დარაქოი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
სოფელი
დარაქოი
Armenian Catholic church of Darakoy (Photo A. Muhranoff).jpg
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე ქვემო ქართლის მხარე
მუნიციპალიტეტი წალკის მუნიციპალიტეტი
თემი დარაქოი
კოორდინატები 41°36′25″ ჩ. გ. 43°57′26″ ა. გ. / 41.60694° ჩ. გ. 43.95722° ა. გ. / 41.60694; 43.95722
ცენტრის სიმაღლე 1520
მოსახლეობა 588[1] კაცი (2014)
ეროვნული შემადგენლობა სომხები (99 %)
სასაათო სარტყელი UTC+4
სატელეფონო კოდი +995
დარაქოი — საქართველო
დარაქოი
დარაქოი — ქვემო ქართლი
დარაქოი

დარაქოისოფელი საქართველოში, წალკის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი.[1] მდებარეობს წალკის ქვაბულში, მდინარე ქციის მარცხენა ნაპირზე, წალკის წყალსაცავის შესართავთან, ზღვის დონიდან 1540 მ., წალკიდან 12 კმ.

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

დარაქოის ტერიტორია დასახლებული იყო ბრინჯაოს, ადრეანტიკურ, ადრინდელ, შუა და გვიან ფეოდალურ ხანაში, რაზეც მიუთითებს გვიან გადაკეთებული ეკლესიის არქიტექტურული დეტალები და ძველი სასაფლაოს ნაშთები. სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, წმ. გიორგის ეკლესიის გარშემო მდებარეობს შუა საუკუნეების ნასოფლარი ფარეხა. აქვე სასაფლაოზე ყოფილა ადამიანებისა და საოჯახო ინვენტარის გამოსახულებით შემკული საფლავის ქვები, ოთხ ფილაზე კი ქართული წარწერები იყო შემორჩენილი. ეკლესიაზე ყოფილა ლიპარიტ ერისთავთ-ერისთავის ქართული ასომთავრული წარწერა, რომლის კვალი აღარ ჩანს:

ქრონიკონი იყო ს̂ობ. წ(მიდ)ისაჲთა. მადლითა და შეწევნითა წ(მიდ)ისა ღ(მრ)თის\მშობელი[ს](ა)ჲთა აღაშე(ნე)ს ათორმ(ე)ტი ფო(ჳ)ძე და წ(მიდა)ჲ ესე ე[კ]ლესიაჲ სალოცველად სო(ჳ)ლდიდებო(ჳ)ლ[ი]სა დიდ[ი]სა, ე(რისთავთ)-ე(რისთავი)სა ლ(ი)პ(არი)ტ(ისა)თჳს, <მ(ა)მ(ი)სა მ(ა)თ>ისა და სო(ჳ)ლკო(ჳ)რთხეო(ჳ)ლ\[თა] ე(რისთავთ)-ე(რისთავ)თ<ა, შვი>ლთა და <მომავა>ლთა მათთათჳს, საო(ჳ)კო(ჳ)\ნო[დ-მცა არს ჴსენებაჲ სო(ჳ)ლ]თაჲ მათი. აღ[ე]<შ>[ე]\ნა ზე<ობასა> ძისა მათისა, დიდისა და ყ(ოვ)ლისა აღმოსა\ვლეთისა წინამძღო(ჳ)რისა, ე(რისთავთ)-ე(რისთა)ვისა ლ(ი)პ(არი)ტ პროტატისასა.[2]

სოფლიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 1.5 კმ-ის დაცილებით სოფ. წინწყაროსაკენ მიმავალი გზის პირას კიდევ ერთი ნასოფლარია, რომელიც შესაძლოა შუა საუკუნეების სოფელი გველფარეხა იყოს (გ. ნარიმანიშვილი). 1721 წლის აღწერით გველფარეხაში ითვლებოდა 1 მებატონე (შაჰნავაზხანი), 8 გამომღები და 2 ბოგანო ყმა. დარაქოის აღმოსავლეთით, დაახლ. 400 მ-ზე, წინწყაროს გზაზე, მდ. ქციის მარჯვენა ნაპირზე, საქართველოს ეროვნული მუზეუმის ექსპედიციამ 2008 წელს გათხარა ადრეანტიკური ხანის ე. წ. დარაქოის ნამოსახლარი, რომელიც 2,5 ჰექტარზეა გაშენებული. გაითხარა მხოლოდ 300 კვ.მ. ფართობი, სადაც 9 სახლი, 20 სამეურნეო ორმო და 2 ხარო გამოვლინდა.

XIX საუკუნეში სოფელში დასახლდნენ სომხები. საბჭოთა პერიოდში სოფელი შედიოდა წინწყაროს სასოფლო საბჭოში. მოქმედებდა ედიქილისას მერძევეობა-მეკარტოფილეობის მეურნეობა.

დემოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

აღწერის წელი მოსახლეობა
2002 814[3]
2014 588[1] Decrease2.svg

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • ბერძენიშვილი დ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 2, თბ., 2012 წელი.;
  • დარაქოის ნამოსახლარი და სამხრეთ კავკასიის აქემენიდური ხანის ისტორიის ზოგიერთი საკითხი / გოდერძი ნარიმანიშვილი // იბერია-კოლხეთი : საქართველოს კლასიკური და ადრემედიევური პერიოდის არქეოლოგიურ-ისტორიული კვლევანი / საქართველოს ეროვნული მუზეუმი. - თბილისი, 2009. - ISSN 1512-4207. - №5. - გვ.94-125;
  • თრიალეთი : კულტურულ - ისტორიული მემკვიდრეობა, უძველესი წყაროები და კვლევის პერსპექტივები / გ. ნარიმანიშვილი, ნ. შანშაშვილი, მ. კვაჭაძე ; საქართველოს ეროვნული მუზეუმი. - თბილისი, 2018. - ISBN 9789941279652.

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]