არაგვა
| სოფელი | |
|---|---|
|
არაგვა | |
| ქვეყანა |
 საქართველო |
| მხარე | სამცხე-ჯავახეთის მხარე |
| მუნიციპალიტეტი | ახალქალაქის მუნიციპალიტეტი |
| თემი | არაგვა |
| კოორდინატები | 41°29′14″ ჩ. გ. 43°29′39″ ა. გ. / 41.48722° ჩ. გ. 43.49417° ა. გ. |
| ოფიციალური ენა | ქართული ენა |
| მოსახლეობა | 861[1] კაცი (2014) |
| ეროვნული შემადგენლობა | სომხები 99,1 % |
| სასაათო სარტყელი | UTC+4 |
.svg)    | |
არაგვა[2] — სოფელი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში.
ამ სოფლის სახელი ადგილობრივ მკვიდრთა მეტყველებაში დღეს სხვადასხვაგვარად ჟღერს: არაგუა, არაკოვა, არაგოვა და სხვ.
სოფლის შუაგულში დგას ახალი სომხური ეკლესია.
მთაზე აღმოსავლეთით დღესაც არის ციხის ნანგრევები და ნაეკლესიარი, რომელიც საინტერესოა არქეოლოგიურად.
დემოგრაფია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 861 ადამიანი.
| აღწერის წელი | მოსახლეობა | კაცი | ქალი |
|---|---|---|---|
| 2002[3] | 1206 | 579 | 627 |
| 2014[1] |  861 | 409 | 452 |
ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- მ. ბერიძე, ჯავახეთის ძეგლთა მდგომარეობა (სამეცნიერო ექსპედიციის ანგარიში, 1979). ჯავახეთი. ისტორია და თანამედროვეობა, გვ. 335-404, ახალციხე 2002
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1 2 მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
- ↑ საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ., 1987. — გვ. 17.
- ↑ მოსახლეობის 2002 წლის აღწერა. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (2002 წელი). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.
| ||||||||||
