გეზალი | ალჟირი | ჟურნალისტი და მწერალი, ქალთა უფლებების, ადამიანთა უფლებებისა და დემოკრატიის აქტივისტი ალჟირში | [3] |
| 1998 | იბრაჰიმ რუგოვა | კოსოვო | ალბანელი პოლიტიკოსი, კოსოვოს პირველი პრეზიდენტი | [2] |
| 1999 | შანანა გუჟმაუ | აღმოსავლეთი ტიმორი | ყოფილი სამხედრო, აღმოსავლეთ ტიმორის პრეზიდენტი | [4] |
| 2000 | ¡Basta Ya! | ესპანეთი | ორგანიზაცია, რომელიც აერთიანებს სხვადასხვა პოლიტიკური ორიენტაციის პოლიტიკოსებს ტერორიზმის წინააღმდეგ | [5] |
| 2001 | ნურით პელედ-ელჰანანი | ისრაელი | მშვიდობის აქტივისტი | [2] |
| 2001 | ისათ ღაზავი | პალესტინა | მწერალი, რამდენჯერმე დაკავებული იყო პოლიტიკური მოღვაწობის გამო ისრაელის ხელისუფლების მიერ | [2] |
| 2001 | ზაქარიას კანვენჰო | ანგოლა | არქიეპისკოპოსი და მშვიდობის აქტივისტი | [2] |
| 2002 | ოსვალდო პაია | კუბა | პოლიტიკური აქტივისტი და დისიდენტი | [6] |
| 2003 | კოფი ანანი (& გაერო) | — | ნობელის პრემიის ლაურეატი და გაეროს მეშვიდე გენერალური მდივანი | [2] |
| 2004 | ბელარუსის ჟურნალისტთა ასოციაცია | ბელარუსი | არასამთავრობო ორგანიზაცია | [7] |
| 2005 | ქალები თეთრებში | კუბა | ოპოზიციური მოძრაობა, რომელიც შედგებოდა დაპატიმრებულ დისიდენტთა ნათესავებისაგან | [8] |
| 2005 | რეპორტიორები საზღვრების გარეშე | — | საფრანგეთში დაფუძნებული არასამთავრობო ორგანიზაცია, მხარს უჭერს პრესის თავისუფლებას | [8] |
| 2005 | ჰაუვა იბრაჰიმი | ნიგერია | ადამიანის უფლებათა ადვოკატი | [8] |
| 2006 | ალექსანდრე მილინკევიჩი | ბელარუსი | ბელარუსის გაერთიანებული დემოკრატიული ძალების ოპოზიციონერი კანდიდატი 2006 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში. | [9] |
| 2007 | სალიჰ მაჰმუდ ოსმანი | სუდანი | ადამიანის უფლებათა ადვოკატი | [3] |
| 2008 | ჰუ ცზია | ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა | აქტივისტი და დისიდენტი | [10] |
| 2009 | მემორიალი | რუსეთი | საერთაშორისო სამოქალაქო უფლებების დამცველი საზოგადოება | [11] |
| 2010 | გილერმო ფარინიასი | კუბა | ჟურნალისტი და პოლიტიკური დისიდენტი | [12] |
| 2011 | ასმაა მაჰფუზი აჰმედ ალ-სენუსი, რაზან ზეიტუნეჰი, ალი ფარზატი მოჰამედ ბუაზიზი (სიკვდილის შემდეგ) |
ეგვიპტე ლიბია სირია სირია ტუნისი |
არაბული გაზაფხულის აქტივისტები, ადამიანის უფლებების დამცველები | [13] |
| 2012 | ნასრინ სოტუდე ჯაფარ პანაჰი |
ირანი | ირანელი დისიდენტები | [14] |
რესურსები ინტერნეტში [რედაქტირება]
- 20 years of the Sakharov Prize: rewarding courage, self-sacrifice. ევროპის პარლამენტი (1 December 2008). წაკითხვის თარიღი: 22 October 2010.
სქოლიო [რედაქტირება]
- ↑ Sakharov Prize for Freedom of Speech. European Parliament. წაკითხვის თარიღი: 23 October 2010.
- ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 2.7 2.8 2.9 20 years of the Sakharov Prize: Human rights and reconciliation. ევროპის პარლამენტი (28 October 2008). წაკითხვის თარიღი: 22 October 2010.
- ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 Sakharov Network calls for immediate release of Aung San Suu Kyi, Sakharov Prize laureate 1990. Reporters Without Borders (15 May 2009). წაკითხვის თარიღი: 23 October 2010.
- ↑ “Gusmão receives EU Sakharov prize“, BBC News, 15 December 1999. წაკითხვის თარიღი: 21 October 2010.
- ↑ “Basque group wins peace prize“, BBC News, 26 October 2000. წაკითხვის თარიღი: 21 October 2010.
- ↑ “Cuban dissident collects EU prize“, BBC News, 17 December 2002. წაკითხვის თარიღი: 21 October 2010.
- ↑ Europeans Honor Belarusian Association of Journalists. United States Department of State (9 November 2004). წაკითხვის თარიღი: 22 October 2010.
- ↑ 8.0 8.1 8.2 Gibbs, Stephen. “Cuba 'bars women from prize trip'“, BBC News, 14 December 2005. წაკითხვის თარიღი: 21 October 2010.
- ↑ “Belarussian takes EU rights award“, BBC News, 26 October 2006. წაკითხვის თარიღი: 21 October 2010.
- ↑ “China dissident wins rights prize“, BBC News, 17 December 2008. წაკითხვის თარიღი: 21 October 2010.
- ↑ “Russia rights group wins EU prize“, BBC News, 22 October 2009. წაკითხვის თარიღი: 21 October 2010.
- ↑ “Cuba dissident Farinas awarded Sakharov Prize by EU“, BBC News, 21 October 2010. წაკითხვის თარიღი: 21 October 2010.
- ↑ Sakharov Prize for Freedom of Thought 2011. European Parliament. წაკითხვის თარიღი: 27 October 2011.
- ↑ Saeed Kamali Dehghan (26 October 2012). Nasrin Sotoudeh and director Jafar Panahi share top human rights prize. The Guardian. დაარქივებულია ორიგინალიდან 26 October 2012-ში. წაკითხვის თარიღი: 26 October 2012.
|
|||||
