სერია A
| ქვეყანა | |
|---|---|
| კონფედერაცია | უეფა |
| დაარსდა | 1898 (1929-დან ახალი ფორმატით) |
| კლუბ. რაოდენობა | 20 |
| ქვეითდება | სერია B |
| საშინაო თასები | იტალიის თასი იტალიის სუპერთასი |
| მოქ. ჩემპიონი | იუვენტუსი (2012-2013) |
| ყველაზე ტიტულოვანი | იუვენტუსი (29 ტიტული) |
| ტვ პარტნიორები | Sky Italia Mediaset Premium |
| ვებ-საიტი | legaseriea.it |
სერია A, ახლა ცნობილი, როგორც Seria A TIM ტელეკომ იტალია მობაილთან სპონსორობის გამო — პროფესიონალური საფეხბურთო ჩემპიონატი კლუბებისთვის, რომლებიც განტავსებული არიან იტალიური საფეხბურთო ლიგის სისტემის თავზე. ლიგა 1929 წლიდან მოქმედებს.
ფორმატი [რედაქტირება]
2004/2005 წლის სეზონიდან სერია ა-ს გათამაშებაში მონაწილეობას იღებს 20 გუნდი. საფეხბურთო სეზონის განმავლობაში (აგვისტო-მაისი) ყველა კლუბი 2-ჯერ ხვდება ერთმანეთს: ერთი თამაში იმართება პირველი გუნდის მოედანზე, ხოლო მეორე თამაში შესაბამისად მეორე გუნდის მოედანზე. ამგვარად სეზონის განმავლობაში კლუბი მართავს 38 მატჩს (19-ს პირველ წრეში, Andata და მეორე 19-ს მეორეში Ritomo). შეხვედრების მიმდევრობა ორივე წრეში იდენტურია.
კლუბები გამარჯვებისათვის იღებენ 3 ქულას, 1 ქულა ეძლევათ ფრედ დამთავრების შემთხვევაში, ხოლო წაგებული გუნდი უქულოდ რჩება. თუ კლუბები დააგროვებენ ქულათა ერთი და იმავე რაოდენობას, ამ შემთხვევაში ადგილები გადანაწილდება გატანილი და გაშვებული ბურთების რაოდენობით. ჩემპიონატში ყველაზე მეტი ქულების მოპოვების შემთხვევაში კლუბი გამოცხადება გათამაშების გამარჯვებულად. 3 გუნდი, რომლებიც ჩემპიონატს ცხრილის ბოლო ნაწილში დაასრულებენ (მე-18, მე-19, მე-20 ადგილებზე), დაქვეითდებიან იტალიის ჩემპიონატის ქვედა ლიგაში, სერია ბ-ში.
სერია ა-ს 4 საუკეთესო კლუბი, რომელიც დაიკავებს 1-დან მე-4 ადგილებს, ავტომატურად მონაწილეობას იღებს ჩემპიონთა ლიგის გათამაშებაში. აქედან პირველი 3 კლუბი ტურნირში ერთვება ჯგუფური ეტაპიდან, ხოლო მეოთხე კლუბი ასპარეზობას იწყებს ჩემპონთა ლიგის III საკვალიფიკაცო რაუნდში, რომელსაც ჯგუფრ ეტაპზე მოსახვედრად მოუწევს ორმატჩიანი დაპირისპირება სხვა კლუბთან. მე-5 და მე-6 ადგილების დაკავების შემთხვევაში კლუბს უფლება ეძლევა მონაწილეობა მიიღოს ევროპის ლიგაში. ამავე ტურნირში მონაწილეობის უფლება ეძლევა იტალიის თასის გამარჯვებულს, მაგრამ თუ იტალიის თასის ფინალისტები უკვე მონაწილეობას იღებენ ჩემპიონთა ლიგის ანდა ევროპის ლიგის გათამაშებაში, მესამე ”საგზურის” მფლობელი ხდება ჩემპიონატში მე-7-ე ადგილზე გასული კლუბი.
სკუდეტო [რედაქტირება]
ისტორია [რედაქტირება]
სერია ა-ს ამჟამინდელი ფორმატი სტარტს იღებს 1929 წლიდან. 1898-დან - 1929 წლამდე ჩემპიონატი ტარდებოდა რეგიონალური პრინიციპით, სადაც ყველა რეგიონს საკუთარი გუნდი ჰყავდა. სერია ა-ში კლუბების რაოდენობა ყოველთვის იცვლებოდა,
1934 - 1943, 1967 - 1988 = 16
1929 - 1934, 1952 - 1967, 1988 - 2004 = 18
1946 - 1947, 1948 - 1952, 2004 - დღემდე = 20
1947 - 1948 = 21
სერია ”ა”-ს გათამაშებას ხშირად უწოდებენ ”სკუდეტო”-ს. იტალიის ჩემპიონატის ყველაზე წარმატებულ კლუბად ითვლება ტურინის იუვენტუსი, რომელმაც გათამაშება მოიგო 27-ჯერ; შემდეგ მოდიან ლომბარდიული გრანდები მილანი და ინტერი, რომლებაც 17-17-ჯერ მოიგეს ჩემპიონატი; ჯენოა კი 9-ჯერ გახდა გამარჯვებული. ათჯერ გამარჯვების შემთხვევაში გუნდს ეძლევა უფლება კლუბის ემბლემის (ლოგოს) თავზე ატაროს პატარა ოქროს ვარსკვლავი; ამგვარად იუვენტუსი ფლობს 2 ვარსკვლავს, ხოლო მილანი და ინტერი თითო-თითოს.
სერია ა-ს გამარჯვებულები [რედაქტირება]
-
მთავარი სტატია : იტალიის ჩემპიონები ფეხბურთში.
* - 1928-1945 წლებში, ინტერის (ინტერნაციონალე) სახელწოდება იყო "ამბროზიანა ინტერი".
** - 1945-1946 წლებში, სერია "ა"-მ და "ბ"-ემ ჩემიონატი ჩაატარეს ორ ჯგუფად, რის შემდეგაც ჩატარდა ფინალური სტადია და ამის შემდეგ გამოვლინდა ჩემპიონი.
**** - 2004-2005 და 2005-2006 წლის სეზონებში, გათამაშება მოიგო იუვენტუსმა, მაგრამ 2006 წლის მაისში კლუბს ორივე ტიტული ჩამოართვეს. 2004-2005 წლის სკუდეტო არავისთვის არ მიუნიჭებიათ. 2005-2006 წლის გამარჯვებულად გამოცხადდა ინტერი.
ჩემპიონები [რედაქტირება]
| კლუბი | ჩემპიონები | მეორე ადგილი | ჩემპიონობის წლები |
|---|---|---|---|
| იუვენტუსი |
|
|
1905, 1925–26, 1930–31, 1931–32, 1932–33, 1933–34, 1934–35, 1949–50, 1951–52, 1957–58, 1959–60, 1960–61, 1966–67, 1971–72, 1972–73, 1974–75, 1976-77, 1977–78, 1980–81, 1981–82, 1983–84, 1985–86, 1994–95, 1996–97, 1997–98, 2001–02, 2002–03, 2004–05, 2011–12, 2012–13 |
| ინტერი |
|
|
1909–10, 1919–20, 1929–30, 1937–38, 1939–40, 1952–53, 1953–54, 1962–63, 1964–65, 1965–66, 1970–71, 1979–80, 1988–89, 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2009–10 |
| მილანი |
|
|
1901, 1906, 1907, 1950–51, 1954–55, 1956–57, 1958–59, 1961–62, 1967–68, 1978–79, 1987–88, 1991–92, 1992–93, 1993–94, 1995–96, 1998–99, 2003–04, 2010–11 |
| ჯენოა |
|
|
1898, 1899, 1900, 1902, 1903, 1904, 1914–15, 1922–23, 1923–24 |
| ტორინო |
|
|
1927–28, 1942–43, 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948–49, 1975–76 |
| ბოლონია |
|
|
1924–25, 1928–29, 1935–36, 1936–37, 1938–39, 1940–41, 1963–64 |
| პრო ვერჩელი |
|
|
1908, 1909, 1910–11, 1911–12, 1912–13, 1920–21, 1921–22 |
| რომა |
|
|
1941–42, 1982–83, 2000–01 |
| ლაციო |
|
|
1973–74, 1999–2000 |
| ფიორენტინა |
|
|
1955–56, 1968–69 |
| ნაპოლი |
|
|
1986–87, 1989–90 |
| კალიარი |
|
|
1969–70 |
| კაზალე |
|
|
1913–14 |
| ნოვეზე |
|
|
1921–22 |
| სპეცია |
|
|
1943-44 (შემდგომში მინიჭებული)1 |
| სამპდორია |
|
|
1990–91 |
| ვერონა |
|
|
1984–85 |
1 2002 წელს 1 ადგილი გადაეცა სპეციას იტალიის ფეხბურთის ფედერაციის მიერ, 1944 წელს ომის დროს ჩატარებული ჩემპიონატისთვის. თუმცა, ფედერაციის განცხადებით, ის არ აღიქმება როგორც სკუდეტო.
მუქ ფერში მოცემულია გუნდები რომლებიც ამჟამადაც ასპარეზობენ უმაღლეს ლიგაში - სერია A-ში.
- 1926–27 წლების სეზონში გაიმარჯვა ტორინომ, თუმცა ალემანდის მიერ გარიგებულ მატჩებში მონაწილეობის ბრალდებით, მათ ჩამოერთვათ სკუდეტო.
- 2004–05 წლების სეზონში გაიმარჯვა იუვენტუსმა, თუმცა ცნობილი სკანდალის - კალჩოპოლის გამო, ტიტული ჩამოერთვა კლუბს.
- 2005–06 წლების სეზონში გაიმარჯვა იუვენტუსმა, თუმცა ცნობილი სკანდალის - კალჩოპოლის გამო, ტიტული ჩამოერთვა კლუბს და გადაეცა მილანის ინტერს, მას შემდეგ რაც დაჯარიმებულ იქნა ტურინის იუვენტუსი და მილანი. ეს საკითხი დღემდე განხილვის ქვეშაა.
ბომბარდირები [რედაქტირება]
სერია A-ს ყველა დროის 10 ბომბარდირი (იგულისხმება მხოლოდ სერია A-ს ახალი ფორმატის სეზონები).
მონაცემები მოცემულია 2013 წლის 17 მარტის მდგომარეობით.
მუქად მოცემულია, ამჟამად მოასპარეზე ფეხბურთელები სერია A-ში.
| № | ეროვ. | სახელი | წლები | გოლები | მატჩები |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | სილვიო პიოლა | 1929–1954 | 274 | 537 | |
| 2 | ფრანჩესკო ტოტი | 1992– | 226 | 527 | |
| 3 | გუნარ ნორდალი | 1948–1958 | 225 | 291 | |
| 4 | ჯუზეპე მეაცა | 1929–1947 | 216 | 367 | |
| 4 | ჟოზე ალტაფინი | 1958–1976 | 216 | 459 | |
| 6 | რობერტო ბაჯო | 1985–2004 | 205 | 452 | |
| 7 | კურტ ჰამრინი | 1956–1971 | 190 | 400 | |
| 8 | ჯუზეპე "ბეპე" სინიორი | 1991–2004 | 188 | 344 | |
| 8 | ალესანდრო დელ პიერო | 1993–2012 | 188 | 478 | |
| 10 | გაბრიელ ბატისტუტა | 1991–2003 | 184 | 318 |
სერია A-ს მოქმედი 10 ბომბარდირი
მონაცემები მოცემულია 2013 წლის 17 მარტის მდგომარეობით.
| Rank | All-time პოზ |
ეროვ. | სახელი | დებიუტი | ამჟ. კლუბი |
გოლები | მატჩები |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 2 | ფრანჩესკო ტოტი | 1992 | რომა | 226 | 527 | |
| 2 | 13 | ანტონიო დი ნატალე | 2002 | უდინეზე | 168 | 349 | |
| 3 | 17 | ალბერტო ჯილარდინო | 1999 | ბოლონია | 157 | 406 | |
| 4 | 62 | ლუკა ტონი | 2000 | ფიორენტინა | 108 | 245 | |
| 5 | 69 | ედინსონ კავანი | 2006 | ნაპოლი | 103 | 205 | |
| 6 | 74 | ფაბრიციო მიკოლი | 2002 | პალერმო | 100 | 251 | |
| 7 | 76 | ტომაზო როკი | 2002 | ინტერი | 99 | 315 | |
| 8 | 80 | ანტონიო კასანო | 1999 | ინტერი | 95 | 319 | |
| 9 | 82 | ჯამპაოლო პაცინი | 2004 | მილანი | 93 | 267 | |
| 10 | 87 | მირკო ვუჩინიჩი | 2000 | იუვენტუსი | 91 | 287 |
საკლუბო ჩანაწერები [რედაქტირება]
ყველაზე ტიტულოვანი [რედაქტირება]
სულ [რედაქტირება]
- 29, იუვენტუსი
ზედიზედ ყველაზე მეტი ტიტული [რედაქტირება]
- 5, იუვენტუსი (1930–31 სეზონიდან 1934–35 სეზონის ჩათვლით)
- 5, ტორინო (1942–43 და 1945–46 სეზონიდან 1948–49 სეზონის ჩათვლით[1])
- 5, ინტერი (2005–06 სეზონის სკუდეტო ჩამოერთვა გამარჯვებულ იუვენტუსს და მოგვიანებით გადაეცა ინტერს. [2] 2009–10 სეზონის ჩათვლით)
ყველაზე მეტი სეზონი სერია A-ში [რედაქტირება]
- 81, ინტერი
ყველაზე მეტი სეზონი სერია B-ში [რედაქტირება]
- 55, ბრეშა
ყველაზე მეტი ქულა სეზონში [რედაქტირება]
- 2 გუნდიანი საფინალო რაუნდი (გამარჯვება - 2 ქულა) 1928–29
- 4, ბოლონია
- 6 გუნდი საფინალო რაუნდი (გამარჯვება - 2 ქულა) 1926–27
- 14, ტორინო
- 8 გუნდი საფინალო რაუნდი (გამარჯვება - 2 ქულა) 1927–28 - 1945–46
- 22, ტორინო 1945–46
- 16 გუნდი (გამარჯვება - 2 ქულა) 1934–35-დან 1942–43-მდე - 1967–68-დან 1987–88-მდე
- 51, იუვენტუსი 1976–77
- 18 გუნდი (გამარჯვება - 2 ქულა) 1929–30-დან 1933–34-მდე - 1952–53-დან 1966–67-მდე - 1988–89-დან 1993–94-მდე
- 58, ინტერი 1988–89
- 18 გუნდი (გამარჯვება - 3 ქულა) 1994–95-დან 2003–04-მდე
- 82, მილანი 2003–04
- 20 გუნდი (გამარჯვება - 2 ქულა) 1946–47 - 1948–49-დან 1951–52-მდე
- 63, ტორინო 1946–47
- 20 გუნდი (გამარჯვება - 3 ქულა) 2004–05-დან დღემდე
- 97, ინტერი 2006–07
- 21 გუნდი (გამარჯვება - 2 ქულა) 1947–48
- 65, ტორინო
ზედიზედ ყველაზე მეტი გამარჯვება [რედაქტირება]
- 17, ინტერი, 2006–07,
- 11, რომა, 2005–06
- 10, იუვენტუსი, 1931–32
- 10, მილანი, 1950–51 და 1989–90
- 10, ბოლონია, 1963–64
ყველაზე მეტი გამარჯვება სეზონში [რედაქტირება]
- 30, ინტერი, 2006–07 (38 მატჩიდან)
- 29, ტორინო, 1947–48 (40 მატჩიდან)
- 28, მილანი, 2005–06 (38 მატჩიდან)
- 27, ინტერი, 1950–51 (38 მატჩიდან)
- 27, იუვენტუსი, 2012–13 (38 მატჩიდან)
ყველაზე მეტი მოგება სულ [რედაქტირება]
- 1381, იუვენტუსი
ყველაზე მეტი გოლი სულ [რედაქტირება]
- 4506, იუვენტუსი
ყველაზე გრძელი წაუგებელი სვლა [რედაქტირება]
- 58, მილანი, 1990–91 დან 1992–93 (26 მაისი 1991, 0–0 პარმას წინააღმდეგ; 21 მარტი 1993, 0–1 პარმას წინააღმდეგ)
- 49, იუვენტუსი, 2010–11 დან 2012–13 (22 მაისი 2011, 2–2 ნაპოლის წინააღმდეგ; 3 ნოემბერი 2012, 1–3 ინტერის წინააღმდეგ)
ყველაზე გრძელი წაუგებელი სვლა ერთ სეზონში [რედაქტირება]
- 16 გუნდი
- 30, პერუჯა, 1978–79
- 18 გუნდი
- 34, მილანი, 1991–92
- 20 გუნდი
- 38, იუვენტუსი, 2011–12
ინდივიდუალური რეკორდები [რედაქტირება]
მოგებული ჩემპიონატების რაოდენობა [რედაქტირება]
მოცემულია ყველა იმ ფეხბურთელის სია, რომლებმაც ყველაზე მეტჯერ მოიგეს სერია A-ს ჩემპიონატი
მუქ ფერში მოცემულია მოქმედი ფეხბურთელები.
8-ჯერ [რედაქტირება]
- ვირჯინიო როზეტა (2 პრო ვერჩელში + 6 იუვენტუსში)
- ჯოვანი ფერარი (5 იუვენტუსში + 2 ინტერში + 1 ბოლონიაში)
- ჯუზეპე ფურინო (ყველა იუვენტუსში)
7-ჯერ [რედაქტირება]
- რობერტო ბეტეგა (ყველა იუვენტუსში)
- ალესანდრო კოსტაკურტა (ყველა მილანში)
- ჩირო ფერარა (2 ნაპოლიში + 5 იუვენტუსში)
- პაოლო მალდინი (ყველა მილანში)
- გაეტანო შირეა (ყველა იუვენტუსში)
- გულიელმო გაბეტო (2 იუვენტუსში + 5 ტორინოში)
6-ჯერ [რედაქტირება]
- გვიდო არა (ყველა პრო ვერჩელში)
- ედუარდო პასტური (ყველა ჯენოაში)
- ჯეიმს რიჩარდსონ სპენსლი (ყველა ჯენოაში)
- კლაუდიო ჯენტილე (ყველა იუვენტუსში)
- ფრანკო ბარეზი (ყველა მილანში)
- ანტონიო კაბრინი (ყველა იუვენტუსში)
- ფრანკო კაუზიო (ყველა იუვენტუსში)
- დინო ძოფი (ყველა იუვენტუსში)
- რობერტო დონადონი (ყველა მილანში)
- დეჟან სტანკოვიჩი (5 ინტერში + 1 ლაციოში)
- ვალტერ სამუელი (5 ინტერში + 1 რომაში)
- ალესანდრო დელ პიერო (ყველა იუვენტუსში)
5-ჯერ [რედაქტირება]
- ვალტერ აგარი (ყველა ჯენოაში)
- ჰენრი დეპლისი (ყველა ჯენოაში)
- ჯოვანი ინოსენტი (ყველა პრო ვერჩელში)
- პიეტრო ლეონე (ყველა პრო ვერჩელში)
- ფელიჩე მილანო (ყველა პრო ვერჩელში)
- ჯუზეპე მილანო (ყველა პრო ვერჩელში)
- კარლო რამპინი (ყველა პრო ვერჩელში)
- რენატო ჩეზარინი (ყველა იუვენტუსში)
- რაიმუნდო ორზი ბიაბინი (ყველა იუვენტუსში)
- უმბერტო კალიგარისი (ყველა იუვენტუსში)
- მარიო ვარლიენი (ყველა იუვენტუსში)
- ჯანპიერო კომბი (ყველა იუვენტუსში)
- ჯუზეპე გრეცარი (ყველა ტორინოში)
- ვალენტინო მაცოლა (ყველა ტორინოში)
- ფრანკო ოსოლა (ყველა ტორინოში)
- ეციო ლოიკი (ყველა ტორინოში)
- პიეტრო ფერარისი (2 ინტერში + 3 ტორინოში)
- ლორენცო ბუფონი (4 მილანში + 1 ინტერში)
- სანდრო სალვადორე (2 მილანში + 3 იუვენტუსში)
- ჯამპიერო ბონიპერტი (ყველა იუვენტუსში)
- ტარჩისიო ბურნი (1 იუვენტუსში + 4 ინტერში)
- ანტონელო კუკურედუ (ყველა იუვენტუსში)
- ფრანჩესკო მორინი (ყველა იუვენტუსში)
- ლუჩანო სპინოზი (ყველა იუვენტუსში)
- მარკო ტარდელი (ყველა იუვენტუსში)
- პიეტრო ფანა (3 with Juventus + 1 with Hellas Verona + 1 with Inter)
- სებასტიანო როსი (ყველა მილანში)
- დემეტრიო ალბერტინი (ყველა მილანში)
- მაურო ტასოტი (ყველა მილანში)
- ანტონიო კონტე (ყველა იუვენტუსში)
- ალესიო ტაქინარდი (ყველა იუვენტუსში)
- ჟულიო სეზარი (ყველა ინტერში)
- ხავიერ ძანეტი (ყველა ინტერში)
- ივან კორდობა (ყველა ინტერში)
- მარკო მატერაცი (ყველა ინტერში)
- ესტებან კამბიასო (ყველა ინტერში)
- პაოლო ორლანდონი (ყველა ინტერში)
- ფრანჩესკო ტოლდო (ყველა ინტერში)
ჩატარებული თამაშების მიხედვით [რედაქტირება]
(2009 წლის 20 ივლისის მონაცემებით)
ყველაზე მეტი მატჩი
პაოლო მალდინი 647 (1984—2009)
ჯანლუკა პალიუკა 592 (1987—2007)
დინო ძოფი 570 (1961—1983)
პეტრო ვერხოვოდი 562 (1980—2000)
რობერტო მანჩინი 541 (1981—2000)
სილვიო პიოლა 537 (1930—1954)
ენრიკო ალბერტოზი 532 (1959—1980)
ჯანი რივერა 527 (1959—1979)
ჯუზეპე ბერგომი 519 (1981—1999)
ჩირო ფერარა 500 (1985—2005)
ყველაზე წარმატებული კლუბები (1898–დღემდე) [რედაქტირება]
მოცემულ ცხრილში მოცემულია სერია A-ს მონაწილე გუნდების ტიტულები იტალიის, უეფასა და ფიფას ჩემპიონატებში
მუქ ფერში მოცემულია, კონკრეტულ გათამაშებაში ყველაზე მეტჯერ გამარჯვებული.
განმარტება [რედაქტირება]
| საშინაო ჩემპიონატი და თასები იტალიის ფეხბურთის ფედერაციის ეგიდით. | |
|---|---|
| სერია A | "სერია A" და ყოფილი "იტალიის საფეხბურთო ჩემპიონატი" |
| ით | იტალიის თასი |
| ის | იტალიის სუპერთასი |
| ევროპის საკლუბო ჩემმპიონატები უეფას ეგიდით. | |
| უჩლ | უეფას ჩემპიონთა ლიგა და ყოფილი "ევროპის ჩემპიონი კლუბების" თასი |
| უთმთ | უეფას თასების მფლობელთა თასი (ამჟამად გაუქმებული) |
| უელ | უეფას ევროპის ლიგა და ყოფილი "უეფა-ს თასი" |
| სბთ | საქალაქთაშორისო ბაზრობათა თასი (ამჟამად გაუქმებული) (არ იყო ორგანიზებული უეფას მიერ, თუმცა აღიარებულ იქნა უეფას ევროპის ლიგის არაოფიციალურ წინამორბედად და ფიფამ აქცია მნიშვნელოვან გათამაშებად) |
| უსთ | უეფა-ს სუპერთასი |
| უით | უეფას ინტერტოტოს თასი (ამჟამად გაუქმებული) |
| იკთ | უეფა / კონმებოლი ინტერკონტინენტალის თასი (ამჟამად გაუქმებული) (ფმსჩ-ის წინამორბედი) |
| ინტერკონტინენტალური გათამაშებები ფიფას ეგიდით. | |
| ფმსჩ | ფიფას მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატი |
კლუბები [რედაქტირება]
| კლუბი | იფფ | უეფა | ფიფა | სულ | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| სერია A | ით | ის | სულ | უჩლ | უთმთ | უელ | სბთ | უსთ | უით | სულ | იკთ* | ფმსჩ | ||
| იუვენტუსი | 29 | 9 | 5 | 43 | 2 | 1 | 3 | - | 2 | 1 | 9 | 2 | - | 54 |
| მილანი | 18 | 5 | 6 | 29 | 7 | 2 | - | - | 5 | - | 14 | 3 | 1 | 47 |
| ინტერი | 18[2] | 7 | 5 | 30 | 3 | - | 3 | - | - | - | 6 | 2 | 1 | 39 |
| რომა | 3 | 9 | 2 | 14 | - | - | - | 1 [3] | - | - | 1 | - | - | 15 |
| ტორინო | 7[4] | 5 | - | 12 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 12 |
| ლაციო | 2 | 5 | 3 | 10 | - | 1 | - | - | 1 | - | 2 | - | - | 12 |
| ჯენოა | 9[5] | 1 | - | 10 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 10 |
| ბოლონია | 7 | 2 | - | 9 | - | - | - | - | - | 1 | 1 | - | - | 10 |
| ფიორენტინა | 2 | 6 | 1 | 9 | - | 1[6] | - | - | - | - | 1 | - | - | 10 |
| ნაპოლი | 2 | 4 | 1 | 7 | - | - | 1 | - | - | - | 1 | - | - | 8 |
| პარმა | - | 3 | 1 | 4 | - | 1 | 2 | - | 1 | - | 4 | - | - | 8 |
| პრო ვერჩელი | 7[7] | - | - | 7 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 7 |
| სამპდორია | 1 | 4 | 1 | 6 | - | 1 | - | - | - | - | 1 | - | - | 7 |
| კაზალე | 1 | - | - | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 |
| ნოვეზე | 1 | - | - | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 |
| კალიარი | 1 | - | - | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 |
| ვერონა | 1 | - | - | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 |
| ვადო | - | 1 | - | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 |
| ვენეცია | - | 1 | - | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 |
| ატალანტა | - | 1 | - | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 |
| ვიჩენცა | - | 1 | - | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 |
| პერუჯა | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 | 1 | - | - | 1 |
| უდინეზე | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 | 1 | - | - | 1 |
ასევე 1944 წელს Alta Italia Championship — უკეთ ცნობილი სახელით - ომის ჩემპიონატი (War Championship)—, გაიმარჯვა სპეციამ (ერთადერთხელ ჩატარებული ჩემპიონატი), მოგვიანებით, 2000 წელს იტალიის ფეხბურთის ფედერაციამ სცნო, როგორც სერია A-ს ექვივალენტად.
სხვა [რედაქტირება]
ყველაზე უხვგოლიანი მატჩი: 12 – მილანი – ატალანტა, 9:3 (1971/72 წ.).
ერთადერთი შეხვედრა, რომელშიც დაფიქსირდა ორნიშნა ანგარიში: ტორინო-ალესანდრია 10:0 (1947/48).
ყველაზე ხანგრძლივი ”მშრალი სერია”(საკუთარ კარში გოლი არ გაუშვია) ჰქონდა მილანის ყოფილ მეკარეს, სებასტიონო როსის - 929 წუთი.
ყველაზე სწრაფი გაძევება: მატჩის 10-ე წამზე, ჯუზეპე ლორენცო (ბოლონია).
იხილეთ აგრეთვე [რედაქტირება]
სქოლიო [რედაქტირება]
- ↑ 1943–44 და 1944–45 წლების სეზონის სერია A არ შედგა მეორე მსოფლიო ომის გამო.
- ↑ 2.0 2.1 იუვენტუსს ჩამოერთვა სკუდეტო და გადაეცა მილანის ინტერს ცნობილი სკანდალის - კალჩოპოლის გამო.
- ↑ Recognized by FIFA as a major trophy
- ↑ Including the Divisione Nazionale 1945–46 championship—also knowns as Campionato Alta Italia 1945–46—, competition in which participated teams from Serie A and Serie B and recognised by FIGC as the equivalent to the national championship, cf. Vittorio Pozzo. “Calcio d'inizio del massimo campionato“, La Stampa, 19 September 1946, p. 3. წაკითხვის თარიღი: 16 September 2011. (Italian)
On 5 May 1949, after the Superga air disaster, the Italian Football Federation proclaimed Torino 1948–49 Serie A winner due its first place in the general classification before the event. The last four matchdays of that championship were contested by reserve teams, cf. Il Torino 1948/1949 (Italian). archiviotoro.it. წაკითხვის თარიღი: 19 September 2011. - ↑ The 1914–15 football championship was suspended on 23 May 1915, after having played the sixth round of the final stage, due to the participation of the Italian Army in the World War I. On 23 September 1919, the Italian Football Association proclaimed Genoa—first in the general classification—as the 1914–15 Prima Categoria winner, cf. Storia del Genoa: La grande guerra (Italian). enciclopediadelcalcio.it. წაკითხვის თარიღი: 19 September 2011.
Aldo Padovano (by). 1919-1925: Il Genoa d'oro (seconda parte) (Italian). genoacfc.it. წაკითხვის თარიღი: 19 September 2011. - ↑ The first competition was organised by the Mitropa Cup committee and held in the 1960–61 season—but not recognised by the governing body of European football until two years later, cf. (August 2010) „50 years ago: UEFA Cup Winners' Cup makes its debut“ (PDF). uefadirect 100.
- ↑ Including the 1921–22 Prima Divisione, tournament organised by the Confederazione Calcistica Italiana (CCI) in 1921–22 season and recognised by FIGC as the equivalent to the Italian Championship of that season, cf. Vittorio Pozzo. “I cinquant'anni della Pro Vercelli“, La Stampa, 5 June 1942, p. 4. წაკითხვის თარიღი: 16 September 2011. (Italian)