თიღვა

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search

თიღვასოფელი თიღვისმუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ალიბარი, თიღვა, ნაბაკევი, შინდარა, დაბა ზნაური). მდებარეობს მდინარე დასავლეთ ფრონის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 840 მეტრი, ზნაურიდან 2 კილომეტრი, აგარის რკინიგზის სადგურიდან 24 კმ.

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

თიღვა შიდა ქართლის ერთ-ერთი უძვლესი სოფელია. 1954 წელს თიღვის მიდამოებში მიაკვლიეს აშელური ხანის ღია სამოსახლოს. 1974-1975 წლებში ჩატარებული გათხრებით გამოვლინდა შუა და გვიანდელი ბრინჯაოს, ადრინდელი რკინისა და ანტიკური ხანის ნამოსახლარები და სამაროვნები. პირველად იხსენიება X საუკუნეში „მატიანე ქართლისაიში“ ბაგრატ III-სთან დაკავშირებით. ხშირადაა ნახსენები XII-XVIII საუკუნეების საბუთებში. 1648 წელს თიღვა როსტომ მეფემ უბოძა ზაალ წერეთელს. სოფლის დასალეთით შემორჩენილია წყალსადენის (ქვითკირის დუღაბში ჩასმული კერამიკული მილები) ნანგრევები, რომელიც შუა საუკუნეების ქართული საინჟინრო ხელოვნების მნიშვნელოვან ნიმუშს წარმოადგენს. საბჭოთა პერდიოდში შედიოდა ზნაურის რაიონში, ზნაურის სადაბო საბჭოში. ამჟამად ოკუპირებულია რუსეთის მიერ.

იხილეთ აგრეთვე[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]