ფრანჩესკო გრაციანი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ფრანჩესკო გრაციანი
Francesco Graziani (born 16 December 1952) Italy NFT Forward (1975–1983).jpg
პირადი მონაცემები
სრული
სახელი
ფრანჩესკო გრაციანი
დაბადების
თარიღი
16 დეკემბერი, 1952 (1952-12-16) (66 წლის)
დაბადების
ადგილი
სუბიაკო, იტალია
სიმაღლე 180 სმ.
სათამაშო
პოზიცია
თავდამსხმელი
ახალგაზრდული კარიერა
1967–1970 ბეტინი კუადრარო
პროფესიონალური კარიერა*
წლები გუნდი მატჩი (გოლი)
1970–1973 არეცო 48 (11)
1973–1981 ტორინო 221 (97)
1981–1983 ფიორენტინა 52 (14)
1983–1986 რომა 57 (12)
1986–1988 უდინეზე 33 (8)
სულ 411 (142)
ეროვნული ნაკრები
1975–1983 იტალია 64 (23)
სამწვრთნელო კარიერა
1989–1990 ფიორენტინა
1990–1991 რეჯინა
1991–1992 აველინო
2001–2002 კატანია
2003–2004 მონტევარკი
2004–2006 ჩერვია
2013 ვიჯევანო
* პროფესიონალურ კლუბებში გამოსვლა და გოლები მხოლოდ ეროვნული ლიგებისთვის იანგარიშება

ფრანჩესკო გრაციანი (იტალ. Francesco Graziani; დ. 16 დეკემბერი, 1952, სუბიაკო, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი და მწვრთნელი. თამაშობდა თავდამსხმელის პოზიციაზე. იცავდა „არეცოს“, „ტორინოს“, „ფიორენტინას“, „რომას“, „უდინეზეს“ და იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. იტალიის ჩემპიონი „ტორინოს“ შემადგენლობაში. იტალიის თასის ორგზის მფლობელი „რომას“ შემადგენლობაში. 1982 წლის მსოფლიო ჩემპიონი იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. 1978 წლის არგენტინის მსოფლიო ჩემპიონატისა და 1980 წლის ევროპის ჩემპიონატის მონაწილე.[1]

ბიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

გრაციანი (მეორე რიგში მარჯვნ. მესამე) „ტორინოს“ შემადგენლობაში. 5 ოქტ. 1975.
ჩემპიონები: გრაციანი და პაოლო პულიჩი „ტორინოს“ მაისურით. 16 მაისი, 1976.
გრაციანი (მეორე რიგში მარჯვნ. მესამე) იტალიიის ეროვნულ ნაკრებში. 29 ივნ. 1982.
ორი მსოფლიო ჩემპიონი: ფრანჩესკო გრაციანი („რომა“) და დანიელ ბერტონი („ნაპოლი“). 16 დეკ. 1984. Guerin Sportivo.

ადრეული წლები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ფრანჩესკო გრაციანი რომის პროვინციის პატარა ქალაქ სუბიაკოში (იტალ. Subiaco), 1952 წლის 16 დეკემბერს, ანტონიო და ანუნციატა გრაციანების ოჯახში დაიბადა. ომისშემდგომი გლობალური ეკონომიკური კრიზისით გამოწვეული უკიდურესი სიღარიბისა და გაჭირვების პირობებში, ფრანჩესკოს მშობლებს (რომელთაც მის გარდა კიდევ სამი ბავშვი — პასკუალე, ლუჩანა და მარია უნდა აღეზარდათ) სულ უფრო მეტად უჭირდათ ოჯახის ელემენტარული საარსებო სახსრებით უზრუნველყოფა. კალატოზისა და მუშის ჯამაგირი (რაც მამამისის ერთადერთ შემოსავალს წარმოადგენდა) იმდენად მცირე იყო, რომ თვიდან თვემდე თავის გასატანად, დედამისი შეძლებულ ოჯახებში დამლაგებლად მუშაობაზეც არ ამბობდა უარს. ამდენად, ფრანჩესკოსა და მის და-ძმებს, როგორც მათი თაობის უმრავლესობას, არ მოკლებიათ არც გაჭირვება და არც ყოველდღიური საზრუნავი. წლების შემდეგ მიცემულ ინტერვიუებში, თავისი ბავშვობის შესახებ საუბრისას ფრანჩესკოს არაერთხელ აღუნიშნავს, რომ „გაჭირვებულ ოჯახში დაბადება არც განაჩენია და არც ბედისწერა, რადგან ცხოვრებისეული სირთულეების ბავშვობიდანვე დაძლევის აუცილებლობა დიდ ძალასთან ერთად, პიროვნული ზრდისა და განვითარების ძლიერ მოტივაციას გაძლევს, რადგან თავიდანვე გიწევს იმის გაცნობიერება, რომ კეთილდღეობისა და ღირსეული ცხოვრების მისაღწევად, უკლებლივ ყველაფრის მოპოვება სხვათა დაუხმარებლად, მხოლოდ საკუთარი ძალისხმევის ხარჯზე მოგიწევს.“[2][3][4]

ბუნებრივია, რომ იმ პერიოდის იტალიისთვის დამახასიათებელი ეკონომიკური არასტაბილურობის პირობებში, ყოველდღიური სოციალური და საყოფაცხოვრებო პრობლემებით დატვირთული ფრანჩესკოსთვის და მისი თანატოლების უმრავლესობისთვის, ფეხბურთის თამაში, ერთფეროვანი და უსიხარულო ცხოვრებიდან გაქცევისა და ერთგვარი სულის მოთქმის ერთადერთ საშუალებას წარმოადგენს. მისი თაობის მრავალი აღიარებული ფეხბურთელის მსგავსად, ფრანჩესკოს სპორტული ბიოგრაფიაც ქუჩის ფეხბურთიდან იღებს სათავეს. სკოლიდან მოსვლისთანავე, მას და მის უბნელ მეგობრებს ფეხბურთის გარდა არაფერი აინტერესებთ. მოზარდი გრაციანის საფეხბურთო მონაცემები შეუმჩნეველი არ რჩებათ ფეხბურთის ადგილობრივ მესვეურებს და 1966 წლიდან მომავალი მსოფლიო ჩემპიონი „ვის სუბიაკოს“ (იტალ. Vis Subiaco) გუნდში იწყებს თამაშს.[5][6][7][8][9]

კარიერა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

საკლუბო კარიერა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

გრაციანის ახალგაზრდული კარიერის წლები (1967–1970) საფეხბურთო კლუბ „ბეტინი კუადრაროს“ (იტალ. Bettini Quadraro) უკავშირდება.[10] ამ, ნახევრადსამოყვარულო საფეხბურთო კლუბში იგი სამი წლის განმავლობაში ხვეწს თავის ოსტატობას, რის შემდეგაც არეცოს, ამავე სახელწოდების მქონე (იტალ. Società Sportiva Arezzo),[11] იტალიის სერია B-ს გათამაშების მონაწილე საფეხბურთო კლუბში გადადის. გრაციანი ახალ გუნდში სამი სეზონის განმავლობაში ასპარეზობს, რა დროსაც სერია B-ს 48 შეხედრას ატარებს და 11 ბურთი გააქვს. 1970–1971 წლების სეზონს „არეცო“ სატურნირო ცხრილის მე-7 ადგილზე ამთავრებს.[12]

მომდევნო ორი სეზონის განმავლობაში გრაციანის გუნდი კიდევ უფრო მოკრძალებულ შედეგებს აჩვენებს, კერძოდ, 1971–1972 წლების სეზონზე მე-15 ადგილს,[13] ხოლო 1972–1973 წლების სეზონზე მე-13 ადგილს იკავებს.[14] კანონზომიერია, რომ პროფესიონალური ზრდისა და განვითარების თვალსაზრისით, ასევე, სპორტული თუ ფინანსური ინტერესებიდან გამომდინარე, კლუბში დარჩენის პერსპექტივა, გრაციანის მონაცემებისა და ამბიციების მქონე თავდამსხმელისთვის თითქმის ყოველგვარ ინტერესსა და მიმზიდველობას კარგავს.

1973 წლიდან იგი იტალიის სერია A-ს საფეხბურთო კლუბ „ტორინოს“ შემადგენლობაში აგრძელებს საკლუბო კარიერას. გრაციანი ტურინულ კლუბში 8 სეზონის განმავლობაში თამაშობს. გუნდის ძირითად შემადგენლობაში, პირველად, სერია A-ს კალენდარულ მატჩში, 1973 წლის 18 ნოემბერს, „სამპდორიას“ წინააღმდეგ გამოდის. „ბორდოსფერთა“ მაისურით თავისი პირველი გოლი იმავე წლის 16 დეკემბერს „ბოლონიასთან“ შეხვედრაში გააქვს. ტურინელთა ღირსებას გრაციანი სულ 289 შეხვედრაში იცავს და 122-ჯერ ახერხებს მეტოქეთა კარის აღებას; აქედან 221 მატჩი და 97 გოლი — „სკუდეტოს“ გათამაშების, 45 მატჩი და 17 გოლი — იტალიის თასის, ხოლო 23 მატჩი და 8 გოლი — ევროპული საფეხბურთო ტურნირების ფარგლებში.

ფრანჩესკო გრაციანი „ხარების“ შემადგენლობაში 1975–76 წლების სეზონზე მთელი თავისი საკლუბო კარიერის მანძილზე პირველად და ერთადერთხელ იტალიის ჩემპიონის ტიტულს ეუფლება.[15][16]

სანაკრებო კარიერა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

1975–1983 წლებში იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 64 შეხვედრას ატარებს და 23 ბურთი გააქვს.

სტატისტიკა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

იტალია
წელი მატჩი გოლი
1975 4 0
1976 10 7
1977 6 3
1978 9 3
1979 3 1
1980 10 5
1981 8 3
1982 12 1
1983 2 0
ჯამში 64 23

მსოფლიო ჩემპიონატებზე[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

გრაციანიმ მსოფლიო ჩემპიონატების 10 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და ერთი გოლი გაიტანა.

ჩემპ. მასპინძელი პოზიცია შედეგი
1978 დროშა: არგენტინა არგენტინა იტალიის დროშა 19 თავდამსხმელი 3 0 2 0 1
მეოთხე ადგილი
1982 დროშა: ესპანეთი ესპანეთი იტალიის დროშა 19 თავდამსხმელი 7 1 4 3 0
ჩემპიონი

მიღწევები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

საკლუბო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ტორინო
ფიორენტინა
რომა

სანაკრებო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

იტალია

ინდივიდუალური[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

გამოყენებული[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რეკომენდებული[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. Francesco Graziani – Agosto 1978. Beve vini bianchi per dimenticare (i rossi, infatti, gli ricordano… Pablito) e si affida ai fanghi per ritrovare la grinta e i gol dell’anno dello scudetto. Per se stesso, per i tifosi ma soprattutto per il Toro. Storie di Calcio. წაკითხვის თარიღი: 18 მაისი, 2019.
  2. Famiglia Cristiana (23 დეკემბერი, 2012). Graziani, 60 anni sotto rete. Campione del mondo nel 1982 e scudettato con il Torino nel 1976, Ciccio Graziani ha mille progetti. E va ancora in gol. ციტატა: „Papà Antonio faceva il muratore, mamma Annunziata era casalinga, ma andava anche a fare le pulizie nello studio di un dottore. Ho un fratello Pasquale, e due sorelle, Luciana, a Roma, e Maria: nascere poveri dà maggiore forza e volontà di crescere, persino rabbia, perchè devi conquistarti qualsiasi cosa“. Famiglia Cristiana. წაკითხვის თარიღი: 18 მაისი, 2019.
  3. Francesco Graziani : le avventure di Ciccio Cuor di Leone. Francesco „Ciccio“ Graziani nasce a Subiaco, in provincia di Roma, il 16 dicembre 1952. ციტატა: „L’infanzia non é per nulla facile. Il padre svolge il lavoro di muratore in un’impresa edile della zona e la madre lavora come donna delle pulizie presso le abitazioni dei signori più agiati della zona. Non é affatto facile allevare una famiglia che, oltre a Ciccio, conta su altri tre figli“. Storie di Calcio. წაკითხვის თარიღი: 18 მაისი, 2019.
  4. Torino, i 100 più grandi di sempre. Francesco Graziani (16-12-1952) – attaccante Il Torino anticipa la concorrenza nell’estate ’73 prelevandolo dall’Arezzo in B. Bagna con il primo gol in Serie A, a Bologna, il suo 21esimo compleanno. Ne segnerà 122 in granata, di cui 97 in campionato. Con Pulici formerà la straordinaria coppia dei “gemelli del gol” che per otto anni (dal ’73 all’81) detterà legge: il top, 36 centri (21 Pulici, 15 Graziani) nell’anno dello scudetto 1976. Ha il doppio primato come recordman del Toro in Nazionale per presenze (47) e gol (20). Altre 17 gare e 3 reti in azzurro con la Fiorentina. È il prototipo del centravanti moderno: gran tiro, forte di testa, buona tecnica, bravo e generoso nel pressing. Guerin Sportivo. წაკითხვის თარიღი: 19 მაისი, 2019.
  5. Alessandro Bianchi (13 ნოემბერი, 2017). Lo sai che: un campione del mondo di calcio è nato a Subiaco. Tempi duri per la nostra nazionale di calcio che rischia la mancata qualificazione a Russia 2018. A fronte delle delusioni odierne in tanti rimpiangono gli anni dei trionfi mondiali degli azzurri e i protagonisti delle memorabili imprese del 1982 e del 2006. ციტატა: „Figlio di un muratore, Graziani comincia la propria carriera calcistica alla Vis Subiaco con gli amici di infanzia.“ Tiburno TV. წაკითხვის თარიღი: 18 მაისი, 2019.
  6. Francesco Graziani : le avventure di Ciccio Cuor di Leone. ციტატა: „Inizia a giocare al pallone con gli amici del paese. Il calcio é l’unica valvola di sfogo per i ragazzini di Subiaco, tra la scuola ed i lavori domestici. Con gli amichetti della parrocchia e del bar, Graziani segna i suoi primi gol e viene così “arruolato” dalla Vis Subiaco, la squadra del paese“. Storie di Calcio. წაკითხვის თარიღი: 18 მაისი, 2019.
  7. Tommaso Rossini (20 აპრილი, 2017). Vis Subiaco e AS Roma celebrano la carriera di Ciccio Graziani. Il 4 maggio presso il campo sportivo di San Lorenzo amichevole di prestigio con la Primavera dedicata al campione sublacense. ციტატა: „Vis Subiaco e AS Roma insieme per celebrare la carriera di Francesco "Ciccio" Graziani. Giovedì 4 maggio la società sublacense, con cui Graziani ha mosso i primi passi nel 1966, dedica un'intera giornata per festeggiare il 65esimo compleanno dell'ex attaccante e allenatore, a 35 anni di distanza dal Mondiale vinto dagli Azzurri di Bearzot in terra iberica. In mattinata cerimonia di celebrazione per il campione del mondo, alla presenza delle autorità locali, alle 15 amichevole di prestigio a San Lorenzo tra la prima squadra della Vis e la Primavera giallorossa.“ Gazzetta Regionale. წაკითხვის თარიღი: 18 მაისი, 2019.
  8. Vis Subiaco. Polisportiva Vis Subiaco. წაკითხვის თარიღი: 18 მაისი, 2019.
  9. Marco Vigarani (10 დეკემბერი, 2015). I miti del calcio: Francesco Graziani. Francesco Graziani, detto semplicemente Ciccio, nacque il 16 dicembre 1952 a Subiaco ed appassionato ovviamente di calcio sin da bambino, venne appunto ben presto indirizzato a centrocampo come rifinitore e fallì così i provini presso Roma e Lazio entrando nel Bettini Quadraro, squadra dilettantistica che gli permise di aiutare il padre come muratore. Lo notò però ben presto l’Arezzo che militava allora in Serie B e, una volta fatto firmare a Graziani il suo primo contratto da professionista, lo sposta immediatamente al centro dell’attacco dove il ragazzo iniziò a macinare ottime prestazioni attirando gli sguardi di molti osservatori. Il Pallone Gonfiato. წაკითხვის თარიღი: 19 მაისი, 2019.
  10. La Storia del Bettini Quadraro (fonte Claudio D'Aguanno). ციტატა: „Lì ci siamo rimasti più di trent'anni e lì sono venuti fuori i grandi campioni come Rocca, Ciccio Graziani, Superchi e Alberto Di Chiara. Lì su quel campo ci siamo fatti una nomina e di titoli ne abbiamo fatto collezione. A livello italiano e fuori. Pensa che a un torneo internazionale a Tolosa c'erano più di ventimila persone a vederci allo stadio battere il Real Saragoza.“ AS Bettini Quadraro. წაკითხვის თარიღი: 18 მაისი, 2019.
  11. SS Arezzo. La Società Sportiva Arezzo (meglio nota semplicemente come Arezzo) è una società calcistica italiana con sede nella città di Arezzo. SS Arezzo. წაკითხვის თარიღი: 18 მაისი, 2019.
  12. Almanacco illustrato del Calcio, Edizioni Panini, 1972, გვ. 221.
  13. Almanacco illustrato del Calcio, Modena, Panini, 1973, გვ. 220.
  14. Almanacco Illustrato del Calcio, Modena, Panini, 1974, გვ. 225.
  15. Bruno Colombero e Nello Pacifico, Agenda Granata 2, Torino, Fondazione Campo Filadelfia, 1999, გვ. 118.
  16. La storia del Torino Calcio ha inizio il 3 dicembre 1906, data di fondazione del Football Club Torino. Agenda granata 2 / a cura di Bruno Colombero e Nello Pacifico. – [S.l. : s.n.], c1999 (Cascine Vica, Rivoli : Tipolito Subalpina). – 287 p. : ill. ; 21 cm. – Suppl. a «Tuttosport» del 4 maggio 1999. Biblioteche Civiche Torinesi: sito internet del Settore Sistema bibliotecario urbano della Città di Torino.. წაკითხვის თარიღი: 18 მაისი, 2019.
  17. Italia 1982 // იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობა 1982 წლის ესპანეთის მსოფლიო ჩემპიონატზე. დაარქივებულია ორიგინალიდან. დაარქივების თარიღი: 2 ოქტომბერი, 2019. წყარო: Solofutbol.cl. წაკითხვის თარიღი: 2 ოქტომბერი, 2019.
  18. Roberto Di Maggio (9 იანვარი, 2005). Francesco Graziani - Goals in Serie A. Francesco Graziani - Born in Subiaco-ROMA (Italy), 16-12-1952, Height: 1,80 m., Weight: 76 kg.; Season: 1976-77; Team: Torino; Serie A; App.: 30; Goals: 21. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. წაკითხვის თარიღი: 18 მაისი, 2019.
  19. Roberto Di Maggio (17 მაისი, 2018). Italy - Coppa Italia Top Scorers. Coppa Italia; Season: 1980-81; Top Scorer - Francesco Graziani (Torino); Goals: 5. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. წაკითხვის თარიღი: 18 მაისი, 2019.