რომანული არქიტექტურა

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
სენტ-ოსტრემუანის სააბატო (ისუარი)

რომანული არქიტექტურა გავნითარდა ევროპაში შუა საუკუნეებში. იგი ხასიათდება ანტიკური რომაული ტექნიკის, კერძოდ ქვის თაღის შემოტანით. კოლონები, რომლებსაც უჭირავთ თაღი, ტიპური ცილინდრული ფორმისაა და ბოლოვდება მეტ-ნაკლებად გეომეტრიული ფორმის სიმბოლოების, ცხოველებისა თუ მცენარეების გამოსახულებიანი კაპიტელით.


ისტორიული კონტექსტი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სენ-ჟორჟ-დე-ბოსევილის სააბატოს ჭერი

რომანული არქიტექტურა წარმოდგება კაროლინგების არქიტექტურიდან და ოტონელთა არქიტექტურის პარალელურად ვითარდება.

კაროლინგების არქიტექტურა უკავშირდება შარლემანის მეფობას და ინტელექტუალურ განახლებას. მან შეკრიბა სასახლის კარზე სწავლულები და ხელოვანები მთელი იმპერიიდან და ამგვარად შეიქმნა ე.წ. კაროლინგური რენესანსი. 877 წელს, კარლოს მელოტის გარდაცვალების შემდეგ კაროლინგური ხელოვნება სრულდება. ტერიტორიას იპყრობენ ბარბაროსები, რომლებიც სპეციფიკურ რომანულ ხელოვნებას ქმნიან.

ინტელექტუალური ცენტრი იმ პერიოდში მდებარეობდა სააბატოებსა და მონასტრებში, სადაც ვითარდებოდა რომანული არქიტექტურული ხელოვნება.

ნიმუშები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ოვერნი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ნორმანდია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ბურგუნდია და ვალ-დე-ლუარი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

პარე-ლე-მონიალის საკრე-კერის ბაზილიკა

სამხრეთ აღმოსასვლეთ საფრანგეთი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ბელგია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]