ბიკინის ატოლი

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ბიკინის ატოლი*
იუნესკოს მსოფლიო
მემკვიდრეობის ძეგლი

MH -map A.png
ქვეყანა მარშალის კუნძულების დროშა მარშალის კუნძულები
ტიპი ბუნებრივი
კრიტერიუმები iv, vi
სია იუნესკოს სია
რეგიონი** აზია და ოკეანეთი
კოორდინატები 11°35′00″ ჩ. გ. 165°23′00″ ა. გ. / 11.58333° ჩ. გ. 165.38333° ა. გ. / 11.58333; 165.38333
გაწევრიანების ისტორია
გაწევრიანება 2010  (34-ე სესია)
ნომერი 1339
* იხ. ინგლ. სახელი UNESCO-ს სიაში.
** იუნესკოს მიერ კლასიფიცირებული რეგიონი.
ოპერაცია „გზაჯვარედინი", 1946 წელი
იუნესკოს დროშა მსოფლიო მემკვიდრეობა UNESCO, ობიექტი № 1339
რუს.ინგლ.ფრ.

ბიკინის ატოლიატოლი წყნარ ოკეანეში, მიკრონეზიის კუნძულებში. შედის მარშალის კუნძულების რესპუბლიკის შემადგგენლობაში. 2010 წლიდან წარმოადგენს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ობიექტს.

მოიცავს ცენტრალური ლაგუნის ირგვლივ მდებარე 23 კუნძულს (საერთო ფართობი 594.1 კმ²), რალიკის ჯაჭვის ჩრდილოეთით.

ბიკინის ატოლის შემადგენლობაში, ყველაზე დიდი კუნულია ბიკინი, რომლის ჩრდილოეთით მდებარე პატარა, 4 კმ-ის სიგრძის კუნძულ აომენზე 1946—1958 წლებში ბირთვული იარაღის ოცზე მეტი ცდა ჩატარდა.

1820-იან წლებში ატოლი პირველად რუსმა მკვლევარმა და კაპიტანმა ოტო კოცებუემ იხილა, რომელმაც მას რუსი მეცნიერის, იოჰან ეშოლცის პატივსაცემად ეშოლცის ატოლი უწოდა. თუმცა ადგილობრივები ატოლს ყოველთბის ბიკინს ეძახდნენ. მარშალის ენაზე „Pik“ ნიშნავს ტერიტორიას, ხოლო „Ni“ — ქოქოსის კაკალს. 1946 წელს ატოლს ოფიციალურად ეწოდა ბიკინი.

1999 წელს ატოლზე 13 ადამიანი ცხოვრობდა.

იხილეთ აგრეთვე[რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება]