აზავადი

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
აზავადის დამოუკიდებელი სახელმწიფო
دولة أزواد المستقلة
État indépendant de l'Azawad
აზავადი
დედაქალაქი
(და უდიდესი ქალაქი)
გაო
16°16′ ჩ. გ. 0°03′ ა. გ. / 16.267° ჩ. გ. 0.050° ა. გ. / 16.267; 0.050
ოფიციალური ენა ტუარეგი, არაბული, სონგაი, ფულანი, ბამანა, ფრანგული
მთავრობა დროებითი მთავრობა
 -  გენერალური მდივანი ბილიალ აგ აშერიფი
დროის სარტყელი +0
სატელეფონო კოდი 223

¹დამოუკიდებლობას საერთაშორისო საზოგადოება არ აღიარებს

აზავადის რუკა.

აზავადის დამოუკიდებელი სახელმწიფო (არაბ. دولة أزواد المستقلة‎ Dawlat Azawād al-Mustaqillah‎‎; ფრანგ. État indépendant de l’Azawad) — არაღიარებული სახელმწიფო, რომელიც ცალმხრივად გამოცხადდა 2012 წელს, ტუარეგების მიერ მართული სეპარატისტების აზავადის განთავისუფლების ეროვნული მოძრაობისა (MNLA) და მალის არმიას შორის მომხდარი კონფლიქტის შემდეგ. სეპარატისტები მოითხოვენ და აკონტროლებენ ტომბუქტუს, კიდალს, გაოს, ასევე მოპტის რეგიონის ნაწილს — ტერიტორიებს, რომლებიც საერთაშორისო საზოგადოების მიერ მალის რესპუბლიკის განუყოფელ ნაწილადაა აღიარებული.[1] თვითგამოცხადებული აზავადის ტერიტორია მალის ჩრდილო-აღმოსავლეთში მდებარეობს და სამხრეთით ესაზღვრება ბურკინა-ფასო, დასავლეთით და ჩრდილო-დასავლეთით — მავრიტანია, ჩრდილოეთით — ალჟირი, აღმოსავლეთით და სამხრეთ-აღმოსავლეთით — ნიგერი. დედაქალაქი და უმსხვილესი ქალაქია გაო.[2]

2012 წლის 6 აპრილს, MNLA-მა, რომელიც რეგიონის უდიდეს ნაწილს აკონტროლებს, თავის ვებ-გვერდზე გამოაქყვეყნა განცხადება აზავადის მალისგან დამოუკიდებლობის თაობაზე. ამავე დღეს, გაოში, მოძრაობის გენერალურმა მდივანმა ბილიალ აგ აშერიფმა ხელი მოაწერა აზავადის დამოუკიდებლობის დეკლარაციას, რომლითაც ასევე გამოცხადდა MNLA-ს თვითგამოცხადებული დროებითი ადმინისტრაცია მანამდე, სანამ ჩამოყალიბდება „ეროვნული მთავრობა“.[3] დეკლარაციას საერთაშორისო საზოგადოება არ აღიარებს.

იხილეთ აგრეთვე[რედაქტირება]

ლიტერატურა[რედაქტირება]

  • Dubois, Felix (1896). Timbuctoo the mysterious. New York: Longmans. .
  • Fage, J.D. (1956). An Introduction to the History of West Africa. London: Cambridge University Press, გვ. 22. 
  • Hunwick, J.O. (2000). Encyclopaedia of Islam. Volume X, 2nd, Brill, გვ. 508–510. ISBN 90-04-11211-1. .
  • Hunwick, John O. (2003). Timbuktu and the Songhay Empire: Al-Sadi's Tarikh al-Sudan down to 1613 and other contemporary documents. Brill. ISBN 0585-6914. . First published in 1999 as ISBN 90-04-11207-3.
  • Imperato, Pascal James (1989). Mali: A Search for Direction. Westview Press. ISBN 1-85521-049-5. .
  • Kaba, Lansine (1981). „Archers, Musketeers, and Mosquitoes: The Moroccan Invasion of the Sudan and the Songhay Resistance (1591–1612)“. Journal of African History 22 (4): გვ. 457–475. DOI:10.1017/S0021853700019861. PMID 11632225. . Link requires subscription to Jstor.
  • Kirkby, Coel (2010). "Elusive Autonomy in Sub-Saharan Africa", Asymmetric Autonomy and the Settlement of Ethnic Conflicts. Philadelphia: University of Pennsylvania Press, გვ. 97–120. ISBN 9780812242300. 
  • Saad, Elias N. (1983). Social History of Timbuktu: The Role of Muslim Scholars and Notables 1400–1900. Cambridge University Press. ISBN 0-521-24603-2. .

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება]

  1. Mali Tuareg rebels control Timbuktu as troops flee. BBC News (1 April 2012). წაკითხვის თარიღი: 3 April 2012.
  2. Tuaregs claim 'independence' from Mali“, 6 April 2012. წაკითხვის თარიღი: 6 April 2012. 
  3. Mali rebels declare independence in north“, 6 April 2012. წაკითხვის თარიღი: 6 April 2012. დაარქივებულია ორიგინალიდან 19 July 2012-ში.