რენცო პიანო

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
რენცო პიანო
Renzo Piano (2015).jpg
პირადი ინფორმაცია
დაბ. თარიღი 14 სექტემბერი 1937(1937-09-14)[1] [2] [3] (81 წლის)
დაბ. ადგილი გენუა[4]
ნამუშევრები და მიღწევები
საქმიანობა არქიტექტორი[5] [6] [7] და პოლიტიკოსი
მოქალაქეობა Flag of Italy.svg იტალია
ალმა-მატერი მილანის ტექნიკური უნივერსიტეტი
მნიშვნელოვანი პროექტები The Shard, კანსაის საერთაშორისო აეროპორტი, სან ნიკოლა, Grattacielo Intesa Sanpaolo, Vulcano Buono, მორგანის ბიბილოთეკა და მუზეუმი, პომპიდუს ცენტრი, კალიფორნიის მეცნიერებათა აკადემია და Pinacoteca Giovanni e Marella Agnelli
ჯილდოები საპატიო ლეგიონის ორდენის ოფიცერი, დიდი ჯვრის ორდენის კავალერი იტალიის რესპუბლიკის წინაშე დამსახურებისათვის[8] , ოქროს მედალი კულტურისა და ხელოვნების განვითარებაში შეტანილი წვლილისთვის[9] , სამეფო ოქროს მედალი, Prix de l'Équerre d'Argent, პრიცკერის პრემია, ერაზმის პრემია, იმპერატორის პრემია, აამერიკის არქიტექტორთა ინსტიტუტის ოქროს მედალი, Kyoto Prize in Arts and Philosophy, სამეფო ოქროს მედალი, ბერლინის სამხატვრო პრემია, კოლუმბიის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი, ალფონსო X ბრძენის ორდენის დიდი ჯვარი[10] , ოქროს ლომი, კიოტოს პრემია, ოგიუსტ პერეს პრემია და Gold Medal for Italian Architecture
საიტი rpbw.com

რენცო პიანო (იტალ. Renzo Piano; დ. 14 სექტემბერი, 1937, გენუა, იტალია) — იტალიელი არქიტექტორი.

ბიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

დაიბადა გენუაში, იტალია და დღემდე აქვე აქვს სახლიც და სახელოსნო. განათლება მიიღო და შემდგომში ასწავლიდა მილანის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. 1965-1970 წლებში მუშაობდა ლუის კანთან. 1971-1977 წლებში კი რიჩარდ როჯერსთან, მათი ყველაზე ცნობილი ერთობლივი ნამუშევარია ჟორჟ პომპიდუს ცენტრი პარიზში (1977).

მისი პროექტით აშენდა მენილის კოლექციის მუზეუმი ჰიუსტონში (1986), მე-20 საუკუნის ერთ-ერთი ყველაზე შთამბეჭდავი საინჟინრო გადაწყვეტა კანსაის საერთაშორისო აეროპორტისა, ოსაკა (1988), და პოტსდამერ პლატცის დაიმლერ-ბენცის ნაწილის რეკონსტრუქცია ბერლინში. 2002 წელს დასრულდა ხელოვნების ნიმუშად აღიარებული სამუსიკო აუდიტორიუმი პარკო დელა მუსიკა (3 ჰოლით რომელშიც 2800, 1200 და 700 მაყურებელი თავსდება ღია ამფითეატრითა და გარშემო პარკით) რომში, რომელიც ევროპაში ამ ტიპის უდიდესი სამუსიკო დარბაზი გახდა. 2003 წელს სან ჯიოვანი ტორონდოში დასრულდა მისი პროექტით პადრე პიოს პილგრიმაჟის ეკლესიის მშენებლობა. მისი დიზაინით აიგო ბერნში, შვეიცარია, ადგილობრივი მხატვრის პოლ კლეესთვის მიძღვნილი მუზეუმი. მასვე ეკუთვნის ფეხბურთის სტადიონების, ხიდების, ლაინერებისა და ავტომობილების პროექტები.

მისი ერთ-ერთი ბოლო პროექტია ლონდონ-ბრიჯ-ტაუერის ცათამბჯენი ლონდონში.

რენცო პიანოს 1998 წელს მიღებული აქვს პრიცკერის არქიტექტურული პრიზი და არის იუნესკოს კეთილი ნების ელჩი.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

Commons-logo.svg
ვიკისაწყობში? არის გვერდი თემაზე:
  • Jodidio, Philip (2016). Renzo Piano Building Workshop (French). Taschen. 
  • PIano, Renzo (2007). La Désobéissance de l'Architecte (French). Arléa. 
  • Taschen, Aurelia and Balthazar (2016). L'Architecture Moderne de A à Z (French). Bibliotheca Universalis. 

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]