ილია მაისურაძე

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search

ილია (ილა) მაისურაძე (დ. 1879, ცხინვალი — გ. 1 სექტემბერი, 1924) — ქართველი ანტისაბჭოთა მოღვაწე.

დაიბადა 1879 წელს ცხინვალში. მამა – ზაქარია (დ. 1846), დედა – მაშო (დ. 1849), მეუღლე – კეკე (დ. 1886) შვილები – ნიკალა (1904–1930), სონია (დ. 1911), მანია (დ. 1916).

ილა მაისურაძე იყო მენშევიკური პარტიის წევრი 1904 წლიდან. პირველად დააპატიმრეს 1907 წელს, როგორც წითელრაზმელი, არასაიმედო პირი, იარაღის მატარებელი და გადასახლეს ასტრახანის გუბერნიაში არეულობების დასრულებამდე, ანუ 1907 წლის ბოლომდე.

ილა მაისურაძე საქართველოს დამოუკიდებლობის პერიოდში (1918–1921) იყო ჯავის რაიონის მილიციის უფროსი. აქტიური მონაწილეობა მიიღო 1918 წლის ოსების ანტისახელმწიფოებრივი გამოსვლების ჩახშობაში. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების პირველსავე თვეებში დაპატიმრეს, გაათავისუფლეს — 1921 წლის ივნისში. 21 ივლისს კვლავ დააპატიმრეს და აღარ გაუთავისუფლებიათ, მის წინააღმდეგ ძიება დაამთავრეს 1921 წლის 21 დეკემბერს.

ილა მაისურაძე დახვრიტეს 1924 წლის 1 სექტემბერს ანტისაბჭოთა აჯანყების სხვა მონაწილეებთან ერთად.

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]