სიხოტე-ალინი
| სიხოტე-ალინი | |
|---|---|
 | |
| შექმნის პერიოდი | ცარცული სისტემა |
| ქვეყანა |
{{ქვეყნის მონაცემები |
| ტიპი | ბუნებრივი |
| კრიტერიუმები | x |
| რეგიონი | აზია და ოკეანეთი |
| გაწევრიანების ისტორია | |
| გაწევრიანება | 2001 (25-ე სესია) |
| ნომერი | 766 |
 | |
 |
მსოფლიო მემკვიდრეობა UNESCO, ობიექტი № 766 ინგლ. • რუს. • ფრ. |
სიხოტე-ალინი (რუს. Сихотэ-Алинь) — მთათა სისტემა რუსეთში, პრიმორსკისა და ხაბაროვსკის მხარეებში. გადაჭიმულია დაახლოებით 900 კმ-ის სიგრძეზე, წყნაროკეანური პორტის - ვლადივოტსოკის მიმართულებით. უმაღლესი მწვერვალია ტორდოკი-იანი (2 077 მ).
სიხოტე-ალინი მთელ მსოფლიოში ერთ-ერთ ყველაზე ექსტრაორდინალურ ტემპერატურულ ზონებს მოიცავს. ჩრდილოეთ ტაიგისათვის ტიპური სახეობები (მაგალითად ჩრდილოეთის ირემი, შავი გრიზლი) თანაარსებობენ ტროპიკულ სახეობებთან ერთად (ამურის ლეოპარდი, ციმბირული ვეფხვი, აზიური მურა დათვი).
1910 - 1920-იან წლებში სიხოტე-ალინს იკვლევდა ვლადიმირ არსენიევი, რომელმაც ეს თავგადასავლკები რამდენიმე წიგნში აღწერა. მათ შორისაა დარსუ უზალა, რომელიც 1975 წელს, აკირა კუროსავას მიერ გადაღებულ ოსკაროსან ფილმშიც იყო გამოყენებული.
2001 წელს, იუნესკომ სიხოტე-ალინის 16 319 კმ² ფართობის მონაკვეთი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შიეტანა.
იხილეთ აგრეთვე
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
- Sikhote-Alin as a UNESCO World Heritage Site
- Central Sikhote-Alin at Natural Heritage Protection Fund
