არშაკ I (სომხეთი)

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
არშაკ I
სომხეთის მეფე
მმართ. დასაწყისი: 34
მმართ. დასასრული: 35
წინამორბედი: არტაშეს III
მემკვიდრე: მითრიდატე I
გარდ. თარიღი: 35
მამა: არტაბან III

არშაკ I (სომხ. Արշակ; გ. 35) — პართიის პრინცი და სომხეთის მეფე I საუკუნეში[1].

არშაკ I იყო პართიის მეფის, არტაბან III-ისა და მისი უცნობი მეუღლის პირველი ვაჟი[2]. იგი დაიბადა და გაიზარდა პართიის იმპერიაში. მისი სახელი გამომდინარეობს პართიის და პონტოს ურთიერთობისგან. 35 წელს, სომხეთის მეფის არტაშეს III-ის გარდაცვალების შემდეგ არტაბან III-ს უნდოდა, რომ ტახტზე თავისი ვაჟი ასულიყო. არტაბან III-მ სომხეთის მეფედ არშაკ I გამოაცხადა[3]. რომის იმპერატორმა ტიბერიუსმა უარი თქვა არშაკ I-ის სომხეთში მეფობაზე და მის ნაცვლად ეს თანამდებობა იბერიელ მითრიდატეს მიანიჭა, მისი ძმის, ფარსმან I იბერიელის მხარდაჭერით[4]. მიუხედავად იმისა, რომ არშაკ I პრო-რომაელი მონარქი იყო, მისი მეფობა ხანმოკლე აღმოჩნდა. მისი მმართველობის დასაწყისიდან, ერთ წელიწადზე ნაკლები დროის შემდეგ, იგი საკუთარმა მოსამსახურეებმა მოწამლეს[5][6]. არშაკ I-ის გარდაცვალების შემდეგ, არტაბან III-მ თავისი მეორე ვაჟი - ოროდეს I გაამეფა.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • Chaumont, Armenia between Rome and Iran I: the advent of Augustus to the accession of Diocletian, p.88

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • Tacitus, Annals of Imperial Rome, 1st century
  • R. Grousset, History of Armenia from its origins to 1071, Paris Payot, 1947 (reprinted again in 1984, 1995 & 2008)
  • M.L. Chaumont, Armenia between Rome and Iran I: the advent of Augustus to the accession of Diocletian from Aufstieg und Niedergang der Welt Römischen II, 1976
  • G. Dedeyan, History of the Armenian people, Privat Toulouse, 2007

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 35 Arsaces is assassinated. iranicaonline.org
  2. Tacitus, Annals, 6.31
  3. Dedeyan, History of the Armenian people, p.138
  4. Grousset, History of Armenia from its origins to 1071, p.105
  5. Tacitus, Annals, 6.33
  6. Chaumont, Armenia between Rome and Iran I: the advent of Augustus to the accession of Diocletian, p.88