მელხიორ ნოიმაირი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
მელხიორ ნოიმაირი
Melchior Neumayr.jpg
დაბ. თარიღი 24 ოქტომბერი 1845(1845-10-24)[1] [2]
დაბ. ადგილი მიუნხენი[3]
გარდ. თარიღი 29 იანვარი 1890(1890-01-29)[1] [2] (44 წელი)
გარდ. ადგილი ვენა[3]
მოქალაქეობა Flag of Austria.svg ავსტრია
მუშაობის ადგილი ვენის უნივერსიტეტი
ალმა-მატერი ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტი
მამა მაქს ნოიმაირი

მელხიორ ნოიმაირი (გერმ. Melchior Neumayr; დ. 24 ოქტომბერი, 1845, მიუნხენი — გ. 29 იანვარი, 1890, ვენა) — ავსტრიელი პალეონტოლოგი და გეოლოგი[4].

ბიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მელხიორ ნოიმაირი დაიბადა 1845 წლის 24 ოქტომბერს, მიუნხენში. განათლება მიიღო მიუნხენის უნივერსიტეტში; სწავლა დაასრულა ჰაიდელბერგში. 1868 წელს გეოლოგიაში ვილჰელმ გიუმბელის ხელმძღვანელობით მიღებული გამოცდილების შემდეგ შეუერთდა ავსტრიის გეოლოგიურ-საძიებო სამუშაოებს. ოთხი წლის შემდეგ იგი დაბრუნდა ჰაიდელბერგში, ხოლო 1873 წლიდან ხდება ვენის უნივერსიტეტის პროფესორი.

მელხიორ ნოიმაირმა ნეოგენის დახშულ აუზში შეისწავლა მუცელფეხიანები და მტკნარი წყლის მოლუსკები და მივიდა იმ დასკვნამდე, რომ აუზში დასახლებული მოლუსკები თანდათან იცვლებოდნენ წყლის ხანგრძლივი გამტკნარების გამო. ცდილობდა აეხსნა სახეობების წარმოშობა. შეისწავლა იურული და ცარცული პერიოდების პალეოგეოგრაფია და თავფეხიანი მოლუსკები. დარვინიზმის საფუძველზე შეიმუშავა პალეონტოლოგიისა და გეოლოგიის პრობლემები.

ნეიმაირის შრომები მიეძღვნა აგრეთვე იურული და ცარცული პერიოდების კლიმატურ ზონებს.

თხზულებები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • История земли, т. 1‒2, СПБ, 1903‒04;
  • Корни животного царства, М., 1919.

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]