პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობა

პოლონეთის გვირგვინისა და ლიტვის დიდი სამთავროს სამეფო Rzeczpospolita Korony Polskiej i Wielkiego Księstwa Litewskiego სამეფო
←   ← 1569 — 1795 →   →   →
ზიგმუნდ III-ს დროშა გერბი
დევიზი ლათ.Si Deus Nobiscum quis contra nos (თუ ღმერთია ჩვენთან მაშინ მინაა ჩვენს წინააღმდეგ) ლათ.Pro Fide, Lege et Rege (კანონისა და მეფისათვის; XVIII საუკუნემდე)
დედაქალაქი	პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობის და პოლონეთის სამეფოსი: ვარშავა, კრაკოვი; ლიტვის დიდი სამთავროსი ვილნიუსი.
ენა	პოლონური ენა ლათინური ენა რუთენიული ენა ლიტვური ენა გერმანული ენა ებრაული ენა სომხური ენა
ფართობი	1582 - 815,000 კმ² 1618 - 1,153,465 კმ²
მოსახლეობა	1582 დაახლ.- 6,500,000 1618 დაახლ.- 10,500,000
მართველობის ფორმა	მემკვიდრეობითი მონარქია (1569–1573), არჩევითი მონარქია (1573–1791), მემკვიდრეობითი მონარქია (1791–1795)
დღეს შედის შემდეგ ქვეყნებში
← ბელარუსი ← ლატვია ← ლატვია ← ლიტვა ← მოლდოვა ← პოლონეთი ← რუმინეთი ← რუსეთი

პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობა, ასევე ჟეჩ პოსპოლიტა (ან „რეჩ პოსპოლიტა“), ანუ ორივე ხალხის რესპუბლიკა (პოლ. Rzeczpospolita Obojga Narodów ლიტვ. Abiejų Tautų Respublika), ოფიციალური სახელწოდება პოლონეთის გვირგვინისა და ლიტვის დიდი სამთავროს რესპუბლიკა (პოლ. Rzeczpospolita Korony Polskiej i Wielkiego Księstwa Litewskiego ლიტვ. Žečpospolita Lenkijos karalystės ir Lietuvos Didžiosios Kunigaikštystės) — 1569—1795 წწ. პოლონეთ-ლიტვის ფედერაციული სახელმწიფო, სამეფო რესპუბლიკის სპეციფიური ფორმა, რომლის სათავეში იმყოფებოდა სეიმის მიერ არჩეული მონარქი, რომელიც ორ ტიტულს ატარებდა — პოლონეთის მეფისა და ლიტვის დიდი მთავრის.

სახელმწიფო გაფორმდა 1569 წელს, როცა მიიღეს ლუბლინის უნია. XVIII საუკუნეში დაიწყო პოლონეთ-ლიტვის დანაწილება პრუსიის, ავსტრია-უნგრეთის და რუსეთის იმპერიის მიერ სამ ეტაპად. 1795 წელს თანამეგობრობამ არსებობა შეწყვიტა.

საინტერესო ფაქტები

• 1791 წელს რეჩ-პოსპოლიტას სეიმმა მიიღო ევროპაში პირველი, მსოფლიოში კი მეორე კონსტიტუცია

ლიტერატურა

• Daniel Stone, The Polish-Lithunian State, 1386–1795. Seattle, University of Washington Press, 2001, ISBN 0-295-98093-1