შინაარსზე გადასვლა

მოგაოს მღვიმეები

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
მოგაოს მღვიმეები
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი
სტატუსი Major Historical and Cultural Site Protected at the National Level[1] [2] და მსოფლიო მემკვიდრეობა
ქვეყანა ჩინეთის დროშა ჩინეთი
მსოფლიო მემკვიდრეობა
ტიპი კულტურული
კრიტერიუმები i, ii, iii, iv, v, vi
რეგიონი აზია-ოკეანეთი
გაწევრიანების ისტორია
გაწევრიანება 1987  (მე-11 სესია)
ნომერი 440
Map
იუნესკოს დროშა მსოფლიო მემკვიდრეობა UNESCO, ობიექტი № 440
ინგლ.რუს.ფრ.

მოგაოს მღვიმეები (ჩინ. 莫高窟) — 492 ტაძრისგან შემდგარი სისტემა ჩინეთის განსუს პროვინციის ქალაქ დუნჰუანში, ესაა თაკლამაკანის უდაბნოს აღმოსავლეთ კიდეზე მდებარე ოაზისი, რომელიც მდებარეობს საკმაოდ სტრატეგიულ ადგილას, უძველესი აბრეშუმის გზის კულტურულ და რელიგიურ გზაჯვარედინზე.

მღვიმეები შეიცავს ბუდისტური ხელოვნების ერთ-ერთ ყველაზე დახვეწილ ნიმუშებს, რომელთა უმრავლესობის ასაკიც 1 000 წელზე მეტია. პირველი გამოქვაბულები ახ. წ. 366 წელს გათხარეს, როგორც ბუდისტური მედიტაციისა და ღვთისმსახურების ადგილები. ზოგიერთი მღვიმე გამოირჩევა კედლის მხატვრობით.

მოგაოს მღვიმეები ჩინური ბუდიზმის ერთ-ერთ უძველეს სალოცავს წარმოადგენს, მათ შორის განსაკუთრებით აღსანიშნავია ლონგმენისა და იუნგანგის გროტები.

1987 წელს, იუნესკომ მოგაოს მღვიმეებიმსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.

რესურსები ინტერნეტში

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
  1. http://dtdj.cchicc.org.cn/#/stateprotect
  2. 中华人民共和国国务院 国务院关于公布第一批全国重点文物保护单位名单的通知 — 1961.