გ (ასო)
იერსახე
(გადამისამართდა გვერდიდან განი)
| ქართული ასო „გ (ასო)“ | |
|---|---|
| გ | |
| სახელწოდება | |
| გ: |
GEORGIAN LETTER GAN |
| უნიკოდი | |
| გ: |
U+10D2 |
| HTML-კოდი | |
| გ: |
გ ანგ |
| ასო „გ (ასო)-ს“ სურათი | |
|
| |
| ვიკისაწყობი | |
გ, ⴂ, Ⴂ, Გ[1] (განი) — ქართული ანბანის მესამე ასო. მისი სახელია „განი“. გრაფიკული სიმბოლო უკანანუნისმიერი ხშულ-მსკდომი მჟღერი თანხმოვნისა. ასომთავრულში იწერებოდა Ⴂ, ნუსხურში — ⴂ, ძველ ქართულ სათვალავში აღნიშნავდა რიცხვ სამს (3). მხედრული დამწერლობის ოთხხაზოვან სისტემაში მისი მოხაზულობა ქვედა სამ ხაზში თავსდება.
მოხაზულობა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]| ასომთავრული ႠႱႭႫႧႠႥႰႳႪႨ |
ნუსხური ⴌⴓⴑⴞⴓⴐⴈ |
მხედრული | მთავრული ᲛᲗᲐᲕᲠᲣᲚᲘᲗ |
სახელწოდება | რიცხვითი მნიშვნელობა |
IPA | ISO 9984 | რომანიზაცია | NGR |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| განი | 3 | /g/ | G g | G g | G g |
გ-ს მოხაზულობა ასომთავრულში ურთიერთპერპენდიკულარული ხაზების კომბინაციაა, რომელიც კვადრატულ არეს იკავებს. გ ნუსხურში მარჯვნივაა გადახრილი. მისი ქვედა ნაწილი რკალური ფორმისაა, ხოლო მხედრულში წრეს წარმოადგენს. ნუსხურსა და მხედრულში გ ქვედა სამ ხაზში იწერება.
კოდების ცხრილი
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ბრაილი
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]| მხედრული[2] |
|---|
ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 515.
- ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 601.
რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ Georgian Extended
- ↑ UNESCO, World Braille Usage, Third Edition, Washington, D.C. p. 45
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||