მირი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
Disambig-dark.svg სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ მირი (მრავალმნიშვნელოვანი).
მირი
ქართლის მეფე
მმართ. დასაწყისი: 663
მმართ. დასასრული: 668
წინამორბედი: სტეფანოზ II
მემკვიდრე: არჩილ II
გარდ. თარიღი: 668
დინასტია: ხოსროვიანები
მამა: სტეფანოზ II


მირქართლის მეფე (663668) — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე. ისტორიკოსები ჯუანშერი და ვახუშტი მას მეფეს უწოდებენ. ჯუანშერი ამბობს, რომ მირს საუხუცესოდ ჰქონდა ეგრისი, სვანეთი, არგვეთი და გურია. ებრძოდა არაბ დამპყრობლებს. თავის უმცროს ძმასთან, არჩილთან ერთად ხელმძღვანელობდა ანაკოფიის ციხე-ქალაქის დაცვას. გარდაიცვალა იქ მიღებული ჭრილობებისაგან. დაკრძალეს მცხეთას. მემატიანე არჩილ სტეფანოზის ძის ე. წ. რეფორმას მირის ანდერძის განხორციელებად მიიჩნევს.

„შემდგომად გამეფდა ძე სტეფანოზისა მირ. ამის მეფობის მეოთხესა წელსა, ეგრისს ყოფასა შინა კათალიკოზობასა თაბორისსა: მოვიდა მურვან ყრუ, დისწული მაჰმადისა სპითა უამრავითა; ვერავინ წინააღუდგა, შემუსრა სომხითი, ქართლი, რანი და ყოველი კავკასია; ხოლო სცნა რა მეფისა ეგრისს ყოფა, შთავიდა არგუეთს და მუნ ეწყუნენ მუნებურნი მთავარნი დავით და კოსტანტინე და მოსწყჳდნეს სპანი მისნი მრავალგზის. შემდგომად მბრძოლნი შეიპყრნეს და მიჰგვარნეს მურვან ყრუს; ხოლო იგი აიძულებდა უარყოფად ქრისტესა; არამედ მათ არა ინებეს და მოსწყჳდნა ტანჯვითა ქუთათისს.

მაშინ იყვნენ მირ და არჩილ ანაკოფიას ციხესა შინა, სადაცა არს ხატი ჴელით-უქმნელი დედისა ღვთისა. მივიდა მურვან ყრუ და მოადგა გარს. მას ჟამსა იქმნა სასწაული სარკინოზთა შორის, რამეთუ აღშფოთდნენ და ესმათ მეფეთ ჴმა ზეგარდამო: "განვედით ბრძოლად"; განვიდნენ და მოსწყჳდნეს ურიცხუნი მცირედთა; არამედ მოიწყლა მირ, და სარკინოზნი უკუნ იქცნენ მეოტნი; განვლეს გზა გურიისა და მიიწივნენ ბაღდადს; ხოლო მეფეთა წარგზავნეს დესპანი წინაშე კეისრისა კოსტანტინესა და აცნობეს ესე ყოველი; ამის წილ კეისარმან წარმოსცა გჳრგჳნი და შესხმა დიდი, "ვინაჲთგან დაბრკოლებითა თქუენითა უკუნიქცნენ სარკინოზნი"; კუალად ლეონისთჳს მოეცა მკჳდრად ერისთაობა აფხაზთა მსახურებისათჳს მეფეთასა (რამეთუ ესე ლეონ პირველ ერისთავი იყო მუნ კეისრისაგან); არამედ შემდგომად დამძიმდა წყლულება მირ მეფისა. ამისთჳს აუწყნა ყოველნი საგანძურნი არჩილს და შეჰვედრა სამეფო და ასულნი თჳსნი შჳდნი და ამცნო ასულთა თჳსთათჳს, რამეთუ "შენ უწყი, არა შეგვირთავს ასულნი ჩუენნი ერისთავთათჳს, არამედ გარემოთა ჩუენთა მეფეთათჳს, ხოლო აწ მიეც ერისთავთა საქართველისათა". კუალად აუწყნა ყოველნი საგანძურნი თჳსნი დაფლულნი. და შემდგომად მცირედისა ჟამისა გარდაიცვალა მირ მეფე ქრისტესა 668 ქართულსა 402.“[1]

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • ბოგვერაძე ა., ქსე, ტ. 7, გვ. 11, თბ., 1984

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

წინამორბედი:
ტიტული შემდეგი:
წინამორბედი:
სტეფანოზ II
ქართლის მეფე
663668
შემდეგი:
არჩილ II
მოძიებულია „https://ka.wikipedia.org/w/index.php?title=მირი&oldid=3483498“-დან