ზოგიში
| სოფელი | |
|---|---|
|
ზოგიში | |
| ქვეყანა |
|
| მხარე | რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარე |
| მუნიციპალიტეტი | ცაგერის მუნიციპალიტეტი |
| თემი | ალპანა |
| კოორდინატები | 42°32′54″ ჩ. გ. 42°50′03″ ა. გ. / 42.54833° ჩ. გ. 42.83417° ა. გ. |
| ცენტრის სიმაღლე | 520 მ |
| მოსახლეობა | 148[1] კაცი (2014) |
| ეროვნული შემადგენლობა | ქართველები 99,3 % |
| სასაათო სარტყელი | UTC+4 |
| სატელეფონო კოდი | +995 |
ზოგიში — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, ცაგერის მუნიციპალიტეტის ალპანის ადმინისტრაციულ ერთეულში (რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარე).
მდებარეობს მდ. რიონის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 520 მ-ზე, ცაგერიდან 23 კმ-ში. მინიჭებული აქვს მაღალმთიანი დასახლების სტატუსი.
ზოგიში ისტორიული ლეჩხუმის ნაწილია. წყაროებში პირველად მოხსენიებულია ლაბეჭინის ოთხთავის მინაწერში (XIII საუკუნე).[2] სოფლის ტერიტორიაზე, შემთხვევით აღმოჩენილია გვიანდელი ანტიკური ხანის ბრინჯაოს საკიდი, რომელიც ფრინველის გამოსახულებას წარმოადგენს; ქვის კვირისტავი; ზოომორფულ სახელურებიანი ქოთანი; ბრინჯაოს კოლხური ცული.
ზოგიშის სამხრეთით, მთის წვერზე, შემორჩენილია შუა საუკუნეების ციხის ნანგრევები. გადმოცემით, ციხე ახვლედიანებს ეკუთვნოდათ. ციხის გალავანი რელიეფს მიჰყვება. კედლის სიმაღლე ზოგან 5 მ-მდე აღწევს. ნაგებია უხეშად დამუშავებული სწორხაზოვნად და მტკიცედ ნაწყობი კლდის ქვითა და ბათქაშით. გალავნის შიგნით 2 კოშკის ნაკვალევი შეინიშნება. აქვეა საგანგებოდ მოწყობილი წყლის რეზერვუარი, რომელიც პერიოდულად თავისით ივსება. სოფლის ძველ სასაფლაოსთან, მცირე შემაღლებაზე, შუა საუკუნეების მარიობის ეკლესიის ნანგრევებია, მის ირგვლივ კი — გალავნის ნაშთები.
დემოგრაფია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 148 ადამიანი.
| აღწერის წელი | მოსახლეობა | კაცი | ქალი |
|---|---|---|---|
| 2002[3] | 293 | 140 | 153 |
| 2014[1] | 74 | 74 |
ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- სულავა ნ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 373.
- ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 525.
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1 2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
- ↑ თაყაიშვილი ე., არქეოლოგიური ექსპედიცია ლეჩხუმ-სვანეთში 1910 წელს, პარიზი, 1937. — გვ. 21.
- ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
| ||||||||||