აწყური (ახმეტის მუნიციპალიტეტი)

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
Disambig-dark.svg სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ აწყური (მრავალმნიშვნელოვანი).
სოფელი
აწყური
Atskuri church.jpg
აწყურის ღვთისმშობლის ეკლესია
ჯაბა ლაბაძის ფოტო
ქვეყანა საქართველოს დროშა საქართველო
მხარე კახეთის მხარე
მუნიციპალიტეტი ახმეტის მუნიციპალიტეტი
თემი ზემო ხოდაშენი
კოორდინატები 41°57′26″ ჩ. გ. 45°22′35″ ა. გ. / 41.95722° ჩ. გ. 45.37639° ა. გ. / 41.95722; 45.37639
ცენტრის სიმაღლე 580
მოსახლეობა 554[1] კაცი (2014)
ეროვნული შემადგენლობა ქართველები (99,3 %)
რელიგიური შემადგენლობა ქრისტიანები
სასაათო სარტყელი UTC+4
სატელეფონო კოდი +995
აწყური (ახმეტის მუნიციპალიტეტი) — საქართველო
აწყური (ახმეტის მუნიციპალიტეტი)
აწყური (ახმეტის მუნიციპალიტეტი) — კახეთის მხარე
აწყური (ახმეტის მუნიციპალიტეტი)
აწყური (ახმეტის მუნიციპალიტეტი) — ახმეტის მუნიციპალიტეტი
აწყური (ახმეტის მუნიციპალიტეტი)

აწყური[2]სოფელი საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში ზემო ხოდაშნის თემში. მდებარეობს მდინარე ბერხევის (ალაზნის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირებზე. ზღვის დონიდან 580 მეტრი, ახმეტიდან 16 კილომეტრი.

დემოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 554 ადამიანი.

აღწერის წელი მოსახლეობა კაცი ქალი
2002[3] 662 321 341
2014[1] Decrease2.svg 554 275 279

ეტიმოლოგია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ა-წყურ-ი ა- არის პრეფიქსი, ხოლო წყურ - ფუძე დაკავშირებულია წყალთან. ამოსავალია წყ - ძირი. ეს ძირი გვხვდება წყალთან დაკავშირებულ ისეთ ქართველურ სიტყვებში, როგორებიცაა: წყალი, წყარო, წყარ-, წყუ-, წყორ-. იგივე წყ ძირი გვაქვს სიტყვებში: ნე-რ-წყ-ვ-ი, რ-წყ-ევ-ა. შესაბამისად, აწყური ნიშნავს წყლიან ადგილს, წყლის ადგილს.[4]

იხილეთ აგრეთვე[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). წაკითხვის თარიღი: 26 ივლისი, 2016.
  2. საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, გვ. 19, თბ., 1987.
  3. საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები
  4. მერაბ ბერიძე, რამდენიმე ქართული ანთროპონიმისა და ტოპონიმის ეტიმოლოგიის საკითხი, ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის რეცენზირებადი ელექტრონული ბილინგვური სამეცნიერო ჟურნალი "სპეკალი", №4