შინაარსზე გადასვლა

ავთანდილ ვარსიმაშვილი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ავთანდილ ვარსიმაშვილი

ავთანდილ ვარსიმაშვილი
დაბადების თარიღი 10 ნოემბერი, 1959 (1959-11-10) (64 წლის)
თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ
ეროვნება ქართველი
მოქალაქეობა საბჭოთა კავშირის დროშა სსრკ
საქართველოს დროშა საქართველო
ალმა-მატერი საქართველოს თეატრალური ინსტიტუტი
საქმიანობა რეჟისორი, დრამატურგი, სცენარისტი
მეუღლე(ები) ელისო ორჯონიკიძე
შვილ(ებ)ი 2
მშობლები მამა: ედუარდ ვარსიმაშვილი
დედა: რიმა მოსეშვილი
ჯილდოები საქართველოს ღირსების ორდენი

ავთანდილ ედუარდის ძე ვარსიმაშვილი (დ. 10 ნოემბერი, 1959, თბილისი) — ქართველი თეატრისა და კინოს რეჟისორი,[1] სცენარისტი, ალექსანდრე გრიბოედოვის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელი,[2] თავისუფალი თეატრის მფლობელი და სამხატვრო ხელმძღვანელი, თბილისის შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტის სრული პროფესორი,[3] უნივერსიტეტის რეჟისურის მიმართულების ხელმძღვანელი, საერთაშორისო ორგანიზაცია „შექსპირის თეატრის“ (აშშ) სრულუფლებიანი წევრი.[4] კინოსტუდია „Vars-studio"-ს მფლობელი.[5]

დაიბადა 1959 წლის 10 ნოემბერს, თბილისში,[6] ედუარდ ვარსიმაშვილისა და რიმა მოსეშვილის ოჯახში. დაამთავრა საქართველოს თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი 1981 წელს.[7] 1992-1996 წლებში იყო „კავკასიის ტელე-რადიო კომპანიის“ სამხატვრო ხელმძღვანელი;[8] 1997 წელს დააარსა „თეატრალური სარდაფი“, რომელსაც ხელმძღვანელობდა 1999 წლამდე; 1999 წლიდან გრიბოედოვის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელი,[9] 2001 წელს დააარსა „თავისუფალი თეატრი“.[10] ვარსიმაშვილს საქართველოს გარდა დადგმული აქვს სპექტაკლები უკრაინის, გერმანიის, რუსეთის, ესტონეთის, ფინეთის, უნგრეთის თეატრებში. საქართველოში მის მიერ დადგმული სპექტაკლები გასტროლებზე ნაჩვენები იყო 20 ზე მეტ ქვეყანაში. 2023 წლის მეათე მსოფლიო თეატრალურ ოლიმპიადის (ბუდაპეშტი) მთავარ პროგრამაში საქართველო წარმოდგენილი იყო „თავისუფალ თეატრში“ ავთანდილ ვარსიმაშვილის მიერ დადგმული სპექტაკლებით: „რიჩარდ მესამე“ და „ოტელო“.[11]

ვარსიმაშვილი არის საქართველოს სახელმწიფო (1999) და კოტე მარჯანიშვილის პრემიების ლაურეატი (2002), ღირსების ორდენის კავალერი (2005), აგრეთვე არაერთი სახელოვნებო ფესტივალის გამარჯვებული: Cinema Rimini-ს საერთაშორისო კინოფესტივალის ჟიურის სპეციალური პრიზი (იტალია, 1991), რუსთავის თეატრალური ფესტივალი — „ოქროს ნიღაბის“ პრიზი საუკეთესო რეჟისურისთვის (1998), ლვოვის თეატრალური ფესტივალის პრიზი „ოქროს ლომი“, საუკეთესო რეჟისურისათვის (2002), რუსეთის საერთაშორისო თეატრალური ფესტივალი „ზოლოტოი ვიტიაზის“ გრან-პრი „ოქროს რაინდი“ (2013), რუსეთის „მეგობრობის„ ორდენი (2006),[12] პუშკინის მედალი (2016),[13][14] მიხეილ თუმანიშვილის პრემია (2020).

როგორც საქართველოში, ასევე მის ფარგლებს გარეთ დადგმული აქვს ასზე მეტი სპექტაკლი. საქართველოს გარდა სპექტაკლები დადგმული აქვს გერმანიაში, უკრაინაში, რუსეთში, ესტონეთში, ფინეთში, უნგრეთში.

გადაღებული აქვს 9 მხატვრული ფილმი

ჰყავს მეუღლე – ელისო ორჯონიკიძე (1967) და ორი შვილი: გიორგი (1986) და მარიამი (1988).

მნიშვნელოვანი თეატრალური დადგმები

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

გრიბოედოვის თეატრი

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

თეატრალური სარდაფი

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
  • „კომედიანტები“ (2001)
  • „ტელე მისტერია“ (2002)
  • „პროვოკაცია“ (2003)
  • „ძმები“ (2006)
  • „ღმერთო დაგვიფარე ჩვენ და ადამიანები“ (2007)
  • „კავკასიური ცარცის წრე“ (2008)
  • „მიყვარხარ, მიყვარხარ, მიყვარხარ“ (2010)
  • ენტონი ბერჯესი„მექანიკური ფორთოხალი“ (2011)
  • „ვალსი ძილის წინ“ (2013)
  • „რიჩარდ III“ (2014)
  • „ხომ ხოცავენ ქანცგაწყვეტილ ცხენებს“ (2015)
  • „სხვების ცხოვრება“ (2016)
  • „2030 — დასაკარგი არაფერი გვაქვს“ (2019)
  • „სამი ჰალსტუხიანი და ანგელოზი“ (2021)[15]
  • „ოტელო“ (2022)
  • „სულის იდენტიფიკაცია“ (2023)[16]
  • საქართველოს სახელმწიფო პრემია (1999)
  • დავით აღმაშენებლის პრემია (2001)
  • მარჯანიშვილის პრემია (2002)
  • საქართველოს ღირსების ორდენი (2005)
  • რუსეთის „მეგობრობის“ ორდენი (2006)
  • პუშკინის მედალი (2016)
  • მიხეილ თუმანიშვილის პრემია (2020)
  • მიღებული აქვს მრავალი ჯილდო სხვადასხვა საერთაშორისო თეატრალურ და კინოფესტივალზე, მათ შორის:
    • Cinema Rimini-ს საერთაშორისო კინოფესტივალის ჟიურის სპეციალური პრიზი (იტალია, 1991)
    • ოქროს ლომი“ „საუკეთესო რეჟისურისთვის“ ლვოვის (უკრაინა) თეატრალურ ფესტივალზე — სპექტაკლისთვის „ჰამლეტი“ (1998)
    • „ოქროს ნიღაბი“ — „საუკეთესო რეჟისურა“ რუსთავის თეატრალურ ფესტივალზე სპექტაკლისთვის „ჰამლეტი“ (1998)
    • „ოქროს ლომი“ — გრან პრი ლვოვის (უკრაინა) თეატრალურ ფესტივალზე სპექტაკლისთვის „კომედიანტები“ (2001)
    • „ოქროს რაინდი“ — გრან პრი (რუსეთი) - რუსეთის საერთაშორისო თეატრალური ფესტივალი („ზოლოტოი ვიტიაზი“) 2013, სპექტაკლისთვის „ცხენის ამბავი“[17]
    • პრიზი „თეატრალის ვარსკვლავი“ (რუსეთი)
    • „პეკტორალი“ — უკრაინის ნაციონალური თეატრალური პრემია. სპექტაკლისთვის „რიჩარდ მესამე“, 2017.
    • სანქტ-პეტერბურგის საერთაშორისო თეატრალური ფესტივალი „ბალტიის სახლი“, „საუკეთესო რეჟისურა“ სპექტაკლისთვის „ალჟირი“ (2017)
    • ესტონეთის თეატრალური პრემია და ქალაქ ტარტუს პრემია წლის საუკეთესო სპექტაკლისთვის.
    • სტამბულის საერთაშორისო თეატრალური ფესტივალი „გრან პრი" სპექტაკლისათვის „მექანიკური ფორთოხალი“.[9]
  • ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 179.
  • ვინ ვინაა საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი. — თბილისი, 1998-1999

რესურსები ინტერნეტში

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
  1. „A Dance of Death“ August Strinberg“. theatre.ru. ციტირების თარიღი: 25 სექტემბერი, 2019.
  2. Автандил Варсимашвили поставит в Киеве Бертольда Брехта. gazeta.ua (23 ნოემბერი, 2007). ციტირების თარიღი: 27 სექტემბერი, 2019.
  3. ავთო ვარსიმაშვილის მოკლე ბიოგრაფია. tafu.edu.ge. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-09-25. ციტირების თარიღი: 25 სექტემბერი, 2019.
  4. ავთანდილ ვარსიმაშვილი. ციტირების თარიღი: 25 სექტემბერი, 2019.
  5. ავთანდილ ვარსიმაშვილი. „ეSpersona“. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-09-21. ციტირების თარიღი: 21 სექტემბერი, 2019.
  6. ავთანდილ ვარსიმაშვილი / Avtandil Varsimashvili. rateyourmusic.com. ციტირების თარიღი: 21 სექტემბერი, 2019.
  7. ვარსიმაშვილი ავთანდილ. ენციკლოპედია „საქართველო“. ციტირების თარიღი: 25 სექტემბერი, 2019.[მკვდარი ბმული]
  8. Автандил Варсимашвили. vakhtangov.ru. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-09-26. ციტირების თარიღი: 27 სექტემბერი, 2019.
  9. 9.0 9.1 ავთანდილ ვარსიმაშვილის რეზიუმე. Tafu.edu.ge. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-05-28. ციტირების თარიღი: 21 სექტემბერი, 2019.
  10. ლაშა ჩხარტიშვილი. (21 იანვარი, 2014) თავისუფალი თეატრი. GeorgianTheatre.ge. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-04. ციტირების თარიღი: 2019-09-21.
  11. „უნგრეთის საერთაშორისო თეატრალურ ოლიმპიადაზე თავისუფალი თეატრი ორი სპექტაკლით წარდგა“. ქართული კვირა. 29 აპრილი, 2023. ციტირების თარიღი: 24 მარტი, 2024. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date= და |date=-ში (დახმარება)
  12. Указ Президента Российской Федерации от 10 августа 2006 года № 893 «О награждении орденом Дружбы работников Тбилисского государственного академического русского драматического театра имени А.С.Грибоедова, Грузия»
  13. ავთანდილ ვარსიმაშვილი პუშკინის მედლით დაჯილდოვდა. GMTV.Ge (8 ნოემბერი, 2016). ციტირების თარიღი: 21 სექტემბერი, 2019.[მკვდარი ბმული]
  14. Указ Президента Российской Федерации от 29 января 2016 года № 29 «О награждении государственными наградами Российской Федерации»
  15. სამი ჰალსტუხიანი და ანგელოზი. თბილისის საერთაშორისო თეატრალური ფესტივალი. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-04-16. ციტირების თარიღი: 16 აპრილი, 2021
  16. "თავისუფალი თეატრი" მაყურებელს მომავალ წლამდე ახალი სპექტაკლით "სულის იდენტიფიკაცია" ემშვიდობება - პრემიერა 30 დეკემბერს გაიმართება“. rustavi2.ge. ციტირების თარიღი: 24 მარტი, 2024. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი |access-date=-ში (დახმარება)
  17. გრიბოედოვის თეატრი 170 წლისაა!. Teatri.ge. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-09-21. ციტირების თარიღი: 21 სექტემბერი, 2019.