წოვათუშები

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search

წოვათუშები, შემოკლებით წოვები, ანუ ბაცბები, ქართული ეროვნული ცნობიერების მქონე სუბეთნოსი (დაახლოებით 3 ათასი კაცი), სახლობენ ისტორიული თუშეთის ტერიტორიაზე, დღევანდელი ახმეტის მუნიციპალიტეტში, საქართველოში.

ორთოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ამ ეთნონიმის სწორი დაწერილობა არის "წოვათუში", "წოვათუშები" (დეფისის გარეშე), თუმცა სამეცნიერო ლიტერატურაში, მათ შორის ქსე-ში, ხშირად ვხვდებით მის არასწორ დაწერილობასაც — "წოვა-თუში", "წოვა-თუშები".

ენა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

Searchtool-80%.png მთავარი სტატია : ბაცბური ენა.

წოვათუშები ბილინგვუალები არიან. საუბრობენ ქართულად და წოვათუშურად, ანუ ბაცბურად, რომელიც ინგუშურის მონათესავე ენაა და ნახურ ენათა ჯგუფში შედის.

განსახლება[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

წოვები (ისევე როგორც, ნაწილობრივ, პირიქითა თუშები) მომთაბარე ცხოვრების წესს მისდევდნენ, რამდენადაც ოდითგანვე მათ სამეურნეო საქმიანობას წარმოადგენდა მეცხვარეობა. ამ ფაქტორმა განაპირობა, რომ წოვათუშების სოფლები გაშენებულია როგორც მთაში, ისე — ბარში:

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • როლანდ თოფჩიშვილი, წოვა-თუშები. საქართველოს ეთნოგრაფია /ეთნოლოგია / ივანე ჯავახიშვილის ისტორიისა და ეთნოლ. ინ-ტი. თბ., 2010, გვ.154-162
  • ბუქურაული ივ. თუშური ლექსები.მოამბე. №3. ტფილისი, 1895
  • ნიჟარაძე ბ. ისტორიულ–ეთნოგრაფიული სტატიები. ტომი 1. თბ., 1962
  • Шавхелишвили А. Тушины. Тбилиси, 2001
  • Цискаришвили Ив. Записки о Тушети. Кавказ. 1848. №7, 1848

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • ბელა შავხელიშვილი, წოვა-თუშები ქართულ სოციოკულტურულ სამყაროში, ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის რეცენზირებადი ელექტრონული ბილინგვური სამეცნიერო ჟურნალი "სპეკალი", №4