იბნ შადადი
| იბნ შადადი | |
|---|---|
| არაბ. يوسف بن رافع بن تميم بن عتبة الأسدي الموصلي[1] | |
| დაბადების თარიღი | 5 მარტი, 1145 ან 1145[1] |
| დაბადების ადგილი | მოსული, აბასიანთა სახალიფო |
| გარდაცვალების თარიღი | 8 ნოემბერი, 1234 ან 1234[1] |
| გარდაცვალების ადგილი | ალეპო, Ayyubid Sultanate, აბასიანთა სახალიფო |
| საქმიანობა | ისტორიკოსი[1] , თეოლოგი, ფაკიჰი, ყადი[1] , ბიოგრაფი, მწერალი და ასისტენტ-პროფესორი |
| მოქალაქეობა |
 აბასიანთა სახალიფო |
| Magnum opus | Q56367388? |
იბნ შადადი ბაჰა ალ-დინ აბუ ლ-მაჰასინ იუსუფ (დ. 5 მარტი,1145, მოსული — გ. 8 ნოემბერი, 1234, ჰალაბი) — არაბი ისტორიკოსი და მწერალი.
ავტორია რამდენიმე შრომისა, რომელთაგან მნიშვნელოვანი „სალაჰ ალ-დინის ბიოგრაფია“. ნაშრომში ვრცელდება წარმოდგენილი ეგვიპტის ურთიერთობა სხვა ქვეყნებთან პირველი აიუბიდი სულთნის დროა; მოთხრობილია 1192/1193 სალაჰ ალ-დინის კარზე საქართველოს მეფის ელჩების გამოცხადების, მისთვის თამარის წერილის მირთმევისა და მუსლიმთა მიერ 1187 წელს მიტაცებული ჯვრის მონასტრის გამოსახსნელად 200 ათასი დინარის გადაცემის ამბავი.
ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- Цагарели А. А., Паматники грузинской старины в Святой земле и на Синае, «Православный палестинский сборник», 1808, т. 4, в. 1
- სილაგაძე ბ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ., 1980. — გვ. 73.
- 1 2 3 4 5 الزركلي خ. ا. الأعلام: قاموس تراجم لأشهر الرجال والنساء من العرب والمستعربين والمستشرقين — 15 — بيروت: دار العلم للملايين, 2002. — ტ. 8. — გვ. 230.