ეკვატორი
ვიკიპედიიდან, თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედიიდან
ეკვატორი — წარმოსახვითი გადაკვეთის ხაზი დედამიწის ზედაპირის სიბრტყეზე, პლანეტის ბრუნვის ღერძის პერპერნდიკულარულად, რომელიც მის ცენტრს ჭრის. ამგვარად ეკვატორი დედამიწას ჭრის ჩრდილოეთ და სამხრეთ ნახევარსფეროებად. სხვა პლანეტების და ასტრონომიული სხეულების ეკვატორებიც ანალოგიურად ისაზღვრება.
დედამიწის ეკვატორის სიგრძეა 40 000 კმ.
სექციების სია |
ეკვატორული ქვეყნები და ტერიტორიები [რედაქტირება]
ეკვატორი კვეთს 14 ქვეყნის ტერიტორიას:
| კოორდინატები | ქვეყანა, ტერიტორია ან ზღვა | შენიშვნა |
|---|---|---|
|
/ |
ატლანტის ოკეანე | გვინეის ყურე |
|
/ |
როლაში | |
|
/ |
ატლანტის ოკეანე | გვინეის ყურე |
|
/ |
||
|
/ |
||
|
/ |
ეკვატორი გადის ბუტემბოდან სამხრეთით 9 კილომეტრში. | |
|
/ |
გადის კამპალადან სამხრეთით 32 კილომეტრში. | |
|
/ |
ვიქტორია | გადის |
|
/ |
გადის კისუმუდან ჩრდილოეთით 6 კილომეტრში | |
|
/ |
||
|
/ |
ინდოეთის ოკეანე | გადის ჰუვადუს ატოლსა და ფუვამულას ( |
|
/ |
გადის ბატუზე, სუმატრაზე და ლინგის არქიპელაგზე | |
|
/ |
კალიმანტანი | |
|
/ |
კარიმატა | |
|
/ |
მაკასარი | |
|
/ |
სულავესი | |
|
/ |
ტომინის ყურე | |
|
/ |
მოლუკის ზღვა | |
|
/ |
კაიოასა და ჰალმაჰერას კუნძულები | |
|
/ |
ჰალმაჰერის ზღვა | |
|
/ |
კუნძული გებე | |
|
/ |
წყნარი ოკეანე | გადის ვაიგეოს კუნძულიდან ჩრდილოეთით 570 მეტრში, გადის არანუკას ატოლიდან სამხრეთით 13 კილომეტრში, გადის კუნძულ ბეიკერიდან სამხრეთით 21 კილომეტრში, აშშ-ის მცირე მიმდებარე კუნძულები |
|
/ |
კუნძულ ისაბელაზე, გალაპაგოსის კუნძულები | |
|
/ |
წყნარი ოკეანე | |
|
/ |
გადის კიტოდან ჩრდილოეთით 24 კილომეტრში, მიტად-დელ-მუნდოსთან ახლოს | |
|
/ |
გადის პერუდან ჩრდილოეთით 4.3 კილომეტრში. | |
|
/ |
ბრაზილიის შემდეგ შტატებში: ამაზონასი, რორაიმა, პარა, ამაპა | |
|
/ |
ატლანტის ოკეანე |
მიუხედავად მისი სახელწოდებისა ეკვატორული გვინეას ტერიტორიაზე არ გადის ეკვატორი, თუმცა მისი კუნძული ანობონი მდებარეობს ეკვადორიდან სამხრეთით 155 კილომეტრში, ხოლო მისი დანარჩენი ტერიტორია მდებარეობს ეკვატორიდან ჩრდილოეთით.
იხილეთ აგრეთვე [რედაქტირება]
წყაროები [რედაქტირება]
- Moritz, H (September 1980). „Geodetic Reference System 1980“. Bulletin Géodésique 54 (3): გვ. 395–405. DOI:10.1007/BF02521480. (IUGG/WGS-84 data)
- Taff, Laurence G (1981). Computational Spherical Astronomy. ნიუ-იორკი: Wiley. ISBN 047106257X. OCLC 6532537. (IAU data)

