ვასილ ბალანჩივაძე

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
Disambig-dark.svg სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ ბალანჩივაძე.
ვასილ ბალანჩივაძე
დაბ. სახელი ვასილ ბალანჩივაძე
დაბ. თარიღი 12 აპრილი/24 აპრილი, 1867
ბანოჯა
გარდ. თარიღი 18 მაისი, 1951
თბილისი
საქმიანობა მსახიობი

ვასილ ანტონის ძე ბალანჩივაძე (დ. 24 აპრილი [ ძვ. სტ. 12 აპრილი], 1867, სოფელი ბანოჯა, ახლანდელი წყალტუბოს მუნიციპალიტეტი — გ. 18 მაისი, 1951, თბილისი) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1950). მელიტონ ბალანჩივაძის ძმა.

ბიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სცენაზე პირველად გამოვიდა 1887 წელს თბილისში ვ. აბაშიძის ხელმძღვანელობით. 1887–1890 სწავლობდა პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიაში. 1890–1891 იყო თბილისის ქართული თეატრის, 1891–1894 — ქუთაისის თეატრის მსახიობი (1921-იდან ხელმძღვანელი), 1924–1929 — თბილისის სანკულტურის თეატრის მთავარი რეჟისორი და მსახიობი, 1929–1935 — თბილისის ცეკავშირის მოძრავი და პერიფერიის თეატრების მსახიობი. გამოირჩეოდა სცენურობით, გარდასახვის ნიჭით, შესანიშნავი ხმით.

უპირატესად ასრულებდა სახასიათო და კომედიურ როლებს: ბობჩინსკი (ნ. გოგოლის „რევიზორი“), ბესო (ა. სუმბათაშვილის „ღალატი"), ბენ აკიბა (კარლ გუცკოვის „ურიელ ა კოსტა"), ოტია ჯოლია (ვალერიან გუნიას „და-ძმა"), იაგო (უილიამ შექსპირის „ოტელო"), გელა (აკაკი წერეთლის „პატარა კახი" ); მისი შემოქმედების გვირგვინი იყო ფილიპე ბარბაქაძე და დარისპან ქარსიძე (დ. კლდიაშვილის „ირინეს ბედნიერება" და „დარისპანის გასაჭირი"), 1935–1942 „სახკინმრეწვის" მსახიობი იყო. გადაღებულია ფილმებში: „დაკარგული სამოთხე" (ბაბუა ანტონი), „ქალი გაღმიდან" (ოსმანია), „ქალი მწვანეში" (სარდიონი) და სხვა. ბალანჩივაძე ქართული ესტრადის მსახიობი, ერთდროულად საესტრადო-იუმორისტული სცენების („იმერული სცენები") ავტორიც იყო და შემსრულებელიც. მასვე ეკუთვნის პიესები: „1905", „გლეხი ივლიანე გობეჩია", „აჭარელი ქალი ფატიმა", „მზის სხივები", „დაუდევრობის მსხვერპლი" და სხვა. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]