არტაშატი
| დასახლებული პუნქტი | |||||
|---|---|---|---|---|---|
|
არტაშატი სომხ. Արտաշատ | |||||
 | |||||
| |||||
| ქვეყანა |
 სომხეთი | ||||
| კოორდინატები | 39°57′14″ ჩ. გ. 44°33′02″ ა. გ. / 39.95392500° ჩ. გ. 44.55055611° ა. გ. | ||||
| მმართველი | Q134222953?[1] | ||||
| დაარსდა | 1828 | ||||
| ფართობი | 18.3 კმ² | ||||
| ცენტრის სიმაღლე | 830 მეტრი | ||||
| ოფიციალური ენა | სომხური ენა | ||||
| მოსახლეობა | 21 300 (2015)[2] | ||||
| სასაათო სარტყელი | UTC+04:00 | ||||
| სატელეფონო კოდი | 235 | ||||
| საფოსტო ინდექსი | 0701–0706 | ||||
| საავტომობილო კოდი | 25 | ||||
| ოფიციალური საიტი | https://artashat.am | ||||
  | |||||
არტაშატი (სომხ. Արտաշատ) — არარატის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი, მდინარე არაქსის ნაპირზე, ერევან-ჯულფის გზატკეცილზე, რკინიგზის სადგური ერევნიდან 29 კმ. უწინ დიდი სომხეთის დედაქალაქი.
ისტორია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]არტაშატის ტერიტორიაზე დასახლება ჯერ კიდევ ურარტუს სახელმწიფომდე არსებობდა. ძვ. წ. 225-ძვ. წ. 190 წლებში სომხეთი დაიპყრეს სპარსელებმა. მას სელევკიდების მიერ დანიშნული ადგილობრივი მმართველი არტაშეს I მართავდა. ძვ. წ. 191 წელს არტაშესმა ისარგებლა სელევკიდების რომაელებთან ბრძოლაში დამარცხებით და ძვ. წ. 189 დიდი სომხეთი და სოფენა დამოუკიდებელ სამეფოებად გამოაცხადა. მან სათავე დაუდო არტაშესიანთა სამეფო დინასტიას (თვითონ თავს ერვანდუნების გამგრძელებლად თვლიდა).
ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 587.
