ყურანი

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება

ისლამის თემები
Allah1.png
ისლამი

რწმენები

ალაჰი · ღმერთის ერთსახოვნება
მაჰმადი · ისლამის წინასწარმეტყველები

პრაქტიკა

შაჰადა · სალათი
მარხვა · ქველმოქმედება · ჰაჯი · ქა`აბა

წერილები და კანონები

ყურანი · სუნა · ჰადისი
კანონები · გზა · წერილთა განმარტებანი · სუფიზმი

ისტორია და ლიდერები

ისტორიის ქრონოლოგია
აჰლ ალ-ბაითი · საჰაბა
სუნიზმი · შიიზმი
მართლმორწმუნე ხალიფები · იმამები

კულტურა და საზოგადოება

მოძღვრებაარქიტექტურახელოვნება
კალენდარიბავშვებიდემოგრაფია
დღესასწაულებიმეჩეთებიფილოსოფია
პოლიტიკამეცნიერებაქალები

ისლამი სხვა რელიგიებთან კონტაქტში

ქრისტიანობა · იუდაიზმი
ინდუიზმი · სიქჰიზმი · ჯაინიზმი

იხილეთ მეტი

კრიტიკა · ისლამოფობია
ისლამური ტერმინები

ისლამის პორტალი
      

ყურანი (არაბ. القرآن ალ–ყურ`ან „საკითხავი“ القرآن القودس ალ-ყურ`ან ალ–ყუდუს „წმიდა საკითხავი“) — ისლამის წმიდა წიგნი. მუჰამადის მიერ წინასწარმეტყველური ზეშთაგონების დროს (მექასა და მედინაში 610-632) წარმოთქმული ქადაგებები. დაწერილია არაბულ ენაზე. შედგება 114 სურისაგან, რომლებიც თავის მხრივ შედგება აიებისაგან. ყველაზე დიდი სურაა ალ-ბაყარათი, ანუ უშობელი, ყველაზე მცირეა ალ-ქავთირი, 108-ე სურა, რომელიც 4 აიისგან შედგება.

გამოქვაბული ჰირა, სადაც მუჰამედს ჰქონდა პირველი გამოცხადება

მუსლიმებისთვის ყურანი აწესებს ცხოვრების წესსა და დოგმებს. ყურანში მოიხსენიება წინასწარმეტყველები ადამი, ნოე (ნუჰი), აბრაამი (იბრაჰიმი), მოსე (მუსა), დავითი (დავუდი), იესო (ისა) და სხვანი. ყურანი მკვეთრად უპირისპირდება სამებას და აღიარებს ღმერთის(ალაჰის) ერთადერთობას „ლაა ილაჰე ილლა ლლაჰ“. ასევე ყურანი მოიცავს მეტად სამეცნიერო ფაქტებს, რომელიც მეშვიდე საუკუნეში ჯერ კიდევ უცნობი იყო კაცობრიობისათვის (ყურანი, 23-ე სურა; XII-XIII მუხლები. 41-ე სურა XII მუხლი და ა.შ.). მთელი წმინდა წიგნების ისტორიაში პირველადაა ადამიანთა წარმომავლობის, ეროვნებისა და კანის ფერის მიხედვით განსხვავებების უარყოფა (ყურანი, 49-ე სურა; 13-ე მუხლი).

ყურანი დღესაც რჩება როგორც ერთადერთ წმიდა წიგნად, რომელშიც მე-7 საუკუნიდან დღემდე მოყოლებული არ შეცვლილა არც ერთი წერტილი და ასობგერა. მაჰმადიანები თვლიან ყურანს ყოველი წმინდა წერილის დასასრულად და ყოველი მუსლიმანი ვალდებულია ყურანის წინ მოსული წმინდა წიგნები, როგორიცაა თორა და ბიბლია (ინჯილი), ასევე მრავალი სხვა მანუსკრიპტები აღიაროს და იწამოს მათი რეალურობა.

ნაწყვეტები ყურანიდან[რედაქტირება]

  • „როცა ღამემ დაფარა იგი, მან დაინახა ვარსკვლავი და შესძახა: აი ჩემი ღმერთი!მაგრამ ვარსკვლავი გაქრა და მან თქვა: მე არ მიყვარს რაც ქრება. როდესაც დაინახა ამომავალი მთვარე, მან თქვა: აი ჩემი ღმერთი, მაგრამ მთვარეც თვალს მიეფარა. როდესაც მზე ამოიწვერა აღმოსავლეთით, მან შესძახა: აი ჩემი ღმერთი-ის ყველაზე დიდია! მაგრამ მზეც ჩაესვენა და მან თქვა: ჩემოხალხო, მე არ ვაპირებ თქვენი ღმერთების თაყვანისცემას, მე ჩემს მზერას მივმართავ ცისა და მიწის შემოქმედისკენ, მხოლოდ მას ეცით თაყვანი“
  • „არ არს სხვა ღმერთი, გარდა ღმერთისა, რომელიც ცოცხალი და მარადიულია“.
  • „თუ თქვენ არ იწამებთ ღმერთს, ღმერთი მაინც დარჩება ცისა და მიწის მეუფედ...მისი დიდებაც მასშია“
  • „ეს ცხოვრება ფუჭი თამაშია. მხოლოდ ღვთის რწმენა და შიში დაჯილდოვდება“.
  • „ყველაფერი რაც ამქვეყნიურია წარმავალია, მხოლოდ ღვთის სახეა მარადიული“. (Al-Rahmaan[55–ე სურა], 26-27)

ლიტერატურა[რედაქტირება]

  • „ყურანი ანუ არაბული მითოსი“ / [მიხეილ (გელა) სალუაშვილი; ლაზარეს ინსტიტუტი]. - თბილისი, 2008. - 42გვ. ; 21სმ.. - (ბოლო ჟამის მინიშნებანი; 2);
  • „მაჰმადის შეგონებანი“ / [შეადგინა ლამე აბდულაჰ სორევერდინმა; თარგმნა იმირა მამედლიმ; წინასიტყვ. მაჰამათა განდი]. - თბ. : ლომისი, 1996 (ს.ს. "პირველი სტამბა"). - 152გვ. ; 13სმ.
  • „კურანი“ (ყურანი) / მუჰამმადისა ; [თარგმანი პეტრე მირიანაშვილისა]. - [პირველად გამოცემული]. - ტფ., 1906 (სტ. შრომა). - 627გვ. ; 26სმ.
  • „ყურანი“ / არაბულიდან თარგმნა, შესავ. წერილი და განმარტ. დაურთო გიორგი ლობჟანიძემ; [რედ. როსტომ ჩხეიძე ; პროექტის ავტ. ნაირა გელაშვილი]. - [თბ. : კავკას. სახლი, 2006]. - 676გვ. ; 29სმ.. - თარგმანი ეძღვნება ილია ჭავჭავაძეს. - ბიბლიოგრ.: გვ. 670-672. - ISBN 99940-921-3-8;
  • საქართველოს და მსოფლიოს ისტორია მე–11 კლასი,<დიოგენე>, გვ. 89.

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება]