ანტონიო მაჩადო ი რუისი

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
Disambig-dark.svg სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ მაჩადო ი რუისი.
ანტონიო მაჩადო

ანტონიო სიპრიანო ხოსე მარია ი ფრანსისკო დე სანტა ანა მაჩადო ი რუისი (დ. 26 ივლისი, 1875, სევილია, ესპანეთი - გ. 22 თებერვალი, 1939, კოლიური, საფრანგეთი) - ესპანელი პოეტი, დრამატურგი, მოაზროვნე-ესეისტი, აკადემიკოსი 1927 წლიდან. მანუელ მაჩადო ი რუისის ძმა.

ბიოგრაფია[რედაქტირება]

დაიბადა პროფესორის ოჯახში. 1883 წელს მისი ოჯახი გადასახლდა მადრიდში. 1899 წლიდან წელიწადნახევარი ცხოვრობდა პარიზში, სადაც დაუახლოვდა ფრანგ სიმბოლისტებს და მოდერნისტებს. რაც აისახა მის თავდაპირველ ლექსების კრებულში. შემდეგ კრებულებში შეინიშნება რეალიზმის მკაფიო ნიშნები. მომდევნო ეტაპზე კიგატაცებულია ბერგსონის თეორიებითა და მიგელ დე უნამუნოს ეგზისტენციალისტური კონცეფციებით. 1927 წელს აირჩიეს სამეფო აკადემიის წევრად და გახდა აკადემიკოსი. 1932 წელს დაბრუნდა მადრიდში და დაიწყო პედაგოგიური მოღვაწეობა მადრიდის უნივერსიტეტში. 1930-იან წლებში ესპანეთში მიმდინარე მოვლენების დროს პოეტი რესპუბლიკელების მხარეს დადგა. 1939 წელს იძულებული იყო დაეტოვებინა ქვეყანა. 28 იანვარს ლტოლვილებთან ერთად გაემართა საფრანგეთ-ესპანეთის საზღვრისაკენ. საზღვრის გადაკვეთიდან ერთ თვეში გარდაიცვალა.

კრებულები[რედაქტირება]

  • „მარტოობა“ (1903)
  • „მარტოობა, გალერეები და სხვა ლექსები“ (1907)
  • „კასტილიის მინდვრები“ (1912)
  • „ახალი სიმღერები“ (1924)
  • „აპოკრიფული საგალობელი“ (1931-1933)
  • „ხუან დე მაირენა“ (1936)
  • „ომი“ (1937)

ლექსები[რედაქტირება]

  • „სიმღერები გიომარისადმი“
  • „სხვა სიმღერები გიომარისადმი“
  • „აბელ მარტინი“
  • „აბელ მარტინის უკანასკნელი ჩივილი“
  • „აბელ მარტინის სიკვდილი“

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება]