შინაარსზე გადასვლა

ახალშენი (ახმეტის მუნიციპალიტეტი)

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ ახალშენი.
სოფელი
ახალშენი
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე კახეთის მხარე
მუნიციპალიტეტი ახმეტის მუნიციპალიტეტი
თემი ქისტაური
კოორდინატები 41°59′50″ ჩ. გ. 45°15′54″ ა. გ. / 41.99722° ჩ. გ. 45.26500° ა. გ. / 41.99722; 45.26500
ცენტრის სიმაღლე 560
მოსახლეობა 337[1] კაცი (2014)
ეროვნული შემადგენლობა ქართველები 62,9 %
ოსები 35,6 %
სასაათო სარტყელი UTC+4
სატელეფონო კოდი +995
ახალშენი (ახმეტის მუნიციპალიტეტი) — საქართველო
ახალშენი (ახმეტის მუნიციპალიტეტი)
ახალშენი (ახმეტის მუნიციპალიტეტი) — კახეთის მხარე
ახალშენი (ახმეტის მუნიციპალიტეტი)
ახალშენი (ახმეტის მუნიციპალიტეტი) — ახმეტის მუნიციპალიტეტი
ახალშენი (ახმეტის მუნიციპალიტეტი)

ახალშენი[2]სოფელი საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში (ქისტაურის თემი), მდებარეობს მდინარე ხაჭირისხევის (ალაზნის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 560 მეტრი, ახმეტიდან 6 კილომეტრი.

2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 337 ადამიანი.

აღწერის წელიმოსახლეობაკაციქალი
2002[3]351169182
2014[1] 337136201

სახელწოდება ახალშენი სოფელს X-XI საუკუნეში უნდა შერქმეოდა, როდესაც საქართველოში მრავალი ახალი დასახლება გაჩნდა. ისტორიულ წყაროებში ახალშენი XVI საუკუნიდან მოიხსენიება, როგორც სვეტიცხოვლის კუთვნილი სოფელი. XVI საუკუნის I ნახევარში კახთა მეფე ალექსანდრე II-მ სვეტიცხოველს განუახლა სოფელზე მფლობელობა. XVII საუკუნეში სოფლის ყმა-მამულზე წილი დაიდო სამეფო კარმა და სხვადასხვა საერო და სასულიერო ფეოდალმა. XVIII საუკუნის I მეოთხედისათვის ახალშენის ყმა-მამულის უდიდესი ნაწილი სახასო საკუთრება იყო, ხოლო სვეტიცხოველს შვიდი ყმა-გლეხი და ორი ბოგანოღა შერჩა. სოფლისთვის ბრძოლა სამეფო სახლსა და კათალიკოსს შორის მთელი XVIII საუკუნის განმავლობაში გრძელდებოდა.

  1. 1 2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
  2. საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987.  გვ. 20.
  3. მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.