სურენ ერემიანი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
სურენ ერემიანი
დაბ. თარიღი 28 მარტი/10 აპრილი, 1908
დაბ. ადგილი თბილისი, საქართველო
გარდ. თარიღი 17 დეკემბერი, 1992
გარდ. ადგილი ერევანი, სომხეთი
მოქალაქეობა Flag of the Soviet Union.svg სსრკ
ეროვნება სომხები
სამეცნიერო სფერო ისტორია
მუშაობის ადგილი რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტი და Institute of History of National Academy of Sciences of Armenia
ალმა-მატერი ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტი
სამეცნიერო ხარისხი აკადემიკოსი
ჯილდოები ოქტომბრის რევოლუციის ორდენი, საპატიო ნიშნის ორდენი, სომხეთის სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე და შრომის წითელი დროშის ორდენი

სურენ ტიგრანის ძე ერემიანი (სომხ. Սուրեն Տիգրանի Երեմյան; დ. 28 მარტი/10 აპრილი, 1908, თბილისი — გ. 17 დეკემბერი, 1992, ერევანი) — სომეხი ისტორიკოსი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1953), პროფესორი (1955), სომხეთის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1963), სომხეთის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1961). სკკპ წევრი 1945 წლიდან.

1928 წელს დაამთავრა თბილისის 43-ე საშუალო სკოლა, 1931 წელს — ერევნის უნივერსიტეტის ისტორია-ეკონომიკის ფაკულტეტი, 1934 წელს სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ამიერკავკასიის ფილიალის კავკასიისმცოდნეობის ინსტიტუტის ასპირანტურა აკადემიკოს ნიკო მარის ხელმძღვანელობით (თბილისი). 1935-1941 წლებში მუშაობდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტში ლენინგრადში, 1941 წლიდან სომხეთის მეცნიერებათა აკადემიის ისტორიის ინსტიტუტშია. 1953-1958 წლებში ინსტიტუტის დირექტორია, 1963-1968 წლებში სომხეთის მეცნიერებათა აკადემიის საზოგადოებათმცოდნეობის განყოფილების აკადემიკოს-მდივანი.

იკვლევდა სომხეთის ეთნოგენეზს, ძველი სომხეთის ქალაქების ისტორიას, ამიერკავკასიის ხალხთა ისტორიის პერიოდიზაციას, სოციალურ-ეკონომიკურ და პოლიტიკურ ისტორიას, ისტორიული გეოგრაფიისა და ისტორიული კარტოგრაფიის საკითხებს. მიღებული აქვს ჯილდოები და მედლები.

თხზულებები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • Основные черты общественного строя Армении в эллинистическую эпоху. "Известия АН Армянской ССР. Общественные науки", 1948, № 11;
  • К вопросу об этногенезе армян, "Вопросы истории", 1952, № 7;
  • Развитие городов и городской жизни в Древней Армении, "Вестник древней истории", 1953, № 3;
  • Страна "Махелония" надписи Кааба-и-Зардушт, "Вестник Древней истории", 1967, №4;
  • Армения по "Ашхарацуйц"-у, Ер., 1963 (на армянском языке).

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]