ოკაიამის პრეფექტურა

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
ოკაიამის პრეფექტურა
岡山県
პრეფექტურის მდებარეობა ოკაიამის პრეფექტურა
ოკაიამის პრეფექტურა იაპონიის რუკაზე
მდებარეობა
ქვეყანა იაპონია
რეგიონი ტიუგოკუ
კუნძული ჰონსიუ
კოორდინატები 34°42′ ჩ. გ. 133°51′ ა. გ. / 34.700° ჩ. გ. 133.850° ა. გ. / 34.700; 133.850
ინფორმაცია
ადმინისტრაციული ცენტრი ოკაიამა
ISO 3166-2:JP JP-33
სტატისტიკა
ფართობი 7 114.50 კმ² (17)
მოსახლეობა (2018)
     სულ 1 906 464 ად. (21)
     სიმჭიდროვე 270 ად./კმ²
რაიონი 10
მუნიციპალიტეტი 27
სიმბოლიკა

პრეფექტურის დროშა
პრეფექტურის დროშა

პრეფექტურის ემბლემა
პრეფექტურის ემბლემა
ხე Pinus densiflora
ყვავილი Prunus persica var. vulgaris
ფრინველები Cuculus poliocephalus
ადმინისტრაცია
გუბერნატორი რიუტა იბარაგი
ოფიციალური საიტი (იაპონური)

ოკაიამის პრეფექტურა (იაპ. 岡山県) — პრეფექტურა იაპონიაში, რომელიც მდებარეობს ტიუგოკუს რეგიონში, კუნძულ ჰონსიუზე.[1] ოკაიამას პრეფექტურის მოსახლეობა შეადგენს 1 906 464 ადამიანს (2018 წლის 1 თებერვლის მონაცემებით)და უჭირავს 7 114 კვადრატული კილომეტრის ფართობი. ოკაიამას პრეფექტურას ესაზღვრება: ტოტორის პრეფექტურას - ჩრდილოეთით, ჰიოგოს პრეფექტურას - აღმოსავლეთით და ჰიროსიმის პრეფექტურას - დასავლეთით.

ოკაიამა არის ოკაიამას პრეფექტურის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი. სხვა მსხვილ ქალაქებს შორისაა:კურაშიკი, ცუიამა და სოძა . [2] [3] [4] ოკაიამას პრეფექტურის სამხრეთი ნაწილი მდებარეობს სეთოს შიდა ზღვის სანაპიროზე, კაგავას პრეფექტურის მოპირდაპირედ, კუნძულ სიკოკუსთან, რომლებიც ერთმანეთს უკავშირდებიან დიდი სეტოს ხიდით. პრეფექტურის ჩრდილოეთით მდებარეობს ჩაგოკუს მთები .

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მეიძის რესტავრაციამდე, 1868 წელს, დღევანდელი ოკაიამას პრეფექტურის ტერიტორია დაყოფილი იყო ბიჩუს, ბიზენის და მიმასაკის პროვინციებად. ოკაიამას პრეფექტურა ჩამოყალიბდა და დაერქვა 1871 წელს, ადრეული მეიძის პერიოდის (1868–1912) მასშტაბური ადმინისტრაციული რეფორმების ფარგლებში, ხოლო პრეფექტურის საზღვრები 1876 წლიდან აღარ შეცვლილა. [3] [5]

გეოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ოკაიამას პრეფექტურა ესაზღვრება ჰიოგოს პრეფექტურას, ტოტორის პრეფექტურას და ჰიროშიმას პრეფექტურას . [3] იგი კაგავის პრეფექტურის მოპირდაპირედ მდებარეობს, რომელიც სიკოკუზეა. კაგავა სეტოს შიდა ზღვის გადაღმა მდებარეობს და მოიცავს 90 კუნძულს ზღვაში.

ოკაიამას პრეფექტურაში მდებარეობს ისტორიული ქალაქი კურასიკი . მოსახლეობის უმეტესობა კონცენტრირებულია კურასიკისა და ოკაიამას გარშემო. ჩრდილოეთის მთის მცირე სოფლებში მოსახლეობა მკვეთრად მცირდება.

2014 წლის 1 აპრილის მონაცემებით პრეფექტურის მთლიანი მიწის ფართობის 11% ბუნებრივ პარკებს ეკავა, რომელთა შორისაა: დაისენ- ოკისა და სეტონაიკაის ეროვნული პარკები; ჰიონსენ-უშიროიამა-ნაგისანის კვაზი-ეროვნული პარკი ; და შვიდი პრეფექტურული ბუნებრივი პარკი. [6]

ქალაქები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ოკაიამას პრეფექტურაში თხუთმეტი ქალაქი მდებარეობს:

  • აკაივა
  • ასაკუჩი
  • ბიზენი
  • იბარა
  • კასაოკა
  • კურაშიკი
  • მანივა
  • მიმოსაკა
  • ნიიმი
  • ოკაიამა (დედაქალაქი)
  • სეტუჩი
  • სოჯა
  • თაყახაში
  • ტამანო
  • ცუიამა
ოკაიამას პრეფექტურის რუკა

     სახელმწიფოს დაქვემდებარების ქალაქები     ქალაქი     მცირე ქალაქი

მცირე ქალაქები და სოფლები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მცირე ქალაქები და სოფლები რეგიონების მიხედვით:

აიდას რაიონი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ნიშიავაკურა

ასაკუხის რაიონი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სატოშო

კაგას რაიონი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

კიბიჩო

კაცუტას რაიონი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ნაგი

შოო

კუმეს რაიონი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

კუმენანი

მისაკი

მანივას რაიონი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

შინჟი

ოდას რაიონი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

იაკაგე

ტომატის რაიონი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

კაგამინო

ცუკუბოს რაიონი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ჰაიაშიმა

ვაკეს რაიონი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ვაკე

ტრანსპორტი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ჩქაროსნული მაგისტრალი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სანიოს ჩქაროსნული მაგისტრალი

ჩუგოკუს ჩქაროსნული მაგისტრალი

სეტოს ცენტრალური ჩქაროსნული ავტომაგისტრალი

იონაგოს ჩქაროსნული მაგისტრალი

ოკაიამას ჩქაროსნული მაგისტრალი

ტოტორის ჩქაროსნული მაგისტრალი

ეროვნული მაგისტრალი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მარშრუტი 2 (ოსაკა- კობე- ჰიმეჯი- ბიზენ- ოკაიამა- კურაშიკი- ასაკუჩი- ონომიჩი- ჰიროსიმა- შუნან- შიმონოსეკი- კიტაკიუშუ)

მარშრუტი 30 (ოკაიამა- უნო- ტაკამაცუ)

მარშრუტი 53 (ოკაიამა- ცუიამა- ტოტტორი)

მარშრუტი 179

მარშრუტი 180 (ოკაიამა- ტაკაჰაში- ნიიმი)

მარშრუტი 181 (ცუიამა- მანივა- იონაგო- იასუგი- მაცუე)

მარშრუტი 182

მარშრუტი 183

მარშრუტი 250 (ოკაიამა- სეტოუჩი- აკო- აიოი- ტაკასაგო- აკაში)

მარშრუტი 313 (ფუკუიამა- თაკაჰაში- მანივა- კურაიოში)

მარშრუტი 373

მარშრუტი 374

მარშრუტი 429

მარშრუტი 430

მარშრუტი 482 (ტოტორი- კიოტანგო- ტოიოოკა- ვაკასა- კაგამინო- მანივა- კოფუ)

მარშრუტი 484

განათლება[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

უნივერსიტეტები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ოკაიამა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ოკაიამას უნივერსიტეტი

ნოტრ დამ სეიშინის უნივერსიტეტი

ოკაიამას სამეცნიერო უნივერსიტეტი

ოკაიამა შოკას უნივერსიტეტი

სანიო გაკუენის უნივერსიტეტი

შუჯიცუს უნივერსიტეტი

კურაშიკი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ოკაიამა გაკუინის უნივერსიტეტი

კურაშიკის საკუიოს უნივერსიტეტი

კავასაკის სამედიცინო კეთილდღეობის უნივერსიტეტი

სოჯა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ოკაიამა კორაკუენის პარკი და ოკაიამას ციხე

ოკაიამას პრეფექტურის უნივერსიტეტი

ცუიამა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მიმოსაკას უნივერსიტეტი

ნიიმი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ნიიმის საჯარო უნივერსიტეტი

საშუალო სკოლები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ოკაიამა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • ოკაიამა იჩინომიიას საშუალო სკოლა
  • ოკაიამა ასაის უფროსი საშუალო სკოლა
  • ოკაიამა სოზანის უფროსი საშუალო სკოლა
  • ოკაიამა ჰოსენის უფროსი საშუალო სკოლა
  • ოკაიამა ჯოტოს უფროსი საშუალო სკოლა
  • ოკაიამა საკუიოს საშუალო სკოლა [7]
  • კურაშიკის საშუალო სკოლა

კულტურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ოკაიამას პრეფექტურა მჭიდრო კავშირშია ფოლკლორის გმირთან, მომოტარასთან . ამბობენ, რომ ამ ზღაპარს ფესვები აქვს ქიბიცუჰიკო-ნო-მიკოტოსა და ურას ლეგენდარულ მოთხრობაში, სადაც ნათქვამია, რომ კუდარას პრინცი ურა ადრე ცხოვრობდა კინოჯოში (ეშმაკის ციხე), ხოლო უსიამოვნებები იქ მცხოვრები ხალხი იყო. იმპერატორის მთავრობამ კიბიტსუჰიკო-ნო-მიკოტო (მომოტარი) გაგზავნა ურას დასამარცხებლად. ქალაქ ოკაიამაში ტარდება ყოველწლიური Momotarō-matsuri, ან მომოტარო ფესტივალი. [4] [8]

ჰინასეს კუნძული და სეტო ინლენდსეი ბიზენში

ტურიზმი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ტურისტული ღირსშესანიშნაობებია:

კორაკუ-ენ იაპონური ბაღი ოკაიამაში

ოკაიამას ციხე, ოკაიამა

კიის ციხე, სოჯა

შიზუტანის სკოლა, ბიზენი

ბიკანის ისტორიული ტერიტორია (倉敷美観地区), კურაშიკი, ბიჩუ მაცუიამას ციხე, თაკაჰაში

კაკუზანის პარკი, ცუიამა

ბისეის ობსერვატორია (美星天文台)

მაკი-დო მღვიმე, ნიიმიში

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2003-02-02 საიტზე Wayback Machine.

ტურიზმის ოფიციალური საიტი

account Video YouTube-ზე

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. Nussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Okayama-ken" in Japan Encyclopedia, p. 745 Google წიგნებში; "Chūgoku" at p. 127 Google წიგნებში.
  2. Nussbaum, "Okayama" at p. 745 Google წიგნებში.
  3. 3.0 3.1 3.2 „Okayama Prefecture“. Encyclopedia of Japan. Tokyo: Shogakukan. 2012. OCLC 56431036. http://rekishi.jkn21.com/. წაკითხვის თარიღი: 2012-08-01. დაარქივებული 2007-08-25 საიტზე Wayback Machine. შეცდომა ციტირებაში Invalid <ref> tag; name "enc" defined multiple times with different content; $2 შეცდომა ციტირებაში Invalid <ref> tag; name "enc" defined multiple times with different content; $2
  4. 4.0 4.1 „岡山(県)“. Nihon Daihyakka Zensho (Nipponika). Tokyo: Shogakukan. 2012. OCLC 153301537. http://rekishi.jkn21.com/. წაკითხვის თარიღი: 2012-08-15. დაარქივებული 2007-08-25 საიტზე Wayback Machine. შეცდომა ციტირებაში Invalid <ref> tag; name "nipponika" defined multiple times with different content; $2
  5. Nussbaum, "Provinces and prefectures" at p. 780 Google წიგნებში.
  6. General overview of area figures for Natural Parks by prefecture. Ministry of the Environment (1 April 2014). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 21 April 2012. ციტირების თარიღი: 19 February 2015.
  7. 岡山県作陽高等学校. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 11 January 2018. ციტირების თარიღი: 24 April 2018.
  8. "Okayama History". Archived from the original on 22 May 2012. Retrieved 24 June 2012.