შინაარსზე გადასვლა

ვეზლეს სააბატო

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ვეზლეს ეკლესია და ბორცვი
სტატუსი კლასიფიცერებული ისტორიული ძეგლი[1] და იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ობიექტის ნაწილი
ქვეყანა

{{ქვეყნის მონაცემები საფრანგეთის დროშა საფრანგეთი | ქვეყნის დროშა2 | name = საფრანგეთის დროშა საფრანგეთი | variant = | size =

}}
ტიპი კულტურული
კრიტერიუმები i, vi
რეგიონი ევროპა
გაწევრიანების ისტორია
გაწევრიანება 1979  (მე-3 სესია)
ნომერი 84
Map
http://www.basiliquedevezelay.org/
იუნესკოს დროშა მსოფლიო მემკვიდრეობა UNESCO, ობიექტი № 84
ინგლ.რუს.ფრ.

ვეზლეს სააბატო აგრეთვე ცნობილი როგორც ვეზლეს წმინდა მარია მაგდალინელის ბაზილიკა (სენტ-მადლენი[2]) — ბენედიქტური ყოფილი მონასტერი საფრანგეთში, იონის დეპარტამენტის კომუნა ვეზლეში. სააბატოს მთავარი - წმინდა მარიამ მაგდალინელის ეკლესია, თავისი სკულპტურებით მიჩნეულია ბურგუნდიული რომანული არქიტექტურის თვალსაჩინო შედევრად. სკულპტურების უმრავლესობა საფრანგეთის რევოლუციის დროს გაანადგურეს. 1979 წლიდან, ეკლესია შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში.

ვეზლეს სააბატოს შესახებ პირველი ჩანაწერები IX საუკუნეს მიეკუთვნება. თავდაპირველად, ეს მიწა პარიზის გრაფ ჟერარ II-ს ეკუთვნოდა და აქ მდებარეობდა ორი მონასტერი, რომელიც ჯერ არაბებმა და შემდეგ ნორმანებმა გაანადგურეს VIII-IX საუკუნეებში. IX საუკუნის შუა წლებში, ცნობილი გახდა, რომ წმინდა მარიამის მონასტრემა წმინდა მიწაზე მარიამ მაგდალინელის ნაწილები იყიდა. ამის შემდეგ, ვეზლეში მომლოცველთა ჯგუფები მთელი ევროპიდან დაიძრა.

რესურსები ინტერნეტში

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
  1. base Mériméeministère de la Culture, 1978.
  2. ბურგუნდია // ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977.  გვ. 575.