არარატი
ვიკიპედიიდან, თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედიიდან
| არარატი | |
| სიმაღლე |
დიდი — 5165 მ |
|---|---|
| მდებარეობა | |
| ტიპი |
სტრატოვულკანი (მძინარე) |
| ასაკი |
უცნობი |
| პირველი ასვლა | |
არარატი (თურქ. Ağrı, Ârârât, სომხ. Արարատ, სპარს. کوه آرارات, ივრ. אררט) — ვულკანური მასივი მდინარე არაქსის შუაწელში (მარჯვენა ნაპირზე), თურქეთში, სომხეთის საზღვრის მახლობლად. შედგება ორი ჩამქრალი ვულკანური კონუსისაგან: დიდი არარატისა (სომხური სახელწოდება მასისი, თურქული — ბუიუქ-აღრი-დაღი), სიმაღლე 5165 მ და მცირე არარატისაგან, სიმაღლე 3925 მ. კონუსები გაყოფილია სარდარბულაკის უნაგირით. ორივე არარატის ძირის გარშემოწერილობაა 130 კმ. აგებულია კაინოზოური ბაზალტებით. დიდი არარატი 4250 მ-ს ზევით დაფარულია მუდმივი თოვლით. აქვს 30-მდე მყონვარი (უდიდესია წმ. იაკობის მყინვარი, სიგრძე 2 კმ). ფერდობები უდაბურია. ბიბლიის მიხედვით არარატის მთაზე გაჩერდა ნოეს კიდობანი.
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, გვ. 541, თბ., 1975 წელი.
|
||||||||