ბიკინის ატოლი

ვიკიპედიიდან, თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ბიკინის ატოლი*
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი

MH -map A.png
ქვეყანა მარშალის კუნძულების დროშა მარშალის კუნძულები
ტიპი ბუნებრივი
კრიტერიუმები iv, vi
სია იუნესკოს სია
რეგიონი** აზია და ოკეანეთი
კოორდინატები 11°35′00″ ჩ. გ. 165°23′00″ ა. გ. / 
გაწევრიანების ისტორია
გაწევრიანება 2010  (34-ე სესია)
ნომერი 1339
* იხ. ინგლ. სახელი UNESCO-ს სიაში.
** იუნესკოს მიერ კლასიფიცირებული რეგიონი.
ოპერაცია „გზაჭჯვარედინი", 1946 წ.
იუნესკოს დროშა მსოფლიო მემკვიდრეობა UNESCO, ობიექტი № 1339
რუს.ინგლ.ფრ.

ბიკინის ატოლიატოლი წყნარ ოკეანეში, მიკრონეზიის კუნძულებში. შედის მარშალის კუნძულების რესპუბლიკის შემადგგენლობაში. 2010 წლიდან წარმოადგენს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ობიექტს.

მოიცავს ცენტრალური ლაგუნის ირგვლივ მდებარე 23 კუნძულს (საერთო ფართობი 594.1 კმ²), რალიკის ჯაჭვის ჩრდილოეთით.

ბიკინის ატოლის შემადგენლობაში, ყველაზე დიდი კუნულია ბიკინი, რომლის ჩრდილოეთით მდებარე პატარა, 4 კმ-ის სიგრძის კუნძულ აომენზე, 1946 - 1958 წლებში ბირთვული იარაღის 20-ზე მეტი ცდა ჩატარდა.

1820-იან წლებში, ატოლი პირველად რუსმა მკვლევარმა და კაპიტანმა ოტო კოცებუემ იხილა, რომელმაც მას რუსი მეცნიერის, იოჰან ეშოლცის საპატივსაცემოდ ეშოლცის ატოლი უწოდა. თუმცა ადგილობრივები ატოლს ყოველთბის ბიკინს ეძახდნენ. მარშალის ენაზე "Pik" ნიშნავს ტერიტორიას, ხოლო "Ni" - ქოქოსის კაკალს. 1946 წელს, ატოლს ოფიციალურად ეწოდა ბიკინი.

1999 წელს, ატოლზე 13 ადამიანი ცხოვრობდა.

[რედაქტირება] იხილეთ აგრეთვე

[რედაქტირება] რესურსები ინტერნეტში

პირადი ხელსაწყოები
სახელთა სივრცე

ვარიანტები
მოქმედებები
ნავიგაცია
მონაწილეობა
დაბეჭდვა/ექსპორტი
ინსტრუმენტები
სხვა ენებზე