შანდორ კოჩიში

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
შანდორ კოჩიში
Sándor Kocsis 1960 cropped.jpg
პირადი მონაცემები
სრული
სახელი
შანდორ პეტერ კოჩიში
დაბადების
თარიღი
21 სექტემბერი, 1929
დაბადების
ადგილი
ბუდაპეშტი, უნგრეთი
გარდაცვალების
თარიღი
22 ივლისი, 1979 (49 წლის)
გარდაცვალების
ადგილი
ბარსელონა, ესპანეთი
სიმაღლე 177 სმ.
სათამაშო
პოზიცია
თავდამსხმელი
ახალგაზრდული კარიერა
1942–1946 ფერენცვაროში
პროფესიონალური კარიერა*
წლები გუნდი მატჩი (გოლი)
1946–1950 ფერენცვაროში 89 (70)
1950–1956 ჰონვედი 160 (177)
1957 იანგ ფელოუზი 11 (7)
1958–1966 ბარსელონა 75 (42)
ეროვნული ნაკრები
1948–1956 უნგრეთი 68 (75)
სამწვრთნელო კარიერა
1967–1970 ბარსელონა
1970–1971 ერკულესი
* პროფესიონალურ კლუბებში გამოსვლა და გოლები მხოლოდ ეროვნული ლიგებისთვის იანგარიშება

შანდორ პეტერ კოჩიში (უნგრ. Kocsis Sándor Péter; დ. 21 სექტემბერი 1929, ბუდაპეშტი, უნგრეთი — გ. 22 ივლისი 1979, ბარსელონა, ესპანეთი) — უნგრელი ფეხბურთელი, თავდამსხმელი. იცავდა „ფერენცვაროშის“, „ჰონვედის“, „იანგ ფელოუზის“, „ბარსელონასა“ და უნგრეთის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. 1952 წლის ოლიმპიური ჩემპიონი და 1954 წლის მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი უნგრეთის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. ითვლება უნგრეთის ყველა დროის ერთ-ერთ უდიდეს ფეხბურთელად.[1]

მიღწევები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

საკლუბო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

უნგრეთის დროშა ფერენცვაროში
უნგრეთის საფეხბურთო ჩემპიონატი
  • ჩემპიონი: 1948–49
  • ვიცე-ჩემპიონი: 1949–50
  • ბრინჯაოს პრიზიორი: 1947–48
უნგრეთის დროშა ჰონვედი
უნგრეთის საფეხბურთო ჩემპიონატი
  • ჩემპიონი: 1950, 1952, 1954, 1955
  • ვიცე-ჩემპიონი: 1951, 1953
უნგრეთის საფეხბურთო თასი
  • ფინალისტი: 1955
ესპანეთის დროშა ბარსელონა
ესპანეთის პრიმერა დივიზიონი
  • ჩემპიონი: 1958–59, 1959–60
  • ვიცე-ჩემპიონი: 1961–62, 1963–64
  • ბრინჯაოს პრიზიორი: 1965–66
ესპანეთის საფეხბურთო თასი
  • თასის მფლობელი: 1959, 1963
ბაზრობათა თასი
  • თასის მფლობელი: 1960
ევროპის ჩემპიონთა თასი
  • ფინალისტი: 1961

სანაკრებო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

უნგრეთის დროშა უნგრეთი
ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების საფეხბურთო ტურნირი
  • ჩემპიონი: 1952
მსოფლიო ჩემპიონატი
  • ვიცე-ჩემპიონი: 1954

ინდივიდუალური[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • უნგრეთის წლის საუკეთესო ფეხბურთელი: 1954
  • უნგრეთის ჩემპიონატის საუკეთესო ბომბარდირი: 1951, 1952, 1954
  • მსოფლიო ჩემპიონატის საუკეთესო ბომბარდირი: 1954 (11 გოლი)
  • ყველა დროის 100 საუკეთესო ფეხბურთელი World Soccer-ის ვერსიით: 1999
  • XX საუკუნის 100 საუკეთესო ფეხბურთელი Placar-ის ვერსიით: 1999 [2]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. Wall of Fame: Sándor Kocsis — The top scorer of the 1954 World Cup, Sándor Kocsis was one of the legendary "Mighty Magyars" who dominated football in the early 1950s before surprisingly losing to West Germany in the 1954 World Cup final. Born in 1929 as the son of a Budapest innkeeper, Kocsis joined Hungary’s most popular club, Ferencváros in 1946. He played his first matches for the club in the 1946/1947 season and, in 1948/1949, scored 33 goals in 30 matches to help his club to the Hungarian league title. At the beginning of that season, Kocsis made his debut for Hungary scoring twice in a 9-0 win against Romania. In 1950, he and a few others from Ferencvaros, including Zoltan Czibor, "persuaded" by the communist authorities to move to the Army club Honved where he won the league championship in five of the next seven seasons. He was the league’s top scorer in 1951, 1952 and 1954. His fellow striker in the Honved team, Ferenc Puskás was also one of his striking partners at international level and they are remembered as the two all-time top scorers for Hungary. Whilst Puskás scored more goals, Kocsis scored at a rate of more than one per match, ending his career with 75 in 68 internationals. Kocsis, a brilliant ballplayer and superb header of the ball, was part of the Hungarian side which won the 1952 Olympic title and he top scored at the 1954 World Cup with 11 goals including two extra time goals in the dramatic semi-final against Uruguay which put his team in the final. He decided not to return to Hungary after the uprising in 1956 and went on to team up with compatriot Ladislao Kubala at CF Barcelona in Spain, where he won the Fairs Cup and two league titles. He retired in 1965, established a cement business in Barcelona but also went into coaching. Later he was later diagnosed with leukaemia and stomach cancer. He died from a fall from the fourth floor of a Barcelona hospital on 22 July 1979, allegedly committing suicide. დაარქივებულია ორიგინალიდან. დაარქივების თარიღი: 1 თებერვალი, 2009. წყარო: Infostrada Sports. წაკითხვის თარიღი: 30 აგვისტო, 2019.
  2. Placar's 100 Craques do Século · In November 1999, Placar (Brazil) published a list of the best 100 players of all time, ranked from 1 to 100 · 23 დეკემბერი, 2015. Karel Stokkermans for the Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. წაკითხვის თარიღი: 1 სექტემბერი, 2019.