საქართველოს ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობა

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search

საქართველოს ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობა — XX საუკუნის მეორე ნახევრის ქართული დისიდენტური მოძრაობა, რომლის მიზანი იყო საქართველოს გასვლა საბჭოთა კავშირიდან და დამოუკიდებლობის მოპოვება.

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

1970-იან წლებში საბჭოთა კავშირში გაჩნდა დისიდენტური მოძრაობები, მათ შორის დისიდენტური მოძრაობები გაჩნდა საქართველოშიც. 1974 წელს საქართველოში ჩამოყალიბდა ადამიანის უფლებათა დაცვის ჯგუფი „ჰელსინკის კავშირი“. ქართული დისიდენტური მოძრაობის მთავარი დამახასიათებელი ნიშანი იყო, რომ ის აქცენტს აკეთებდა არა მხოლოდ ადამიანის უფლებების დაცვაზე, არამედ ცდილობდა საქართველოს დამოუკიდებლობის იდეის პოპულარიზაციას. საქართველოში დისიდენტური ბრძოლის ძირითად სახედ იქცა არალეგალური ანტისაბჭოთა ლიტერატურის გავრცელება. ამ საქმის სათავეში იდგნენ ზვიად გამსახურდია და მერაბ კოსტავა, რომლებიც 1970-იან წლებში გამოსცემდნენ ჟურნალ „საქართველოს მოამბესა“ და „ოქროს საწმისს“. 1977 წელს გამსახურდია და კოსტავა დისიდენტური საქმიანობის გამო დააპატიმრეს. ქართველი დისიდენტები აგრეთვე ცდილობდნენ დასავლეთის სახელმწიფოებისთვის მიეწვდინათ ხმა საბჭოთა რეჟიმის შესახებ. ასეთი საქმიანობის გამო დააპატიმრეს ვიქტორ რცხილაძე, ავთანდილ იმნაძე, ვალენტინა ფაილოძე.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • კვესელავა ი.. „საქართველოს ისტორიის ქრონიკები 1970-1990“, ტ 1 —თბილისი, 2004
  • სონღულაშვილი ნ.. „დისიდენტური მოძრაობა საქართველოში“, „ახალი და უახლესი ისტორიის საკითხები“ N2 გვ. 11-17 —თბილისი, „უნივერსალი“ 2016 ISSN 1512-3154
  • „საქართველო-რუსეთის ურთიერთობა XVIII-XXI საუკუნეში“, წ II
  • სარალიძე ლ.. „საქართველოს ჰელსინკის კავშირის მოღვაწეობის ისტორიიდან“
  • თუშურაშვილი ო., ლუარსაბიშვილი ვ.. „ქართული დისიდენტური მოძრაობის ისტორია“

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]