ლუდოგორეცი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ლუდოგორეცი
სრული სახელი PFC Ludogorets Razgrad
მეტსახელი Орлите от Разград (რაზგრადელი არწივები)
Зелено-белите (მწვანე-თეთრები)
დაარსდა 1945
სტადიონი ლუდოგორეც არენა, რაზგრადი
(ტევადობა: 8.000 მაყურებელი)
პრეზიდენტი ბულგარეთის დროშა კირილ დომუსჩიევი
მწვრთნელი ბულგარეთის დროშა გეორგი დერმენდჟიევი
კაპიტანი სვეტოსლავ დიაკოვი
ლიგა ჯგუფი „A“
2013-14 ჩემპიონი
ძირითადი ფორმა
რეზერვის ფორმა
მესამე ფორმა

საფეხბურთო კლუბი ლუდოგორეცი (ბულგ. ПФК Лудогорец Разград) — ბულგარეთის საფეხბურთო კლუბი, რომელიც დაარსდა 2001 წლის 18 ივნისს რაზგრადში. გამოდის ბულგარეთის უმაღლეს დივიზიონში, საფეხბურთო ჯგუფ „A“-ში. საშინაო მატჩებს ლუდოგორეც არენაზე ატარებს.

2014 წლიდან კლუბის ოფიციალური თილისმა არწივი სახელად „ფორტუნაა“, რომელიც რომის „ლაციომ“ აჩუქა კლუბს[1].

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

პირველი ლუდოგორეცი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

პირველად კლუბი „ლუდოგორეცის“ სახელით 1945 წელს დაარსდა, რომელიც ხუთი გუნდის გაერთიანებით ჩამოყალიბდა. თავდაპირველად, დაბალ დივიზიონებში გამოდიოდა, 1961 წელს კი მეორე დივიზიონში გადასვლა მოახერხა. 1961-62 წლების სეზონში ახლოს იყო პირველ დივიზიონში მოხვედრასთან, თუმცა ეს ვერ შეძლო. საბოლოოდ, 2006 გუნდი გაუქმდა.

დაარსება[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

დღევანდელი „ლუდოგორეცი“ 2001 წელს დაარსდა ალექსანდრ ალექსანდროვის და ვლადიმირ დიმიტროვის მიერ. 2002 წელს კლუბს „რაზგრადი 2000“ უწოდეს. კლუბი არც თუ ისე ცუდად ასპარეზობდა, თუმცა ფინანსური პრობლემების გამო დიდ შედეგებს ვერ აღწევდა.

დომუსჩიევის ერა (2010 — )[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

2010 წელს ბულგარელმა ბიზნესმენმა კირილ დომუსშჩიევმა კლუბი შეიძინა და მიზნად უმაღლეს დივიზიონში აღზევება დაისახა.

პირველივე სეზონში კლუბმა შეძლო და უმაღლესი დივიზიონის საგზური მოიპოვა, ისტორიაში პირველად. 2011-12 წლებში კლუბმა საკუთარ ქვეყანაში ტრებლს მიაღწია, მოიგო ყველა შესაძლო ტიტული (ბულგარეთის ჩემპიონატი, თასი და სუპერთასი). 2012-13 სეზონიც თითქმის ანალოგიური გამოდგა, კლუბმა მოიგო ჩემპიონატი და თასი, თუმცა სუპერთასზე „ბეროე სტარა ზაგორასთან“ დამარცხდა პენალტების სერიაში.

2013-14 წლების სეზონიც ზუსტად ანალოგიური გამოდგა, როგორც წინა სეზონი. კლუბმა ზედიზედ მესამედ მოიგო ჩემპიონატი და თასი. „ლუდოგორეცი“ გახდა მესამე კლუბი სოფიის „ლევსკისა“ და „ცსკა“-ის შემდეგ, რომელმაც ზედიზედ სამჯერ მოიგო ჩემპიონატი.

ევროტურნირები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

2012 წელს ჩემპიონატის მოგების შემდეგ კლუბი, ისტორიაში პირველად, ჩემპიონთა ლიგაზე გავიდა, სადაც საწყის ეტაპზევე ზაგრების „დინამოსთან“ დამარცხდა.

2013-14 წლების ჩემპიონთა ლიგის სეზონი კლუბისთვის კარგად დაიწყო. გუნდმა შეძლო ბრატისლავის „სლოვანისა“ და ბელგრადის „პარტიზანის“ დამარცხება და ლიგის პლეი-ოფში გავიდა, თუმცა შვეიცარულ „ბაზელთან“ ვერაფერს გახდა და ევროპა ლიგაზე გადაინაცვლა. ევროპა ლიგის ჯგუფიდან, ყველასათვის მოულოდნელად, კლუბი ძალიან იოლად გავიდა. მეთექვსმეტედფინალში რომის „ლაციოს“ შეხვდა და დრამატულ ბრძოლაში მოახერხა მერვედფინალის საგზურის მოპოვება, სადაც ესპანურ „ვალენსიასთან“ დამარცხდა.

2014-15 წლების ჩემპიონთა ლიგის სეზონი კვლავ წარმატებით დაიწყო და ლუქსემბურგის „დუდელანჟს“ იოლად მოუგო, შემდეგ კარგად ნაცნობი ბელგრადის „პარტიზანი“ შეხვდა და ურუთულეს ბრძოლაში პლეი-ოფის საგზური მოიპოვა. წილისყრამ „ლუდოგორეცს“ ბუქარესტის „სტიაუა“ არგუნა მეტოქედ. პირველ მატჩი რუმინელების გამარჯვებით დასრულდა. განმეორებითი მატჩის 89-ე წუთზე რაზგრადელებმა გოლი გაიტანეს და თამაში დამატებით დროში გადაიყვანეს. 119-ე წუთზე „ლუდოგორეცის“ მეკარემ სტოიანოვმა საჯარიმოს გარეთ რუმინელი ფეხბურთელი მოჩეხა და წითელი ბარათი მიიღო. ბულგარელებს ყველა ცვლილება გამოყენებული ჰქონდათ, რის გამოც კარში ჩადგომა ცენტრალურ მცველს, კოსმინ მოცის მოუწია. პენალტების სერიის პირველი გოლი სწორედ მოციმ გაიტანა. შვიდი დარტყმული პენალტიდან მოციმ შეძლო და ორი მათგანი მოიგერია, რითაც კლუბს ისტორიული საგზური მოუპოვა ჩემპიონთა ლიგის ჯგუფურ ეტაპზე.

შემადგენლობა 2014/2015[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ნომერი პოზიცია მოთამაშე
4 ფინეთის დროშა მცველი ტერო მანტილა
5 საფრანგეთის დროშა მცველი ალექსანდრე ბართე
7 ბულგარეთის დროშა ნახევარმცველი მიჰაილ ალექსანდროვი
8 პორტუგალიის დროშა ნახევარმცველი ფაბიო ესპინიო
9 სლოვენიის დროშა თავდამსხმელი რომან ბეზიაკი
10 კოლუმბიის დროშა ნახევარმცველი სებასტაინ ერნანდესი
11 ბრაზილიის დროშა თავდამსხმელი ჯუნინიო კიხადა
12 მადაგასკარის დროშა ნახევარმცველი ანიჩეთ აბელ
15 ბულგარეთის დროშა მცველი ალექსანდრ ალექსანდროვი
16 კოლუმბიის დროშა მცველი ბრაიან ანგულო
17 ესპანეთის დროშა ნახევარმცველი დანი აბალო
18 ბულგარეთის დროშა ნახევარმცველი სვეტოსლავ დიაკოვი (კაპიტანი)
19 ბულგარეთის დროშა მცველი ალექსანდრ ვასილევი
20 ბრაზილიის დროშა მცველი გილერმე ჩოქო
ნომერი პოზიცია მოთამაშე
21 ბულგარეთის დროშა მეკარე ვლადისლავ სტოიანოვი
23 ბულგარეთის დროშა ნახევარმცველი ხრისტო ზლატინსკი
24 ბულგარეთის დროშა მცველი პრესლავ პეტროვი
25 ბულგარეთის დროშა მცველი იორდან მინევი
27 რუმინეთის დროშა მცველი კოსმინ მოცი
31 ბულგარეთის დროშა მეკარე გეორგი აგრილაშკი
55 ბულგარეთის დროშა მცველი გეორგი ტერციევი
77 პორტუგალიის დროშა მცველი ვიტინია
80 ბრაზილიის დროშა მცველი ჟუნიორ კაიკარა
84 ბრაზილიის დროშა ნახევარმცველი მარსელინიო
88 ბრაზილიის დროშა ნახევარმცველი ვანდერსონი
91 ბულგარეთის დროშა მეკარე ივან ცვოროვიჩი
93 ნიდერლანდების დროშა ნახევარმცველი ვირჟილ მისიჯანი
99 ტუნისის დროშა თავდამსხმელი ჰამზა იუნესი

ტიტულები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • ბულგარეთის ჩემპიონი: 3
    • 2011–12, 2012–13, 2013–14
  • ბულგარეთის თასი: 2
    • 2011-12, 2013–14
  • ბულგარეთის სუპერ თასი: 2
    • 2012, 2014

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]