ლაიფციგის ბრძოლა

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ლაიფციგის ბრძოლა
ნაპოლეონის ომების ნაწილი
Battle of Leipzig by Zauerweid.jpg
ლაიფციგის ბრძოლა, ალექსანდრ ზაუერვეიდის ნამუშევარი
თარიღი 16-19 ოქტომბერი, 1813
მდებარეობა ლაიფციგი, საქსონია
შედეგი ნაპოლეონის დამარცხება
მხარეები
საფრანგეთი
პოლონეთი
იტალია
საქსონია და რაინის კავშირის სხვა ქვეყნები.
მეექვსე კოალიცია:
რუსეთი
ავსტრია
პრუსია
შვედეთი
მეთაურები
ნაპოლეონ ბონაპარტი ალექსანდრე I
ფრიდრიხ ვილჰელმ III
კარლ XIV
ძალები
160 000-210 000[1][2] 200 000-350 000[1][2]
დანაკარგები
70 000-80 000 54 000

ლაიფციგის ბრძოლა, ხალხთა ბრძოლა, ერების ბრძოლა (გერმ. Völkerschlacht bei Leipzig) – ნაპოლეონის ომებისა და მსოფლიო ისტორიაში მეორე მსოფლიო ომამდე ყველაზე უმსხვილესი ბრძოლა, რომელშიც ნაპოლეონმა განიცადა მარცხი მეექვსე კოალიციასთან, რომლის შემადგენლობაში შედიოდნენ რუსეთის, ავსტრიის, პრუსიისა და შვედეთის მოკავშირე არმიები.

ბრძოლა მიმდინარეობდა საქსონიაში, ორივე მხრიდან საომარ მოქმედებებში მონაწილეობდნენ გერმანელი ჯარისკაცები. თავდაპირველად ნაპოლეონის არმიამ წარმატებით განახორციელა შეტევა, თუმცა 19 ოქტომბერს დიდი დანაკარგებით დაიწყო უკან დახევა. ხალხთა ბრძოლაში ნაპოლეონი დამარცხდა, მოკავშირეთა ჯარები 1814 წლის მარტში პარიზში შევიდნენ. ნაპოლეონი აიძულეს გადამდგარიყო და გადაასახლეს კუნძულ ელბაზე.

ლაიფციგის ბრძოლით დასრულდა ნაპოლეონის ომების 1813 წლის კამპანია, რომლის შედეგადაც ნაპოლეონის მმართველობის ქვეშ მხოლოდ საფრანგეთი დარჩა.

ეს ბრძოლა ასევე ცნობილია ხალხთა ბრძოლის სახელით.

ლიტერატურა[რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 საიტი voelkerschlacht-bei-leipzig.de
  2. 2.0 2.1 Д. Чандлер, Военные кампании Наполеона. М.: 1999, с. 561