სომხეთის საპრეზიდენტო არჩევნები (2008)

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
სომხეთის საპრეზიდენტო არჩევნები 2008
სომხეთის დროშა
2003 ←
19 თებერვალი 2008 (2008-02-19)
→ 2013

  S Sarkisyan.jpg Levon ter-petrosian.jpg Artur Baghdasaryan.jpg
ნომინანტი სერჟ სარქისიანი ლევონ ტერ-პეტროსიანი არტურ ბაღდასარიანი
პარტია რესპუბლიკური დამოუკიდებელი კანონის უზენაესობა
მოსახლეობის ხმები 862,369 351,222 272,427
პროცენტულობა 52.82% 21.50% 17.7%

2008 Armenian presidential election map.png


პრეზიდენტი არჩევნებამდე

რობერტ ქოჩარიანი

არჩეული პრეზიდენტი

სერჟ სარქისიანი
რესპუბლიკური

სომხეთის საპრეზიდენტო არჩევნები 2008 — მეხუთე საპრეზიდენტო არჩევნები სომხეთში, რომელიც ჩატარდა 2008 წლის 19 თებერვალს. არჩევნები პრემიერ-მინისტრ სერჟ სარქისიანის გამარჯვებით პირველივე ტურში დასრულდა, მაგრამ მეორე ადგილზე გასულმა სომხეთის ყოფილმა პრეზიდენტმა ლევონ ტერ-პეტროსიანმა არჩევნების შედეგები გაასაჩივრა.

სარქისიანის კანდიდატურას სრული მხარდაჭერა გამოუცხადა ქვეყნის მოქმედმა პრეზიდენტმა რობერტ ქოჩარიანმა[1] (რომელსაც ზედიზედ მესამე ვადით კენჭისყრა აღარ შეეძლო)[2]. დანარჩენი კანდიდატები იყვნენ ლევონ ტერ-პეტროსიანი[3] და ეროვნული კრების ვიცე-პრეზიდენტი სომხეთის რევოლუციური ფედერაციიდან ვაჰან ჰოვჰანისიანი[4]. უდიდესმა ოპოზიციაურმა პარტიამ, კანონის უზენაესობამ კანდიდატად ყოფილი პარლამენტის სპიკერი არტურ ბაღდასარიანი წარადგინა[5].

კანდიდატები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

2007 წლის 6 დეკემბრის მონაცემებით, არჩევნებზე ცხრა კანდიდატი დარეგისტრირდა:

რაფი ჰოვანისიანი მემკვიდრეობიდან და არამ კარაპეტიანი ახალი დროებიდან ასევე ცდილობდნენ დარეგისტრირებას, მაგრამ ბოლო ათი წლის განმავლობაში ქვეყანაში არცხოვრების გამო სომხეთის პოლიციის საპასპორტო დეპარტამენტის მიერ უარი ეთქვათ[6]. სომხეთის პარლამენტში მეორე უდიდესი ფრაქციის აყვავებული სომხეთის კანდიდატმა ბიზნესმენმენმა და ოლიგარქმა გაგიკ წარუკიანმა მხარდაჭერა სერჟ სარქისიანს გამოუცხადა.

ტერ-პეტროსიანმა საკუთარი კანდიდატურის წარდგენის შესახებ 2007 წლის 26 ოქტომბერს ერევანში სიტყვით გამოსვლისას განაცხადა. მან ქოჩარიანი „ორგანიზებულ დანაშაულთან თანამშრომლობაში“ დაადანაშაულა, რომელიც ქვეყანაში მასობრივ კორუფციაზე და ბოლო ხუთი წლის განმავლობაში „სულ მცირე სამი, ოთხი მილიარდი დოლარის“ მოპარვაზე იყო პასუხისმგებელი. მან ასევე გააკრიტიკა ქვეყნის ეკონომიკური ზრდის ტემპები და ამტკიცებდა, რომ ქოჩარიანმა და სარქისიანმა მთიანი ყარაბაღის მისამართით იმ გეგმის განხორციელებაზე დაიწყეს ლაპარაკი რომელიც ტერ-პეტროსიანმა მათ ჯერ კიდევ ათი წლის წინ გააცნო და რომლის კატეგორიული წინააღმდეგებიც იყვნენ მაშინ[3].

შედეგები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

კანდიდატი პარტია ხმები %
სერჟ სარქისიანი სომხეთის რესპუბლიკური პარტია 862,369 52.82
ლევონ ტერ-პეტროსიანი დამოუკიდებელი 351,222 21.50
არტურ ბაღდასარიანი კანონის უზენაესობა 272,427 17.70
ვაჰან ჰოვჰანისიანი სომხეთის რევოლუციური ფედერაცია 100,966 6.20
ვაზგენ მანუკიანი ეროვნულ-დემოკრატიული კავშირი 21,075 1.30
ტიგრან კარაპეტიანი სახალხო პარტია 9,791 0.60
არტაშეს გეღამიანი ეროვნული ერთობა 7,524 0.46
არმან მელიქიანი დამოუკიდებელი 4,399 0.27
არამ ჰარუთიუნიანი ეროვნული თანხმობის პარტიიდან 2,892 0.17
არასწორი/ცარიელი ხმები 35,798
სულ 1,668,464 100
რეგისტრირებული ამომრჩეველი/გამოცხადება 2,312,945 72.14
წყარო: ცენტრალური საარჩევნო კომისია, IFES

პროტესტი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

1 მარტის მასობრივი საპროტესტო აქცია მშვიდობიანი მონაწილეების ცემისა და ძალადობის შემდეგ

არჩევნების შედეგების გამოცხადების შემდეგ ერევნის თავისფლების მოედანზე, ოპერის შენობის პირდაპირ ოპოზიციის საპროტესტო გამოსვლები დაიწყო. 1 მარტს მშვიდობიანი აქცია პოლიციამ და სამხედრო ძალებმა დაარბია, რომლის დროსაც სულ მცირე 10 ადამიანი დაიღუპა და პრეზიდენტმა ქოჩარიანმა 20 დღიანი საგანგებომდგომარეობა გამოაცხადა. ამ ყველაფერს თან სდევდა მასობრივი დაპატიმრებები და ოპოზიციის წევრების მიმართ ანგარისწორება, ასევე სამომავლოდ ანტი-სამთავრობო გამოსვლების დე ფაქტო აკრძალვა.

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]