რამაზ ჩხიკვაძე

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
Disambig-dark.svg სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ ჩხიკვაძე.
რამაზ ჩხიკვაძე

რამაზ ჩხიკვაძე (დ. 28 თებერვალი, 1928, თბილისი — გ. 17 ოქტომბერი, 2011, თბილისი), ქართველი მსახიობი. სსრკ სახალხო არტისტი (1980).

ბიოგრაფია[რედაქტირება]

1951 წელს დაამთავრა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი (მ. თუმანიშვილის მოწაფე). ამავე წლიდან რუსთაველის თეატრის მსახიობია. ჩხიკვაძის შემოქმედებისათვის დამახასიათებელია მკაფიო ინდივიდუალობა, თვითმყოფობა, დიდი შემოქმედებითი ფანტაზია, იმპროვიზაციისა და გარდასახვის ოსტატობა.

როლები: ლეანდრო (ჯ. ფლეჩერის „ესპანელი მღვდელი“), ვეფხია გაბიდაური (კ. ბუაჩიძის „ამბავი სიზვარულისა“), ქოსა მრჩეველი (გ. ნახუცრიშვილის „ჭინჭრაქა“), მაქჰითი (ბ. ბრეხტის „სამგროშიანი ოპერა“), თედო (მ ელიოზიშვილის „ბებერი მეზურნეები“), ფადინარი (ე. ლაბიშის „ჩალის ქუდი“), აკოფა (ა. ცაგარელის „ხანუმა“), კირილე მიმინოშვილი (დ. კლდიაშვილის „სამანიშვილის დედინაცვალი“), შოშია (ნ. დუმბაძის „საბრალდებო დასკვნა“) და სხვა. ახალი ეტაპია ჩხიკვაძის შემოქმედებაში რეჟისორ რ. სტურუას დადგმებში მონაწილეობა (ყვარყვარე, პ. კაკაბაძის „ყვარყვარე“, აზდაკი, ბ. ბრეხტის „კავკასიური ცარცის წრე“, „რიჩარდ მესამე“, შექსპირის „რიჩარდ მესამე“, მოხუცი რეჟისორი რ. სტურუას, ლ. ფოფხაძისა და ა. ვარსიმაშვილის „ვარიაციები თანამედროვე თემაზე“ და სხვა). ამ წარმოდგენებში მხატვრულ ხერხად გამოყენებულია ყოფითისა და პათეტიკის, რეალურისა და პირობითის დაპირისპირება, მოვლენების მოულოდნელი პერიფრაზირება, მეტაფორული აზროვნება, რასაც მსახიობი აღწერს განსჯისა (ფსიქოლოგიური განცდის საპირისპიროდ) და სრულყოფილი აქტიორული ხელოვნების მეშვეობით. ჩხიკვაძე გარდასახვასთან ერთად სცენაზე გვიჩვენებს თავის დამოკიდებულებას გმირისადმი. ჟესტიკულაციით, პოზითა და მეტყველების მანერით იგი ზუსტ ასოციაციურ მინიშნებას აღწევს. ამ როლებმა ჩხიკვაძეს მსოფლიო აღიარება მოუპოვა.

გადაღებულია კინოფილმებში: „ლონდრე“ (დიამბეგი, 1963), „ჩირიკი და ჩიკიტელა“ (გიტარა-მაიორი, 1975), „ნატვრის ხე“ (მღვდელი, 1977), „ნერგები“ (ლუკა, 1974, მოსკოვის VIII საერთაშორისო კინოფესტივალზე მიენიჭა პრემია მამაკაცის როლის საუკეთესო შესრულებისათვის) და სხვა. სსრკ სახელმწიფო (1979), რუსთაველის (1980) და მარჯანიშვილის (1975) პრემიების ლაურეატი. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მედლებით.

გარდაიცვალა 2011 წლის 17 ოქტომბერს თბილისში, 83 წლის ასაკში, მძიმე ავადმყოფობის შემდეგ[1]. დაკრძალულია დიდუბის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში მეუღლის, ნატაშა ჩხიკვაძის, გვერდით[2].

ფილმოგრაფია[რედაქტირება]

  1. 1954ჭრიჭინა
  2. 1957 — მოცარტი და სალიერი
  3. 1957ეთერის სიმღერა
  4. 1959დღე უკანასკნელი, დღე პირველი
  5. 1959 — სად არის შენი ბედნიერება
  6. 1962წარსული ზაფხული
  7. 1962თხუნელა
  8. 1967 — ვედრება
  9. 1969 — ფილატელისტის სიკვდილი
  10. 1970 — ძველი წისქვილები
  11. 1971 — ყელსაბამი ჩემი საყვარელისთვის
  12. 1971 — ნუცა
  13. 1973ვერის უბნის მელოდიები
  14. 1973 — ნერგები
  15. 1973 — მთვარის მოტაცება
  16. 1973 — ისტორიკოსები
  17. 1975ერთი ნახვით შეყვარება
  18. 1975 — ჩირიკი და ჩიკოტელა
  19. 1976 — გაქცევა გამთენიისას
  20. 1976 — ქალაქი ანარა
  21. 1976 — ნამდვილი თბილისლები და სხვები
  22. 1977ნატვრის ხე
  23. 1977 — სიყვარული, ხანძარი და პომპიერო
  24. 1977 — რაჭა, ჩემი სიყვარული
  25. 1978 — სასწრაფო გამოძახება
  26. 1979 — დიუმა კავკასიაში
  27. 1979 — სანტა ესპერანსა
  28. 1981 — გზა შინისაკენ
  29. 1981 — ხელები მაღლა!
  30. 1985 — გამარჯვება
  31. 1985 — სადაზღვევო აგენტი
  32. 1988 — ცხოვრება დონ კიხოტისა და სანჩოსი
  33. 1989 — ხოჯა ნასრედინის დაბრუნება
  34. 1990 — დაისი
  35. 1990 — თეთრი ბაირაღები
  36. 1990 — კედელი
  37. 1991ამხანაგ სტალინის მოგზაურობა აფრიკაში
  38. 1992 — აღმოსავლური რომანი
  39. 1993ზნედაცემული ანგელოზი
  40. 1996 — შეყვარებული კულინარის ათას ერთი რეცეპტი
  41. 2004 — შავი პრინცი

ლიტერატურა[რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება]

  1. 83 წლის ასაკში რამაზ ჩხიკვაძე გარდაიცვალა. ახალი ამბების სააგენტო „ჯი-ეიჩ-ენი“. 18.10.11.
  2. რამაზ ჩხიკვაძე დიდუბის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში დაკრძალეს. ახალი ამბების სააგენტო „ჯი-ეიჩ-ენი“. 22.10.11.