ფრანსუა ჟოზეფ ლეფევრი

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ფრანსუა ჟოზეფ ლეფევრი

ფრანსუა ჟოზეფ ლეფევრი (ფრანგ. François Joseph Lefebvre, დ. 25 ოქტომბერი 1755 — გ. 14 სექტემბერი 1820) — საფრანგეთის მარშალი ნაპოლეონის ომების დროს.

ნაპოლეონის ომები[რედაქტირება]

1800 წელს საფრანგეთის სენატორად დაინიშნა, 1804 წელს კი ნაპოლეონ ბონაპარტმა მარშლის წოდება მიანიჭა. მონაწილეობდა გერმანიის კამპანიაში (1805), ასევე იენა-აუერშტედტის ბრძოლაძი (1906). 1807 წელს ხელმძღვანელობდა გდანსკის ალყასა და აღებას.

1808 წელს მონაწილეობა მიიღო ნახევარკუნძულის ომში. 1809 წელს, ეკმიულისა და ვაგრამის ბრძოლებში მეთაურობდა საფრანგეთის მხარეზე მებრძოლ ბავარიულ არმიას. იმავე წელს დამარცხდა ტიროლელ ანდრეას ჰოფერთან. ხელმძღვანელობდა „ძველ გვარდიას“ საფრანგეთ-რუსეთის ომში (1812), ასევე მეექვსე კოალიციის ომში. (1812-1814).

საფრანგეთის დამარცხების შემდეგ, სენატში ნაპოლეონის გადადგომას დაუჭირა მხარი და რესტავრაციის პერიოდში საფრანგეთის პერად დაინიშნა. „ასი დღის“ დროს კვლავ ნაპოლეონს მიემხრო.

ბურბონთა მეორედ დაბრუნების შემდეგ თავისი ტიტული დაკარგა.

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება]