ადენი
| ქალაქი | |
|---|---|
|
ადენი عدن | |
|
ადენის ძველი ქალაქი | |
| ქვეყანა |
|
| მუჰაფაზა | ადენი |
| კოორდინატები | 12°48′00″ ჩ. გ. 45°02′00″ ა. გ. / 12.80000° ჩ. გ. 45.03333° ა. გ. |
| მმართველი | Ahmed Hamid Lamlas |
| ფართობი | 760 კმ² |
| ცენტრის სიმაღლე | 6 მ |
| ოფიციალური ენა | არაბული ენა |
| მოსახლეობა | 1,760,923 კაცი (2017) |
| სიმჭიდროვე | 2,300 კაცი/კმ² |
| სასაათო სარტყელი | UTC+3 |
| სატელეფონო კოდი | 02 და 967 |
| საფოსტო ინდექსი | 967 |
ადენი (არაბ. عدن) — საპორტო ქალაქი იემენში. მდებარეობს წითელი ზღვის აღმოსავლეთით, ბაბ-ელ-მანდების სრუტიდან 170 კილომეტრში. ამ ტერიტორიაზე პირველი ნავსადგური ძვ. წ. აღ. VII-V საუკუნეებში ანტიკური აუსანის სამეფოს დროს გამოიყენებოდა. თანამედროვე ნავსადგური ნახევარკუნძულის მეორე მხარეს, ადენის ყურეშია განთავსებული.
1990 წელს სამხრეთი იემენის და იემენის არაბული რესპუბლიკების გაერთიანებამდე წარმოადგენდა სამხრეთი იემენის დედაქალაქს. 2014-2015 წლების გადატრიალების და ჰუტისების მიერ სანას დაკავების შემდეგ,[1] პრეზიდენტმა აბდ რაბუჰ მანსურ ალ-ჰადიმ ის დროებით დედაქალაქად გამოაცხადა. 2015 წლის ადენის ბრძოლის შემდეგ ქალაქში შეიქმნა საკვების და სამედიცინო საშუალებების კრიზისი.[2] 14 ივლისს კონფლიქტში ჩაერთო საუდის არმია და ქალაქი ჰუტისებისგან გაათავისუფლეს.[3]
დამეგობრებული ქალაქები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]| ქვეყანა | ქალაქი |
|---|---|
| ჯიბუტი |
ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975. — გვ. 88.
- Norris, H.T.; Penhey, F.W. (1955). „The Historical Development of Aden's defences“. The Geographical Journal. CXXI part I.
რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
Aden, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე- Aden Free Zone დაარქივებული 2012-02-29 საიტზე Wayback Machine.
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ „Yemen's President Hadi declares new 'temporary capital'“. Deutsche Welle. 21 March 2015. ციტირების თარიღი: 21 March 2015.
- ↑ Fahim, Karim; Bin Lazrq, Fathi (10 April 2015). „Yemen’s Despair on Full Display in ‘Ruined’ City“. New York Times Company. New York Times. ციტირების თარიღი: 11 April 2015.
- ↑ „Proxies and paranoia“. The Economist. Economist Group. The Economist. 25 July 2015. ციტირების თარიღი: 30 July 2015.